Najwyższy, wszechmocny, dobry Panie,
Twoja jest cześć i chwała, i zaszczyt,
i wszelkie błogosławieństwo.
Tylko Tobie, Najwyższy, one się należą,
a żaden człowiek nie jest godny nawet wspomnieć Ciebie.
Pochwalony bądź, Panie mój, ze wszystkimi stworzeniami Twymi,
zwłaszcza z panem bratem słońcem,
który sprawia dzień, przez niego dajesz nam światło.
On jest piękny i promienny w wielkiej łunie,
on Ciebie, Najwyższy, daje zrozumieć.

Pochwalony bądź, Panie mój, za siostrę lunę i za gwiazdy.
Na niebie je zrobiłeś jasne i cenne, i piękne.

Pochwalony bądź, Panie mój, za brata wiatr
i za powietrze, chmurne i pogodne, i w jakiejkolwiek porze,
przez które Twoim stworzeniom dajesz żyć.

Pochwalony bądź, Panie mój, za siostrę wodę,
która jest bardzo pożyteczna i pokorna, i cenna, i czysta.

Pochwalony bądź, Panie mój, za brata ogień,
którym rozświecasz noc,
i jest on piękny i wesoły, i mocny, i dzielny.

Pochwalony bądź, Panie mój, za siostrę naszą, matkę ziemię,
która nas podtrzymuje i rozrządza,
i wydaje różne owoce z kwiatami różnych barw i trawą.

Pochwalony bądź, Panie mój, za tych, którzy dla Twojej miłości przebaczają
i znoszą chorobę i udrękę.
Błogosławieni, którzy wytrwają w pokoju,
bo przez Ciebie, Najwyższy, będą uwieńczeni.

Pochwalony bądź, Panie mój, za siostrę naszą śmierć cielesną,
której żaden żyjący człowiek nie może uniknąć.
Biada tym, którzy umrą w grzechach śmiertelnych.
Błogosławieni, których ona zastanie żyjących wedle Twych
najświętszych życzeń,
albowiem druga śmierć już im nie zagrozi.
Chwalcie i błogosławcie mojego Pana, dziękujcie
i służcie Mu z wielką pokorą.

Tak Sobie myślę, nieśmiało, że zrobiłbym tą nową wersją przyjemność Janowi Gawrońskiemu, gdybyśmy jeszcze siedzieli naprzeciw siebie i wspólnie wędrowali.

Warszawa, w marcu 2000 r.

Św. Franciszek z Asyżu, Pieśń o stworzeniach, przekład Zygmunt Kubiak, w: Jan Gawroński, Drogi prowadzą do Rzymu, Kraków 2000, Wydawnictwo Znak, s. 11-12