Reklama

Nowość Biblioteki "Niedzieli"

Niedziela Ogólnopolska 21/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Diakonat stały jest bardzo ważną posługą spełnianą w Kościele. Jest ona dana dla dobra całego Kościoła. Urząd diakonatu istnieje już od czasów apostolskich. W okresie nowej ewangelizacji, na progu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa, Kościół dostrzega wciąż potrzebę odnowy diakonatu stałego, widząc w nim dar dla dzieł zbawczych i ewangelizacyjnych. Dlatego czymś bardzo ważnym i pożytecznym jest przybliżenie złożonej i bogatej historii tego urzędu kościelnego. Pogłębioną refleksję na temat diakonatu przekazał w swojej najnowszej książce pt. Diakonat stały w świetle Biblii i historii Kościoła ks. prał. Ryszard Selejdak, dyrektor Wydziału ds. Seminariów Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego (Seminariów i Instytutów Naukowych), który już wcześniej pisał na temat diakonatu stałego i formacji kapłańskiej w książkach: Zarys historyczny diakonatu stałego oraz Stawać się kapłanem trzeciego tysiąclecia, wydanych w serii wydawniczej Biblioteki " Niedzieli" - tzw. Zeszytach "Niedzieli".
W swojej najnowszej publikacji Autor w sposób rzetelny i kompetentny ukazuje diakonat w aspekcie biblijno-historycznym. W tym celu sięga do źródeł, które stanowią: oryginalne pisma pisarzy chrześcijańskich, dokumenty soborów, synodów i nauczanie papieskie. Autor przybliża historię tego urzędu kościelnego, poczynając od Nowego Testamentu, poprzez wielką i bogatą myśl i epokę patrystyczną, czas średniowiecza, aż do czasów współczesnych.
W pierwszym rozdziale zatytułowanym: Diakonat stały w Biblii ks. Selejdak wyjaśnia terminologię odnoszącą się do diakonatu stałego. Autor wprowadza także czytelnika w bogaty świat kultury greckiej, czasy późnego judaizmu i pisma Nowego Testamentu.
W drugim rozdziale - Diakonat w epoce Ojców Apostolskich ks. Selejdak sięga do myśli pisarzy kościelnych I i II wieku.
W kolejnym rozdziale przybliża "okres świetności diakonatu", sięgający od schyłku II do końca V wieku. Przybliża także treść ważnych dokumentów, jak: Didascalia Apostolorum, Konstytucje, Kanony Apostolskie. W rozdziale tym sięga również do ustawodawstwa Synodów omawianej epoki.
Ks. Ryszard Selejdak podejmuje także problem kryzysu diakonatu. Epoka kryzysu tego urzędu kościelnego, trwająca od VI do początku XX wieku, jest przedstawiona w rozdziale czwartym książki.
Natomiast "okres odnowy diakonatu stałego" Autor prezentuje w ostatnim rozdziale swojej publikacji. Sięga do nauczania Soboru Watykańskiego II i posoborowego Magisterium Kościoła, nauczania papieży Pawła VI i Jana Pawła II.
Książka jest skierowana nie tylko do kandydatów do diakonatu stałego, ale także do wszystkich zainteresowanych nauczaniem i historią Kościoła.

Książkę można zamawiać pod adresem: Tygodnik Katolicki " Niedziela", ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa, tel. (0-34) 365-19-17, fax 365-11-18 lub 366-48-93, e-mail: redakcja@niedziela.pl

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Matka Boża Objawienia na Placu św. Piotra. Papież pobłogosławił figurę Maryi z Tre Fontane

2026-10-05 11:15

[ TEMATY ]

Plac św. Piotra

Papież Leon XIV

Matka Boża Objawienia

pobłogosławił

Tre Fontane

Włodzimierz Rędzioch

Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane

Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane

„Z całego serca błogosławię wiernych, którzy dzisiaj z tego Placu udadzą się z pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej Objawienia przy Via Laurentina, kontynuując tradycję zapoczątkowaną przez Papieża Piusa XII”. Tymi słowami wypowiedzianymi po modlitwie Anioł Pański Leon XIV pozdrowił pielgrzymów, którzy 4 października wyruszali w pielgrzymce do rzymskiej dzielnicy Tre Fontane, gdzie w 1947 r. miały miejsce objawienia Matki Bożej.

