Soli Deo per Mariam

To przewodnie hasło i dewiza jego życia i powołania. Bł. kard. Stefan Wyszyński był nieustraszonym głosicielem Ewangelii, obrońcą Kościoła i wartości chrześcijańskich oraz wiernym synem Matki Najświętszej. Troszczył się o wolność religijną i godne warunki życia swoich rodaków. Za odwagę w głoszeniu wolności w latach 1953-56 zostaje przez komunistów więziony w Rywałdzie, a następnie w Stoczku Warmińskim, Prudniku Śląskim oraz w Komańczy. Owocem prześladowań, cierpień duchowych i fizycznych stała się jednak Wielka Nowenna Tysiąclecia oraz Jasnogórskie Śluby Narodu, które przygotowały nas do obchodów Millenium Chrztu Polski w 1966 roku. Mimo wielu przeszkód stawianych na jego drodze nie uląkł się zła i nie zrezygnował z realizacji swego życiowego programu. W „ABC Społecznej Krucjaty Miłości” opisał zasady kierowania się miłością względem Boga i drugiego człowieka. Skąd błogosławiony czerpał siłę do niezłomnej walki o wartości, które na zawsze pozostały aktualne i wieczne? Spójrzmy na jego umiłowanie Eucharystii.

Eucharystia w nauczaniu Prymasa Tysiąclecia

Prymas podkreślał często, że Eucharystia jest nie tylko przypomnieniem męki Chrystusa, ale także wyrazem naszej ufności, że przez krzyż w ślad za Panem wchodzimy do chwały. W jego nauczaniu Msza św. jest naszym zjednoczeniem z Bogiem Ojcem przez Syna Bożego w Duchu Świętym oraz stanowi najdoskonalszą formę zadośćuczynienia za grzechy i pojednania z Ojcem. Staje się ona dla nas źródłem natchnienia i mocy do poświęcenia się dla innych, dostrzegania w nich cierpiącego Chrystusa. Błogosławiony Prymas w swoim nauczaniu często przedstawiał Eucharystię jako wyraz wspólnoty nie tylko z Bogiem, ale także z Kościołem i ludem Bożym. Godne przyjęcie Pana Jezusa w Eucharystii polega na czujności w zachowaniu miłości bliźniego, ażeby nasze serce nie było usposobione niechętnie do kogokolwiek.

Prymas Wyszyński przykładał wielką wagę do okazywania zewnętrznej czci Chrystusowi Eucharystycznemu podczas adoracji. 23 listopada 1975 roku w Choszczówce mówił: Pragniemy popatrzeć na Ciebie w Eucharystii. Wybrałeś taki kształt królowania, że Twój tron jest cichy. Aby Twoja władza nikogo nie onieśmielała, osłaniasz swoją królewską moc postaciami Chleba i Wina. Tak stałeś się przystępny dla wszystkich. Na Twoim tronie jesteś zawsze obecny, zawsze Ciebie można zastać, nie trzeba do Ciebie zgłaszać podań, nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Wystarczy być! Jakaż prostota płynie z tych słów. Może i dziś bł. kard. Wyszyński chciałby zaprosić nas, byśmy więcej czasu poświęcali Chrystusowi podczas adoracji Najświętszego Sakramentu. Tylko święci, a pośród nich Prymas Tysiąclecia zauważają, że gdyby człowiek był czymś nieważnym, skromnym, małym, bez znaczenia, na pewno Bóg nie podejmowałby tak niezwykłych „wysiłków”, aby go ratować, zbawiać i żywić swoim Ciałem.

Podobnie i bł. Maria Pasterka o wartości Eucharystii nauczała swoje siostry i podopieczne: Bóg nie da się przezwyciężyć w szczodrobliwości! Eucharystia będzie tą silną nagrodą, obiecaną przez Pana Jezusa tym, którzy wszystko dla Niego opuścili z miłości! Jezus w Najświętszym Sakramencie będzie Ojcem, Matką, Bratem, Siostrą, Przyjacielem, Skarbem i Oblubieńcem, w którym się wszystko odnajdzie, co się dla Niego opuściło - i jeszcze wiele więcej! O tak, Jezus w Najświętszym Sakramencie jest wszystkim dla duszy, która dla Niego wszystko opuściła

Być jak orły

Dewizą życia, jaką błogosławiony Prymas kierował się w swoim życiu i pozostawił nam w dziedzictwie, są słowa: w każdych warunkach można osiągnąć świętość. Niełatwo iść stromą ścieżką, jaką wyznacza nam Pan, stąd kard. Wyszyński wskazuje nam sposób pokonywania trudności życiowych przez wznoszenie się ponad nimi, czyli nie zatrzymywanie przy nich swej uwagi więcej niż to konieczne. Inaczej mówiąc, zachęca nas do naśladowania szybujących orłów: Tylko orły szybują nad graniami i nie lękają się przepaści, wichrów i burz. Musicie mieć w sobie coś z orłów! Serce orle i wzrok orli ku przyszłości. Musicie ducha hartować i wznosić, aby móc jak orły przelatywać nad graniami w przyszłość naszej Ojczyzny. Będziecie wtedy mogli jak orły przebić się przez wszystkie dziejowe przełomy, wichry i burze nie dając się spętać żadną niewolą. Pamiętajcie – orły to wolne ptaki, bo szybują wysoko. Pamiętajcie, że i wy jesteście z pokolenia orłów. Niech to będzie dla was znakiem, programem i ukazaniem drogi. W ramionach Jasnogórskiej Pani, Waszej Najlepszej Matki i Królowej Polski, szybujcie wysoko ku przyszłości Ojczyzny i Kościoła