Reklama

Św. Józef odkryty na nowo

Czy specjalista w chemii jądrowej może nam coś powiedzieć o św. Józefie? Okazuje się, że tak. Z uwagą słuchali go nawet goście z Angoli

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wszystko to miało miejsce podczas X Międzynarodowego Kongresu Józefologicznego w Kaliszu. Tam właśnie w dniach 27 września - 4 października jednym z najbardziej zapracowanych prelegentów był o. prof. Joseph-Marie Verlinde. Kim jest ów człowiek? Ten urodzony w 1947 r. belgijski naukowiec (doktor fizyki), zanim spotkał na swojej drodze Jezusa z Nazaretu, na kanwie przemian kulturowych końca lat 60. ubiegłego wieku z powodzeniem praktykował tzw. medytację transcendentalną i jogę. Mało tego. Zajmował się nawet praktykami okultystycznymi. W czasie medytacji - jak sam wspomina - wiele razy widział piękną, ale smutną twarz kobiety, na której policzku były blizny. Dopiero po ćwierć wieku zrozumiał, że była nią… Matka Boża Częstochowska.
Podczas kongresowych spotkań założyciel wspólnoty życia konsekrowanego pod nazwą Rodzina św. Józefa bardzo przekonująco mówił o swoim nawróceniu i roli, jaką odegrał w nim św. Józef - oblubieniec Maryi, prawny ojciec Jezusa Chrystusa. O. prof. Verlinde mówi o św. Józefie: - Dla Ciebie wszystko jest proste: Bóg mówi, Ty słuchasz i jesteś posłuszny. Wiara Ci wystarcza...

Patron naszych czasów

Reklama

Kongres odbył się w 20. rocznicę napisania adhortacji apostolskiej „Redemptoris custos”. Sługa Boży Jan Paweł II zadedykował ją św. Józefowi. Właśnie z tej okazji kilkudziesięciu józefologów z całego świata (m.in. również z Angoli) dzieliło się swoimi refleksjami w nowo otwartym Centrum Józefologicznym w Kaliszu, nieopodal diecezjalnego seminarium przy ul. Złotej 144. Jego dyrektor i zarazem prezes Polskiego Studium Józefologicznego ks. kan. dr Andrzej Latoń podkreśla nieustannie potrzebę nowego teologicznego spojrzenia „na tajemnicę Józefa, tego człowieka sprawiedliwego, który zamyka Stare Przymierze i którym Bóg posługuje się w zadziwiający sposób, aby rozpocząć Przymierze nowe”.
Hasło kongresu: „Św. Józef - patron na nasze czasy” nawiązywało do wspomnianego papieskiego dokumentu, gdzie nasz wielki Rodak pisze m.in. o tym, że osoba Józefa z Nazaretu nabiera dla Kościoła czasów współczesnych wyjątkowej aktualności w kontekście nowego tysiąclecia chrześcijaństwa. Jak widzimy, z wielu stron atakowana jest rodzina. Św. Józef zaś, jako patron rodzin, może stać się w naszych czasach podporą rodzin - nie tylko w Polsce, ale również za granicą. Zaakcentował to bardzo dobitnie bp dr hab. Stanisław Napierała, ordynariusz kaliski i gospodarz kongresu: - Czyniąc Józefa głową Najświętszej Rodziny, Bóg w pewien sposób powierzył jego opiece każdą rodzinę.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Józefowy Kalisz

