Trudno w kilku słowach scharakteryzować osobowość Jana Pawła II. Jego długi i pracowity Pontyfikat trzeba by ukazać w różnych aspektach: religijnym, pastoralnym, doktrynalnym, jurydycznym, kulturowym, społecznym, humanitarnym itd. W każdym z nich ujawnia się wielkość Ojca Świętego. Jednakże wymiar szczególny Piotra naszych czasów zauważamy przede wszystkim wtedy, gdy ujmujemy całościowo jego aktywność oraz postawy, gdy staramy się jakby jednym spojrzeniem uchwycić bogactwo, zdumiewającą spójność między różnymi wymiarami, które tworzą imponującą mozaikę jego wyjątkowej osobowości. Właśnie ta jego wewnętrzna harmonia czyni go wiarygodnym świadkiem Chrystusa, ukazuje go jako człowieka wyjątkowego, zwłaszcza może w oczach ludzi młodych, pełnych ideałów, którzy jeszcze nie są zarażeni różnymi ideologiami. W sposób łatwiejszy zauważają oni jego autentyczną wielkość i dlatego podążają za nim.
Elementem, który ożywia całą tę wspaniałą mozaikę osobowości Jana Pawła II w jej dynamizmie, który nadaje żywotność i wyrazistość kolorom oraz moc oddziaływania zarówno poszczególnym elementom, jak i całości, jest bez wątpienia głębokie zjednoczenie Następcy św. Piotra z Chrystusem na modlitwie. To właśnie modlitwa stanowi prawdziwe źródło bogactwa jego osobowości oraz niestrudzonej aktywności pastoralnej, jak również - i to chciałbym w sposób szczególny podkreślić - zrozumienia prawd wiary i prawdziwej mądrości. Bóg to źródło mądrości: Papież jest o tym głęboko przekonany. W liście apostolskim Novo millennio ineunte (6 stycznia 2003) pisze jasno: „Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwijać się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (nr 20).
W tej perspektywie - tzn. umiłowania Źródła mądrości, z którego Jan Paweł II obficie czerpie - jawi się On jako gorliwy promotor nauczania, studiów, poszukiwania prawdy, dialogu między wiedzą a wiarą, podejmowania w sposób dogłębny wszystkich kwestii dotyczących życia i ludzkiego działania, przede wszystkim poszukiwania odpowiedzi na fundamentalne pytanie o sens życia i badań naukowych, relacji między postępem technicznym a etycznym itd.
Jest naprawdę imponujące zainteresowanie i wkład myśli Jana Pawła II w tych dziedzinach.
Dla każdego z wymiarów, ściśle ze sobą złączonych - dotyczących jedności osoby ludzkiej, modlitwy jako źródła siły i mądrości oraz promocji myśli - życie i działalność Jana Pawła II jawią się jako doniosłe przesłanie dla współczesnego człowieka.