Z Jasnej Góry

O. Stanisław Tomoń OSPPE, Rzecznik Jasnej Góry

Bądź na bieżąco!

Jasnogórskie Dożynki

Troski polskiej wsi

Reklama

W Dożynkach Jasnogórskich 2 września uczestniczyło ok. 50 tys. osób. Mszy św. z błogosławieństwem wieńców żniwnych przewodniczył metropolita częstochowski abp Wacław Depo, a koncelebrowali: abp Józef Michalik - przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, bp Edward Białogłowski - delegat KEP ds. Duszpasterstwa Rolników, bp Wiesław Śmigiel z diecezji pelplińskiej, ks. Stanisław Sojka - sekretarz Krajowego Duszpasterstwa Rolników. Zebranych witał o. Sebastian Matecki - podprzeor sanktuarium.
- Zanosimy prośbę do Boga, aby nigdy nie przeciwstawiano sobie potrzeby chleba z potrzebą Boga i ewangelizacji - mówił na początku abp Depo.
- Pytanie o sytuację polskiej wsi jest równoznaczne z pytaniem o sytuację Polski - zauważył abp Michalik, który w homilii powiedział: - Trzeba te pytania sobie stawiać i próbować odpowiadać na nie uczciwie. Radując się sukcesami, które są niewątpliwe, ale też niepokojąc się przejawami tego, co jest rozkładem, co jest demobilizacją, co jest wyludnieniem naszej wsi i naszej Ojczyzny. Pytając o warunki odrodzenia Polski, Kościoła w naszej Ojczyźnie, trzeba pytać o warunki odrodzenia naszej wsi. Trzeba mieć odwagę zauważyć i ocenić, a potem wyciągać wnioski.
Na Dożynkach Jasnogórskich obecny był prezydent RP Bronisław Komorowski. Przybył również minister rolnictwa Stanisław Kalemba. Starostami Dożynek byli Katarzyna i Arkadiusz Kropidłowscy z Nowego Barkoczyna w diecezji pelplińskiej, którzy przyjechali z pięciorgiem dzieci.

Niepełnosprawni z „Betel”

Słabi, ale mocni

Pod hasłem „Chodź z nami na Jasną Górę!” odbyła się 1 września 27. Piesza Pielgrzymka Świata Osób Słabych, Niepełnosprawnych, Ich Rodzin i Przyjaciół. Organizatorem pielgrzymki jest Międzynarodowy Katolicki Ruch Dobroczynny „Betel”. Grupa wyruszyła rano z Olsztyna k. Częstochowy i w ciągu ok. 7 godzin przemierzyła 20-kilometrową trasę. Stanowiły ją osoby niepełnosprawne (wiele na wózkach inwalidzkich), ludzie starsi, podopieczni domów pomocy społecznej oraz wolontariusze, rodziny i osoby duchowne. Całość koordynował prezes Ruchu Andrzej Kalinowski. Na Jasnej Górze pielgrzymi zgromadzili się na Eucharystii, której przewodniczył arcybiskup senior Stanisław Nowak z Częstochowy.

Inauguracja w Jasnogórskiej Szkole Muzycznej

Rozwijają talenty, zdobywają mądrość

Rozpoczęcie roku szkolnego 2012/13 zainaugurowała 3 września Jasnogórska Szkoła Muzyczna. Mszy św. w Kaplicy Cudownego Obrazu przewodniczył o. Nikodem Kilnar - Krajowy Duszpasterz Muzyków Kościelnych. W Mszy św. uczestniczyli uczniowie z rodzicami i opiekunami oraz kadra nauczycielska z dyrektorem szkoły Marcinem Gołdą. Do szkoły w tym roku uczęszczać będzie 43 uczniów w dwóch klasach: I i II. Siedziba szkoły znajduje się w budynku SP nr 18 w Częstochowie.
Jasnogórska Publiczna Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna I Stopnia w Częstochowie powstała w marcu 2011 r. z inicjatywy o. Nikodema Kilnara. Jej współzałożycielem jest Jarosław Jasiura - prezes Stowarzyszenia Jasnogórska Szkoła Chóralna, jasnogórski organista, dyrygent i kompozytor. Organem prowadzącym jest Stowarzyszenie (na mocy zgody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego). Szkoła kształci dzieci w zakresie szkoły podstawowej w klasach od I do VI, a dodatkowo daje też podstawy wykształcenia muzycznego. Na obecnym etapie dzieci uczą się gry na fortepianie, skrzypcach i gitarze.

Krótko

Jedną z liczniejszych pielgrzymek wędrujących na uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej była 87. Piesza Pielgrzymka Łódzka. Pątnicy dotarli na Jasną Górę 24 sierpnia. Witał ich metropolita łódzki abp Władysław Ziółek. Kierownikiem pielgrzymki był ks. Jacek Tyluś. W ciągu 4 dni pokonano 130 km. Charakterystyczne dla pielgrzymki łódzkiej jest to, że pątnicy wracają do swoich domów również pieszo.

