Reklama

Nowa książka Jana Pawła II

„Wstańcie, chodźmy!”

Niedziela Ogólnopolska 22/2004

Prezentacja fragmentów tekstu nowej książki Jana Pawła II

Prezentacja fragmentów tekstu nowej książki Jana Pawła II

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dniu 84. urodzin Ojca Świętego Jana Pawła II w Krakowie, w Muzeum Archidiecezjalnym - miejscu, gdzie mieszkał bp Karol Wojtyła, przy ul. Kanoniczej, odbyła się prezentacja kolejnej książki Ojca Świętego Jana Pawła II pt. Wstańcie, chodźmy!.
Do sal na pierwszym piętrze Muzeum, obok pokoju, w którym mieszkał ks. bp Karol Wojtyła i gdzie zgromadzono pamiątki z nim związane, na prezentację przybył „cały Kraków”: metropolita krakowski - kard. Franciszek Macharski, biskupi krakowscy, a także abp Damian Zimoń z Katowic, przyjaciele ze „środowiska” Ojca Świętego, przedstawiciele władz wojewódzkich i samorządowych, rektorzy i profesorowie krakowskich uczelni, reprezentanci świata nauki i kultury, Kościoła krakowskiego oraz mediów.
- Ta książka to wielka podróż w ulubione miejsca Ojca Świętego - mówił prowadzący spotkanie Krzysztof Skowroński, znany dziennikarz z Warszawy. - Moment, który zabrałem i zatrzymałem dla siebie po pierwszym przeczytaniu książki, to opowieść o tym, jak Ojciec Święty traktuje drugiego człowieka. Jak widzi kogoś, to zaczyna się modlić. Umieszcza człowieka w przestrzeni między sobą a Panem Bogiem. Najważniejsza rzecz w naszych spotkaniach z drugim człowiekiem to modlitwa, umieszczenie człowieka między sobą a Panem Bogiem... - mówił Skowroński.
Kard. Franciszek Macharski powiedział, że Wstańcie, chodźmy! to książka, w której Biskup „miasta i świata” chce uczynić wszystko, żeby świadomość biskupstwa, które jest skarbem i tajemnicą, uczynić powszechną. Daje nam więc swoje myślenie o biskupstwie. Czyni to równocześnie w Rzymie i w wielu innych miejscach i językach, zwraca się do wszystkich ludów i narodów, także do nas. Tak jak rozważał i zapisał: po polsku. Kard. Macharski z naciskiem podkreślił jednak, że choć w książce spotykamy wiele wydarzeń i przeżyć z tamtych czasów, z polskiej ziemi, to jednak nie jest to papieski album wspomnień o minionych czasach, ale zapis myślenia i wiary w Chrystusa, od którego pochodzi biskupstwo. A ostatnim akordem książki są słowa poematu Stanisław, który powstał na przełomie krakowskiej i rzymskiej fazy bycia biskupem. Tu jest najbardziej przejmujące świadectwo widzenia służby biskupiej, która w Biskupie Karolu stawała się rzeczywistością rok po roku: Słowo nie nawróciło, nawróci krew....
Wstańcie, chodźmy! - to kolejna książka Jana Pawła II po Przekroczyć próg nadziei, w której Ojciec Święty dzieli się swoim doświadczeniem wiary w wywiadzie dla włoskiego dziennikarza Vittorio Messoriego oraz po książce Dar i Tajemnica, w której Jan Paweł II mówi o swoim kapłaństwie, odsłaniając jego radości i wyzwania. Swoje osobiste przeżycie wiary Ojciec Święty zawarł też w poetyckim poemacie Tryptyk rzymski.
Książkę Wstańcie, chodźmy! Ojciec Święty pisał w języku polskim (od marca do sierpnia 2003 r.) - częściowo własnoręcznie, a częściowo dyktował swoim współpracownikom. Tytuł zaczerpnął z Ewangelii św. Marka (12, 41-42). Są to słowa Chrystusa, którymi zwraca się On do Apostołów po modlitwie w Ogrodzie Oliwnym. Jak pisze we wstępie Ojciec Święty - „zapis ten ofiarowuje Braciom w biskupstwie i całemu Ludowi Bożemu. Niech posłuży wszystkim, którzy pragną poznać wielkość posługi biskupiej, trud z nią związany, ale także radość, jaka codziennie towarzyszy jej wypełnianiu”.
Fragmenty książki Wstańcie, chodźmy! w czasie jej prezentacji czytali Kuba Abrahamowicz i Piotr Piecha. Została ona wydana przez Wydawnictwo św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej w nakładzie 500 tys. egzemplarzy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dobra Marta i dobra Maria mieszkają w jednym domu Kościoła

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Joanna Popławska

Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa w obliczu sprzeciwu. Różaniec w obronie życia i kontrpikieta w Lublińcu

2026-10-05 19:02

[ TEMATY ]

pikieta

Joanna Popławska/Niedziela

Od ponad roku w centrum Lublińca gromadzą się obrońcy życia, by z różańcem w ręku prosić o ocalenie nienarodzonych dzieci. Choć inicjatywa regularnie spotyka się z nieprzychylnymi reakcjami, w minioną sobotę uczestnicy po raz pierwszy musieli zmierzyć się z bezpośrednią kontrmanifestacją. Ich odpowiedzią była chrześcijańska troska i modlitwa za protestującą młodzież.

Comiesięczne spotkania przy Alei Solidarności w Lublińcu, organizowane przez Fundację „Życie i Rodzina”, wpisały się już w krajobraz miasta jako świadectwo wiary i odważnego upominania się o najsłabszych. Publiczne Różańce o Zatrzymanie Aborcji od samego początku wymagają od ich uczestników dużej determinacji. Osoby trwające na modlitwie regularnie doświadczają internetowego hejtu oraz słownych zaczepek ze strony niektórych przechodniów. Agresja przybierała niekiedy formę materialną – w ubiegłym roku doszło do dewastacji stojaków z plakatami pro-life.
CZYTAJ DALEJ

Czujesz, że Bóg milczy? Pamiętaj o tej tajemnicy Różańca

2026-10-06 21:06

[ TEMATY ]

Różaniec 2026

Adobe Stock

Są chwile, kiedy modlimy się i nic się nie zmienia. Bóg wydaje się milczeć, a odpowiedzi wciąż nie ma. Zmartwychwstanie przypomina jednak, że cisza nie musi oznaczać końca – Bóg może działać także wtedy, gdy jeszcze tego nie widzimy.

W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję