Całe Zagłębie obchodziło 18 maja br. 40. rocznicę koronacji. Uroczystościom, z udziałem biskupa sosnowieckiego Adama Śmigielskiego, duchowieństwa, przedstawicieli władz i pocztów sztandarowych, przewodniczył prymas Polski kard. Józef Glemp. W tym dniu na swoją doroczną pielgrzymkę szczególnie licznie przybyli z wielu zagłębiowskich parafii mężczyźni. W słowie Bożym Ksiądz Prymas podkreślił, że jednym z głównych zadań Kościoła jest ukazywanie miłości Boga w świecie. - Kościół podejmuje to zadanie m.in. przez pracę parafialną, pracę w szkołach, w ruchach kościelnych czy przez media - mówił. Jego zdaniem, wpatrując się w Boga, możemy dostrzec brak miłości w nas. - Ludzie, którzy odrzucają miłość płynącą od Boga, często potępiają bliźnich. Ludzie zamykający się na Boga są godni współczucia - zauważył. Przypomniał także historyczne wydarzenie sprzed 40 lat: - To był majowy deszczowy dzień, gdy dwaj hierarchowie, idąc za pragnieniem wiernych, nałożyli korony na skronie Jezusa i Maryi. Były to czasy władzy ludowej. Prymas Wyszyński miał już wtedy za sobą doświadczenie więzienia. Z kolei kard. Wojtyła miał 48 lat i swoje urodziny. Dziesięć lat później zasiadł na Stolicy Piotrowej, by uczyć świat miłości Boga. W czasie swojego posługiwania zawsze nawiedzał sanktuaria maryjne.

Druga w Polsce

Dąbrowa Górnicza, należąca wcześniej do parafii Będzin, po 1815 r., dzięki staraniom ks. Stanisława Staszica, stała się osadą górniczo-hutniczą. Wzrastająca liczba ludności sprawiła, że zaistniała konieczność zapewnienia mieszkańcom opieki duszpasterskiej. Biskup kielecki Tomasz Kuliński utworzył tu filię parafii Będzin ze stałym duszpasterstwem. 29 lipca 1875 r. został poświęcony kamień węgielny pod kościół filialny pw. św. Aleksandra - świątyni nadano takie wezwanie, gdyż łatwiej było uzyskać zezwolenie władz carskich na jej budowę, bo władcą był car Aleksander.
Pierwsze nabożeństwo w nowym kościele odprawiono 4 lutego 1877 r., natomiast parafia św. Aleksandra została erygowana przez bp. Kulińskiego 5 lutego 1891 r. Ciągły napływ ludności do pracy spowodował konieczność budowy nowego kościoła. Aby łatwiej uzyskać zezwolenie na budowę, postanowiono nowy projekt potraktować jako rozbudowę starego kościoła. Budowa trwała siedem lat. W 1912 r. dokonano konsekracji świątyni. Powstała trójnawowa budowla sakralna o cechach neogotyckich. Kościół, według projektu Stefana Pomian-Pomianowskiego, wznoszony był już pw. Matki Bożej Anielskiej.
W czasie pobytu w Rzymie w 1900 r. ks. proboszcz Grzegorz Augustynik podjął starania o uzyskanie odpustu dla nowego kościoła. Na mocy brewe Leona XIII z 19 marca 1901 r., kościół Matki Bożej Anielskiej został podniesiony do godności bazyliki. Bazylika w Dąbrowie Górniczej jest drugą chronologicznie bazyliką w Polsce, po wawelskiej.
Od samego początku istnienia świątyni wierni oddawali cześć Matce Bożej Anielskiej, otrzymując łaski wymodlone najpierw przed obrazem, a później przed figurą Matki Bożej Anielskiej. Figura z drewna cyprysowego wyrzeźbiona została w 1904 r.

Maryjny kult

W głównym ołtarzu bazyliki znajduje się łaskami słynąca figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Kult Najświętszej Maryi Panny Anielskiej sięga swymi początkami 1897 r., kiedy to ks. Grzegorz Augustynik wprowadził w uroczystej procesji obraz z przedstawieniem Matki Bożej w otoczeniu aniołów i świętych, namalowany na wzór obrazu podarowanego przez parafian z Włoszczowy. Wzorując się na tym obrazie, artysta rzeźbiarz Józef Baltazar Proszowski wyrzeźbił figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem. O żywotności kultu tego wizerunku Maryi świadczą liczne wota dziękczynne oraz tzw. Księga Łask, wystawiona w świątyni, opisująca łaski wyproszone tutaj za pośrednictwem Maryi. Charakterystyczny jest także wspólny sanktuariom maryjnym rodzaj praktykowanej tam pobożności. W każdą środę odprawiana jest m.in. nowenna ku czci Najświętszej Maryi Panny Anielskiej z odczytywaniem próśb i podziękowań. Dużą popularnością cieszy się wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu. Odpust parafialny obchodzony jest w dzień poświęcony Królowej Anielskiej - 2 sierpnia. Do Maryi pielgrzymują wtedy kobiety z całego Zagłębia Dąbrowskiego. Rocznica koronacji cudownej figury obchodzona jest zawsze w 3. niedzielę maja - wtedy do dąbrowskiego sanktuarium przybywają z pielgrzymką mężczyźni. W ciągu całego roku świątynię nawiedzają: koła Żywego Różańca, Honorowa Straż Najświętszego Serca Pana Jezusa, ministranci, dzieci komunijne, harcerze, kombatanci, policjanci, nauczyciele, myśliwi, rzeźnicy i pielgrzymi indywidualni.

Skuteczna Orędowniczka

Dąbrowska bazylika, jako najważniejsze maryjne sanktuarium Zagłębia, wpisała się na trwałe w dzieje tej ziemi, zarówno w historię codziennej pracy, w radości i smutki mieszkańców, jak i w doświadczenia czasów próby, walki o wiarę oraz godność człowieka. - Najcenniejsze jest to, że ludziom, którzy pozbawieni byli nadziei, Matka Boża tę nadzieję daje; ci, którzy pragnęli miłości, tę miłość tu odnajdują; ci, którzy nie znali Jezusa, tu się z Nim spotkają. W tym sanktuarium ludzie naprawdę odnajdują siebie, swoje człowieczeństwo, w obliczu Matki i Jej Syna stają się prawdziwymi ludźmi - podkreśla bp Adam Śmigielski SDB. A kard. Karol Wojtyła 40 lat temu, podczas uroczystości koronacji figury powiedział: „Wszystko dźwiga się ku Ojcu, i to, co na ziemi, i to, co pod ziemią (…), a Maryja jest rzeczywiście skuteczną Orędowniczką u Boga i najpewniejszą pomocą w trudnościach”.