24 października br., Instytut Teologii Fundamentalnej KUL oraz Wydawnictwo "M" zorganizowali w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uroczystą promocję nowo wydanego "Leksykonu Teologii Fundamentalnej". Jego prezentacja połączona była z sesją naukową, której hasłem przewodnim stały się słowa Jana Pawła II: "Na straży tożsamości chrześcijaństwa".
Zaproszeni goście - abp Józef Życiński, ks. prof. Andrzej Bronk, ks. prof. Marian Rusecki oraz ks. prof. Łukasz Kamykowski - w swoich wystąpieniach starali się dotrzeć do sedna tych papieskich słów. Najpierw więc nakreślony został kontekst, w jakim teologia fundamentalna winna być strażniczką tożsamości chrześcijaństwa. Jest nim współczesny świat - czas, w którym żyjemy, myślimy, działamy, w którym tworzymy kulturę. Ten świat ks. prof. A. Bronk nazwał postmodernizmem. Abp J. Życiński wskazał zaś na wartości chrześcijańskie, będące zarazem wartościami uniwersalnymi. Wymienił tu: godność osoby, człowieczeństwo, humanizm. One - jako symbol Wieczernika - są według Księdza Arcybiskupa szansą dla współczesnego świata, dla globalizacji, bo budowanie wieży Babel okazało się fiaskiem. Dlatego też w dialogu ks. prof. Ł. Kamykowski upatruje nadzieję w postmodernistycznym świecie. Żaden dialog jednak nie może zwolnić chrześcijaństwa z obowiązku trwania przy Chrystusie. Tylko wówczas - wskazywał ks. prof. M. Rusecki - chrześcijaństwo pozostanie sobą, gdy nie zatraci Chrystusa.
Stworzenie Leksykonu Teologii Fundamentalnej jest jednym z przejawów stania na straży chrześcijańskiej tożsamości. Ukazuje on wiarygodnie podstawy chrześcijaństwa. Lecz jednocześnie jest dzieckiem swoich czasów, jest - jak to wyraził ks. prof. A. Bronk - dzieckiem postmodernizmu. Cechuje go bowiem - zdaniem ks. prof. Ł. Kamykowskiego - otwarcie na wielość głosów, na polifonię tego, co proponuje dzisiejszy świat, Kościół, teologia fundamentalna.
Leksykon Teologii Fundamentalnej ukazał się nakładem Wydawnictwa "M". Jest to po Leksykonie Teologii Duchowości drugi tom zapowiadanej przez krakowską "M" większej serii. Przy jego tworzeniu pracowało 112 autorów i współautorów. Są to pracownicy Instytutu Teologii Fundamentalnej KUL, teologowie z różnych ośrodków w kraju i za granicą, a także przedstawiciele dyscyplin, z którymi fundamentaliści współpracują najczęściej - filozofowie, socjologowie, psychologowie, religioznawcy. Całe to wielkie, wspólne dzieło tylu naukowców ks. prof. M. Rusecki w imieniu Redakcji zadedykował Ojcu Świętemu.
Z prokuratorem Andrzejem Witkowskim, o kazuńskiej wersji śmierci ks. Popiełuszki, rozmawia Milena Kindziuk (część II).
- W najnowszej książce pt. „Bolesne tajemnice księdza Popiełuszki. Śladami prawdy” rozwija Pan Prokurator tezę, że ks. Popiełuszko nie został zamordowany 19 października i że po uprowadzeniu w okolicach Górska został przewieziony do bunkrów w Kazuniu Polskim. Czy są na dowody?
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
Po katastrofie kolejowej w Adamuz to miejscowa parafia św. Andrzeja jako pierwsza otworzyła drzwi dla ocalałych. Proboszcz i parafianie natychmiast ruszyli z pomocą, zapewniając schronienie, jedzenie i duchowe wsparcie ofiarom wypadku, który wstrząsnął całą Hiszpanią - informuje Vatican News.
Do wypadku doszło w niedzielę – jeden pociąg wykoleił się, wpadł na sąsiedni tor, gdzie zderzył się z innym składem. Zginęło 41 osób, kilkadziesiąt innych jest rannych lub zaginionych, dlatego też bilans ofiar może się zwiększyć. Do akcji włączono ciężki sprzęt, aby podnieść najbardziej zniszczone wagony.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