Nie wszyscy wiedzą, że w Wiecznym Mieście miały miejsce objawienia maryjne, ale tylko jedno z nich zostało oficjalne uznane przez Kościół. Chodzi o objawienie się Madonny Alfonsowi Ratisbonne 20. stycznia 1842 r. w kościele Sant'Andrea delle Fratte. Ratisbonne, który był bogatym młodym żydowskim bankierem ze Strasburga, natychmiast po objawieniu zapragnął zostać katolikiem - 31 stycznia 1842 roku został ochrzczony w rzymskim kościele Il Gesù, przyjmując imię Maria. 3 czerwca 1842 roku papież Grzegorz XVI oficjalnie uznał to wydarzenie za cudowne działanie Boże za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
CZYTAJ DALEJ

Malował obrazy szatana. Po śmierci klinicznej nawrócił się i... zbudował pierwszą w Polsce kaplicę pod wezwaniem św. Faustyny

2026-10-04 20:39

[ TEMATY ]

świadectwo

śmierć kliniczna

św. Faustyna

Archiwum ks. Wiktora Szponara/"Życie po śmierci 2" wyd. FRONDA

Jan Ben Radecki przekazuje Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II kronikę dokumentującą budowę kaplicy pod wezwaniem św. Faustyny.

Jan Ben Radecki przekazuje Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II kronikę dokumentującą budowę kaplicy pod wezwaniem św. Faustyny.

Przemiana, którą przeżył Jan Ben Radecki, jest jedną z najbardziej niezwykłych. Z malarza obrazów satanistycznych do ekstrawaganckiej kawiarni na rynku we Wrocławiu o wiele mówiącej nazwie Mefisto, Radecki stał się fundatorem i budowniczym pierwszej w Polsce kaplicy pod wezwaniem św. siostry Faustyny.

Wywiad pochodzi z książki Życie po śmierci 2 autorstwa ks. Wiktora Szponara, wyd. FRONDA. Książka w całości do kupienia w nasszej księgarni: ksiegarnia.niedziela.pl.
CZYTAJ DALEJ

Ostatni romantyk nie zmieścił się w kadrze. O kinowej „Lalce” Macieja Kawalskiego

2026-10-06 12:30

[ TEMATY ]

film

felieton

Kino Świat

Kinowa „Lalka” Macieja Kawalskiego ma rozmach, piękne kostiumy i znakomitych aktorów. Zabrakło w niej jednak sceny, w której Prus zawarł być może swoje najważniejsze przesłanie: śmierci Ignacego Rzeckiego – ostatniego romantyka – i trzech łacińskich słów odnalezionych w jego kieszeni.

Podziel się cytatem W końcowym, powieściowym wątku „Lalki” Prusa doktor Szuman wypowiada do Ignacego Rzeckiego, wciąż czekającego na powrót Napoleona i Wokulskiego, znamienne słowa: „Romantycy muszą wyginąć, to darmo: dzisiejszy świat nie dla nich….Powszechna jawność sprawia to, że już nie wierzymy ani w anielskość kobiet, ani w możliwość ideałów. Kto tego nie rozumie, musi zginąć albo dobrowolnie sam ustąpić…”. Rzecki zostaje potem sam. Wkrótce umiera. W jego pokoju - z okrągłym stołem z czarnym kałamarzem, ćwierćwiekową pajęczyną i ćwierćwiekową firanką - gromadzą się dawni znajomi. Na koniec zostają tylko Szuman i Ochocki. „Przypatrz mu się pan - mówi doktor Szuman - ostatni to romantyk! Jak oni się wynoszą… Jak oni się wynoszą….”. Ochocki pochyla się, by ująć „zimną już rękę Rzeckiego”, gdy nagle w bocznej kieszeni zmarłego dostrzega list Węgiełka z nakreśloną strofą Horacego: Non omnis moriar (Nie wszystek umrę).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję