Nadszedł czas dziękowania za chleb. Chleb, który powstał z ziarna tegorocznych zbiorów. Dziękowała diecezja przemyska wraz z całym województwem podkarpackim w ostatnią niedzielę sierpnia w Radymnie. Dziękczynienie za plony ma miejce też na Jasnej Górze. Odbywają się uroczystości wiejskie i gminne. Każdy w miarę możliwości pragnie złożyć Bogu hołd za dar chleba - tegorocznego chleba. Wraz z tym darem rolnicy dziękują Bogu za cały rok trudnej, mozolnej, rolniczej pracy. Pracy, której owoce przynoszą Bogu na ołtarz, by błogosławił, i by mogli nimi się dzielić z innymi.

Najwyższą chwałę zdobył Chleb, gdy Bóg przybrał jego " znaki", ażeby pozostać na wieki z ludźmi. Bóg daleki, nieskończony w majestacie, pierwszy motor świata wybrał symbol chleba, aby jasno przedstawić, jak nam jest potrzebny i jak bardzo może być bliski. Zamieszkał na ziemi w Eucharystii, aby tym chlebem karmić zgłodniałe rzesze ludzi na ziemi. W ten sposób pokazał, że w pracy tych, którzy dają chleb - rolnikach, jest misja kapłańska i święty, godzien szacunku jest ich trud.

Chleb - to słowo, które jest zarazem symbolem, znakiem i kluczem. Chleb potrzebny jest do życia każdemu człowiekowi. Jego dostatek świadczył zawsze o dobrobycie. Jednak kto raz w życiu był głodny, ten nigdy nie przejdzie obok chleba bez okazania mu należnego szacunku. My, dorośli, powinniśmy uczyć nasze dzieci tej prawdy, że chleb to dar, któremu należy się najwyższy szacunek.

Pamiętajmy o tym i przypominajmy dzieciom, że chleb przed spożyciem należy z czcią całować, czynić znak krzyża. Pozostałe okruchy powinniśmy pozbierać i dać na pokarm ptactwu. Starsi wspominają, że w obecności chleba nie wolno było się kłócić i przeklinać, co obrazuje szacunek, jakim go darzono.

O tym, jak różne jest w społeczeństwie postrzeganie potrzeby dziękczynienia za dar chleba miałam okazję przekonać się zaraz w następnym dniu, gdy umilkły fanfary pięknej uroczystości w Radymnie. Byłam świadkiem rozmowy, w czasie której jej uczestnicy stwierdzili, że było to niezwykłe święto, bardzo budujące wewnętrznie. Jednak zupełnie inaczej przebiegała rozmowa w autobusie. Pewna pani (z rozmowy wywnioskowałam - nauczycielka) stwierdziła, że w Radymnie nic się nie wydarzyło. To tylko zwykłe religijne uroczystości. Nie było koncertu, zjeżdżalni dla dzieci itp. W tym momencie żal mi się zrobiło tych dzieci, które mają "szczęście" uczyć się w szkołach pod kierunkiem takich nauczycieli.

Do kraju tego,

gdzie kruszyna chleba

podnoszą z ziemi

przez uszanowanie

dla darów nieba

Tęskno mi, Panie...

(C.K. Norwid)

Pamiętajmy zawsze, że chleb to świętość. Zatem święto dziękczynienia za dar chleba, to jedno z najpiękniejszych świąt w naszej tradycji narodowej. Tę prawdę przekazujmy młodemu pokoleniu, aby cześć dla chleba nigdy nie ustała. Byśmy i my, dorośli, i nasze dzieci szanując nawet najmniejszą okruszynę, nigdy nie zaznali braku chleba. Dzieci, nasze, młode pokolenie wychowane w sytości chleba nie zna w pełni jego wartości. Tym bardziej trzeba nauczyć je szanować i kochać chleb, jak matkę, jak Boga, jak Ojczyznę, jak dom rodzinny. A dom rodzinny nade wszystko powinien być przykładem, wzorem od najmłodszych lat. Dobre wzorce z niego wyniesione będą owocować przez całe życie.