Co prawda Święto Policji przypada 24 lipca, ale legniccy policjanci, rozpoczęli świętowanie trochę wcześniej. 8 lipca, zostali zaproszeni do kościoła św. Wojciecha w Legnicy, gdzie w ich intencji, oraz ich rodzin, została odprawiona Msza św.
Eucharystii przewodniczył ks. Jarosław Kowalczyk, dyrektor Wydziału katechetycznego kurii. Przypomniał że patronem dnia jest św. Jan z Dukli, który jest przykładem gorliwego wypełniania powierzonych mu obowiązków duszpasterskich. - Niech przykład św. Jana z Dukli pomaga spełniać także nasze codzienne obowiązki z wielką gorliwością i z troska o powierzonych nam ludzi – zachęcał celebrans.
Koncelebransami byli: ks. Roman Raczak, ks. Ryszard Reputała oraz gospodarz miejsca, a zarazem kapelan legnickiej policji ks. Józef Borowski. On też wygłosił homilię. Przypomniał w niej m.in. sięgających początków istnienia policji modlitwy: do patrona którym obrany został św. Michał Archanioł, a także osobistą modlitwę policjanta. Przywołał też treść Roty przysięgi policjantów ustaloną w 1919 r. czy „Przykazania Policjanta” opublikowanych w czasopiśmie „Na posterunku” w 1938 r.
Po Mszy św., druga część uroczystości odbyła się w Akademii Rycerskiej, podczas której Funkcjonariusze i Pracownicy Komendy Miejskiej Policji w Legnicy otrzymali odznaczenia, wyróżnienia oraz awanse na wyższe stopnie służbowe.
Dzień wcześniej, Kierownictwo legnickiej Komendy Policji, odwiedziło Park Bielański, w którym znajdują się Dęby Pamięci, ku czci pomordowanych policjantów II Rzeczypospolitej. Zostały przy nich złożone kwiaty i zapalone znicze.
Święto Policji związane jest z dniem 24 lipca, gdyż tego dnia, została utworzona ta formacja w Polsce, na mocy ustawy z 24 lipca 1919 r. o Policji Państwowej. Ustawa ta, dokonała unifikacji wcześniej istniejących formacji policyjnych.
Wspierający innych też potrzebują duchowego wsparcia
Już po raz trzeci w Domu Słowa w Legnicy odbył się dzień skupienia dla osób pracujących z potrzebującymi.
Spotkanie było adresowane do tych, którzy posługują w zawodach szczególnie nastawionych na wspieranie innych ludzi: psychologów, pedagogów, terapeutów, pracowników socjalnych, ale także do osób działających w różnego rodzaju stowarzyszeniach, fundacjach i innych, na co dzień zajmujących się ludźmi potrzebującymi.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
„Język sportu jest uniwersalny” - powiedział bp Paul Tighe w czasie Mszy św. w bazylice św. Babylasa w Mediolanie. Do świątyni tej uroczyście wprowadzono krzyż sportowców, który towarzyszy igrzyskom olimpijskim od 2012 roku. Przywożą go ze sobą zawodnicy watykańskiej drużyny Athletica Vaticana.
Msza, której przewodniczył metropolita Mediolanu abp Mario Delpini, rozpoczęła cykl wydarzeń pod hasłem: „For Each Other-L’uno per l’altro” (Dla siebie nawzajem), którym archidiecezja chce towarzyszyć Zimowym Igrzyskom Olimpijskim, rozgrywanym w Mediolanie i Cortina d’Ampezzo od 6 do 22 lutego. W bazylice wypełnionej sportowcami, działaczami klubów sportowych, młodzieżą z oratoriów i przedstawicielami władz, abp Delpini wezwał do przeżywania igrzysk jako „szkoły życia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