Można powiedzieć, że sam św. Józef wybrał sobie prastary gród nad Prosną, gdzie w obecnej bazylice jemu dedykowanej od lat 70. XVII stulecia wielką czcią cieszy się obraz Świętej Rodziny. Ks. prał. dr Jacek Plota, kustosz tej świątyni, mówi, że każdego dnia pielgrzymi nawiedzają to miejsce. Również w ciągu trwania kongresu tam właśnie Patronowi na nasze czasy zawierzały swoje życie siostry zakonne, kapłani, stowarzyszenia i bractwa, ludzie pracy, małżeństwa, rodziny i dzieci, seminarzyści oraz młodzież. Do kaliskiego sanktuarium wprowadzono też uroczyście relikwie bł. Andrzeja z Kanady oraz błogosławionych Rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Z okazji jubileuszowego kongresu powstał także - codziennie śpiewany - hymn, do którego słowa napisała s. Bożena Anna Flak - nazaretanka. Muzykę do hymnu skomponował Jakub Tomalak. Pytany, jak do tego doszło, odpowiada: - Nie wiem. Po prostu nie wiem. Usiadłem i napisałem muzykę. Słowa same ułożyły melodię.

Czym jest józefologia?

Najwybitniejszy znawca św. Józefa - Włoch, oblat św. Józefa o. prof. Tarcisio Stramare  -powtarza, że postaci przybranego ojca Pana Jezusa nie należy oddzielać od całości tajemnicy życia Chrystusa: - I w tej optyce św. Józef jest tym, który służył misteriom życia Jezusa. Jezus był dzieckiem i pewnych rzeczy nie mógł sam uczynić, potrzebował rodzica, którym był św. Józef.
Można powiedzieć, że józefologia jest bardzo młodą dziedziną teologii, która zajmuje się postacią św. Józefa w jej różnych aspektach, poczynając od ściśle dogmatycznych, a kończąc na tych związanych ze sztuką. Niemniej jednak, jak podkreśla ks. prał. Leszek Szkopek - dyrektor Radia Katolickiego Diecezji Kaliskiej „Rodzina” i przewodniczący sekretariatu X Kongresu Józefologicznego, „Kalisz jest niekwestionowaną stolicą polskiej józefologii i należy do najbardziej rozpoznawalnych w tym środowisku miejsc na świecie”.
Warto zaznaczyć, że miasto to już po raz drugi gości kongresowych prelegentów. Ks. prof. Wojciech Hanc - wybitny józefolog, główny organizator IV Kongresu w 1985 r. w Kaliszu mówi, że obecnie Polskę można śmiało zaliczyć do jednego z ważniejszych naukowych centrów, które zajmują się św. Józefem. Potwierdził to właśnie niedawno zakończony X Kongres.

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Skandal w szkole w Kielnie – ciąg dalszy. Krzyż wyrzucony do kosza, ministerstwo milczy

2026-01-05 18:27

[ TEMATY ]

szkoła

krzyż

Kielno

Vatican Media

Sprawa krzyża wyrzuconego do kosza w Szkole Podstawowej w Kielnie nie cichnie. Wręcz przeciwnie – pojawiają się kolejne fakty, zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa oraz reakcje polityków. Wciąż jednak brak odpowiedzi ze strony Ministerstwa Edukacji. Lokalna społeczność mówi wprost: doszło nie tylko do złamania prawa, ale do demonstracyjnego pogwałcenia wartości, na których od lat opiera się ta szkoła.

Jak już informowaliśmy w artykule „Skandal w szkole w Kielnie. Nauczycielka wyrzuciła krzyż do kosza”, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie na Kaszubach (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych oraz informacji przekazanych przez rodziców, nauczycielka języka angielskiego zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej. Gdy uczniowie zaprotestowali, sama zerwała krucyfiks i wrzuciła go do kosza na śmieci. Rodzice i świadkowie podkreślają, że nie był to incydent przypadkowy ani emocjonalny wybuch, lecz akt dokonany publicznie, w obecności dzieci, co dodatkowo potęguje wagę sprawy.
CZYTAJ DALEJ

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody

2026-01-08 08:08

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Kto rezygnuje z chrztu, podobny jest więc do człowieka, który będąc na pustyni chce oddalić się od źródła wody, jedynego, które zagwarantować mu może przeżycie. Trzeba go więc przestrzec, aby tego nie czynił, dla swojego dobra.

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję