Reklama

Za starzy...?

Niedziela Ogólnopolska 44/2005

Fot. Images Copyright © 2000 DigiTouch

Fot. Images Copyright © 2000 DigiTouch
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ostatnio sporo mówi się na temat starości i dyskryminacji osób starszych ze względu na wiek. Kielce były jednym z ośmiu polskich miast, w których prowadzono 3-miesięczne badania ankietowe na ten temat, a projekt pt. STOP dyskryminacji osób starszych, realizowany przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce, koordynowało w Kielcach Towarzystwo Dobroczynności (TD).
Problem został poddany analizie w odniesieniu do czterech obszarów, jakimi są: rynek pracy, ochrona zdrowia, partycypacja społeczna i pomoc społeczna. Wyniki badań, dyskusje i wnioski stały się przedmiotem ogólnopolskiej konferencji w Urzędzie Wojewódzkim, pod hasłem STOP dyskryminacji ze względu na wiek. W związku z Dniem Seniora TD udzielało porad oraz informacji na stoisku zorganizowanym przy ul. Sienkiewicza.
- Te osoby, które postrzegają siebie jako starsze (niekiedy dzieje się tak już powyżej 40. lub 50. roku życia) potrzebują wsparcia i znacznie lepszego przepływu informacji o tym, jak można lepiej zorganizować sobie życie - mówi Urszula Radziszewska, prezes TD.
Dlaczego to takie ważne? Otóż w ciągu ostatnich 50 lat odsetek osób starszych w Polsce wzrósł dwukrotnie. Według prognoz GUS-u, w 2020 r. osób starszych będzie ok. 26,4%, a zatem co 4. mieszkaniec Polski będzie seniorem.
Wraz ze starzeniem się społeczeństw negatywne skutki dyskryminacji ze względu na wiek stają się coraz bardziej widoczne. Są one odczuwane zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i społecznym. Mówi się obecnie o różnych rodzajach dyskryminacji. Dyskryminacja bezpośrednia występuje wtedy, gdy osoba traktowana jest gorzej niż inna ze względu na wiek. Przykładem mogą być ogłoszenia o pracę typu: „zatrudnimy osobę w wieku 25-35 lat” lub wykonywanie bezpłatnych badań tylko do określonego wieku. O dyskryminacji pośredniej mówimy wtedy, gdy pozornie neutralne warunki, kryteria lub praktyki stosowane są na równi wobec wszystkich, lecz w sposób szczególny dotykają konkretną grupę wiekową. Przykładem może być komunikacja miejska z brakiem autobusów niskopodłogowych czy bariery architektoniczne. Natomiast dyskryminacja zwielokrotniona występuje w przypadku nakładania się na siebie kilku jej przyczyn: wieku, płci, rasy, niepełnosprawności itp.
Tak więc w różnych okolicznościach i w różnym wieku możemy usłyszeć, że jesteśmy na coś „za starzy”. W codziennych sytuacjach wiek staje się barierą bądź przyczyną lekceważenia w trakcie poszukiwania pracy, w szpitalu i przychodni, w banku, urzędach, na ulicy czy w sklepie. Dość zaskakujące są wyniki opracowanej ankiety, z których wynika m.in., że gorsze traktowanie osób starszych ze względu na wiek przejawia się w największym stopniu ze strony komunikacji miejskiej (51%), a zaraz potem - placówek służby zdrowia (44%), których opiekuńcze funkcje wiążą się przecież dogłębnie z ideą pracy personelu medycznego.
Nieprzyjazny dla osób starszych jest nowoczesny, zmieniający się w zawrotnym tempie świat, w którym młodzi czują się jak ryby w wodzie. A starsi? Trudno nauczyć się obsługi telefonu komórkowego (choć bardzo się tego chce), gdy cyferki są takie maleńkie - żaliła się jedna z ankietowanych respondentek. Problemem są zbyt krótkie zielone światła, mała czcionka urzędowych pism, brak ławek dla odpoczynku. Nagromadzenie takich przeszkód, jak np. nieprzystosowana komunikacja, bariery architektoniczne, niezrozumiałe procedury w urzędach - powoduje, że wyjście z domu i załatwienie jakiejkolwiek formalności to dla starszej osoby stres.
Władze lokalne powinny, a wręcz muszą mieć tego świadomość, aby podjąć działania na rzecz podniesienia jakości życia osób starszych. Warto zatem zwrócić uwagę i popierać: życzliwe urzędy i przyjazną komunikację, organizacje działające na rzecz seniorów, szeroki dostęp do lokalnych informacji oraz promowanie wolontariatu.

Czy wiesz, że:

Polska, podobnie jak inne kraje UE, wprowadziła zakaz dyskryminacji ze względu na wiek w sferze zatrudnienia - przepisy te weszły w życie w 2004 r.
Do kodeksu pracy dodany został nowy rozdział: Rozdział II a - Równe traktowanie w zatrudnieniu. Zatem pracodawca, który odmawia zatrudnienia tylko ze względu na wiek (a nie np. kwalifikacji), narusza prawo. Jednak o nowych przepisach nie wiedzą ani starsi, ani pracodawcy.