Do największych grup pątniczych, które przybyły na Jasną Górę przed uroczystością Matki Bożej Częstochowskiej, należą: 30. Piesza Pielgrzymka Tarnowska - 9865 osób, 87. Piesza Pielgrzymka Łódzka - 2500 osób, 20. Diecezjalna Piesza Pielgrzymka Gliwicka - 1661 osób, 34. Piesza Pielgrzymka Diecezji Radomskiej - 1500 osób i 21. Sosnowiecka Piesza Pielgrzymka - 1100 osób. (Redakcja przeprasza, że z powodu chochlika drukarskiego w 36. numerze „Niedzieli” podano błędną liczbę pątników sosnowieckich).

401. Piesza Pielgrzymka Żywiecka w liczbie ok. 660 osób dotarła 29 sierpnia.

Jubileuszowa - 30. Ogólnopolska Pielgrzymka Głuchych i Głuchoniemych, licząca ok. 2 tys. osób, odbyła się 1 września.

Zapowiedzi

16 września - 30. Ogólnopolska Pielgrzymka Ludzi Pracy

18 września - Forum Młodzieży Szkół Katolickich

2½2 września - Pielgrzymka Archidiecezji Wrocławskiej

21 września - Maturzyści Diecezji Tarnowskiej

22 września - Pielgrzymka Leśników

22 września - Pielgrzymka Rodziny Wincentyńskiej

22 września - Maturzyści Archidiecezji Lubelskiej (I grupa)

22-23 września - Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin

22/23 września - Dzieło Miłosierdzia - Grupy Modlitewne św. Ojca Pio

23 września - Jasnogórskie Spotkania Policyjne

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Owoce nadziei miesiąc po wizycie Leona XIV w Hiszpanii

2026-07-08 19:36

Vatican News

[ TEMATY ]

papieska wizyta

Leon XIV w Hiszpanii

Vatican Media

Miesiąc po podróży Leona XIV do Hiszpanii jej uczestnicy wspominają nie tylko wielkie celebracje, ale przede wszystkim gesty bliskości wobec ubogich, migrantów, więźniów i osób niewidzialnych dla społeczeństwa. Papieskie wezwanie „Podnieście oczy!” nadal wybrzmiewa we wspólnotach odwiedzonych przez Ojca Świętego.

Podróż apostolska Leona XIV do Hiszpanii odbyła się od 6 do 12 czerwca. Papież odwiedził Madryt, Barcelonę i Wyspy Kanaryjskie, a jej ostatnim akcentem była Msza św. w porcie Santa Cruz de Tenerife. To właśnie tam Ojciec Święty mówił: „Podnieście oczy! Tak, skierujmy spojrzenie na Chrystusa Ukrzyżowanego: Jego Serce jest źródłem miłosierdzia, które jako jedyne może ocalić ludzkość potrzebującą przebaczenia i pojednania, aby osiągnąć prawdziwy i trwały pokój”.

CZYTAJ DALEJ

Ewangelia może być głoszona w ubóstwie, pokoju oraz wolności od handlu świętością

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Rozdział 11 Ozeasza należy do najpiękniejszych tekstów o sercu Boga w całym Starym Testamencie. Pan wspomina Izrael jak ojciec wspomina dziecko. „Z Egiptu wezwałem mego syna”. To pamięć wyjścia, początku wolności oraz pierwszej miłości. Kolejne obrazy są bardzo bliskie życiu domu. Bóg uczy chodzić. Bierze na ramiona. Pochyla się, by karmić. W hebrajskim pojawiają się „więzy ludzkie” oraz „więzy miłości”. Pan prowadzi swój lud przez więź, cierpliwość oraz miłość. Jeden z trudniejszych wersetów mówi też o zdejmowaniu jarzma z karku oraz o schylaniu się ku dziecku. Sens pozostaje czytelny. Bóg troszczy się z czułością o wzrost swego ludu. Dramat polega na tym, że im bardziej Pan wzywa, tym bardziej lud odchodzi. W wersecie 8 następuje przełom. Bóg pyta o Efraima. Przywołuje Admę oraz Seboim, miasta kojarzone z zagładą. Wyrok całkowitego zniszczenia jednak nie zapada. Serce Boga porusza się głęboko. Pan ogłasza, że nie wybuchnie według żaru swego gniewu. Mówi też: „Jestem Bogiem, nie człowiekiem”. Świętość Boga ujawnia się tu jako miłosierdzie większe niż ludzka zapalczywość. Hieronim widział w tym różnicę zasadniczą. Człowiek karze, bo chce odpłacić. Bóg upomina, bo chce ocalić. Dobra nowina jest wielka. Świętość Pana nie oddala Go od grzesznika. Właśnie świętość sprawia, że Bóg pozostaje wierny miłości.

CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

O. prof. Zdzisław Kijas

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».

CZYTAJ DALEJ

Reklama