W ramach programu STOP dyskryminacji powstał serwis internetowy poświęcony tematyce dyskryminacji ze względu na wiek: www.senior.info.pl Partnerem serwisu jest Forum 50+Seniorzy XXI wieku! - płaszczyzna współpracy kilkunastu organizacji seniorskich z całej Polski.

Dodatkowe informacje: Beata Tokarz, Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce, ul. Marszałkowska 6/6, 00-590 Warszawa, tel.: (0-22) 622-01-22 wew. 20; e-mail: beatat@filantropia.org.pl

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Obrzęd kandydatury i obłóczyn w rzeszowskiej katedrze

2026-11-13 21:47

ks. Jakub Oczkowicz

Uroczystość w rzeszowskiej Katedrze

Uroczystość w rzeszowskiej Katedrze

W niedzielę 8 listopada 2026 r. w katedrze rzeszowskiej podczas Eucharystii, której przewodniczył koadiutor diecezji rzeszowskiej – bp Krzysztof Chudzio, do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu zostało włączonych dziesięciu alumnów rzeszowskiego seminarium: sześciu z roku III oraz czterech z roku V.

Wyjątkowym momentem dla każdego kleryka są niewątpliwie święcenia, zarówno pierwszego, jak i drugiego stopnia, czyli diakonat i prezbiterat. Na drodze do kapłaństwa równie znaczącym i wymownym momentem jest obrzęd admissio, czyli kandydatura, która polega na włączeniu alumna do grona kandydatów do święceń. Sam obrzęd poprzedzony jest zebraniem świadectw o kandydatach od przełożonych, profesorów i innych osób, które znają alumnów, dotyczących ich zdatności do przyjęcia święceń. Obrzęd zawiera publiczne, imienne wezwanie alumna przez biskupa i odpowiedzi kandydata, wobec Kościoła, któremu ma służyć, wyrażającej jego gotowość do bezpośredniego przygotowania się do całkowitego oddania się Jezusowi.
CZYTAJ DALEJ

Odpowiedź pisze każde pokolenie modlących się

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Trzeci List Jana, najkrótsze pismo Nowego Testamentu, jest adresowany do Gajusa i chwali go za rzecz z pozoru drobną, za gościnność wobec wędrownych braci-misjonarzy. „Ty, umiłowany, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd”. Pierwotne chrześcijaństwo żyło siecią wędrownych głosicieli. Ich przyjęcie pod dach było infrastrukturą misji. „Oni to świadczyli o twej miłości wobec Kościoła”. Gościnność Gajusa ma świadków i protokół. „Dobrze uczynisz, zaopatrując ich na drogę zgodnie z wolą Boga”. Propempsas axiōs tou Theou, wyprawić w drogę w sposób godny Boga. Formuła oznaczała pełne wyposażenie na podróż, prowiant, środki, może eskortę. Miarą wyprawki jest godność Tego, w czyim imieniu wędrują. Racja jest podana precyzyjnie: „dla imienia Jego wyruszyli w drogę, nie przyjmując niczego od pogan”. Misjonarze Janowi żyli z zaplecza wspólnot, by Ewangelia nie wyglądała na akwizycję wobec adresatów misji (zob. glossę na 23 IX). Stąd zdanie, które jest teologią całej logistyki kościelnej: „powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy”. Synergoi tē alētheia, współpracownicy prawdy. Kto przyjmuje głosiciela, uczestniczy w głoszeniu. Kto zaopatruje na drogę, idzie tą drogą w sensie najściślejszym. Kościół zna z tego wersetu całą swoją niewidzialną armię. Domy otwarte dla misji, ofiarodawców dzieł misyjnych, zaplecze modlitwy i chleba. Prawo kościelne przypomni, że wszyscy wierni mają obowiązek wspierania misyjnego dzieła (por. kan. 211; 781). Jan powiedziałby prościej, że prawda potrzebuje kwater. W dobie, gdy „wielu zwodzicieli wyszło na świat” (2 J 7; zob. glossę wczorajszą), gościnność ma też swoją roztropność, o czym Druga Janowa mówi twardo. Trzecia pilnuje jednak, by roztropność nie zjadła serca. Rozeznawać tak, zamknąć drzwi prawdzie w drodze nigdy.
CZYTAJ DALEJ

Portugalia: Abp Fisichella podkreślił znaczenie ciszy w sanktuariach

Arcybiskup Rino Fisichella, proprefekt watykańskiej Dykasterii ds. Ewangelizacji, podkreślił znaczenie ciszy dla pielgrzymów docierających do miejsc kultu maryjnego. Podczas zakończonego w sobotę w Fatimie i Nazaré, na środkowym zachodzie Portugalii, kongresu seminariów maryjnych, włoski hierarcha wskazał na potrzebę zaspokojenia tam wśród pątników potrzeby ciszy.

„Pielgrzym pragnie ciszy, a sanktuarium maryjne musi umieć je zaspokoić" - powiedział, wskazując też na potrzebę zapewnienia w tych miejscach „doświadczenia spotkania, słuchania i bliskości”. Zaznaczył, że jest to szczególnie ważne dla ludzi młodych „poszukujących duchowości”. Podkreślił, że cisza jest jednym z warunków dla dobrej modlitwy, której głód wyczuwalny jest we współczesnym świecie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję