Od 1994 r. z inicjatywy ONZ 15 maja obchodzony jest jako Międzynarodowy Dzień Rodziny. Wcześniej, w 1989 r., Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję o obchodach 1994 r. jako Międzynarodowego Roku Rodziny. W związku z Międzynarodowym Dniem Rodziny publikujemy kilka statystycznych obrazków, które mówią same za siebie.

Dlaczego rodzina?

13 amerykańskich badaczy życia rodzinnego opublikowało raport o znaczeniu instytucji małżeństwa i rodziny, pt. Why Marriage Matters: 21 Conclusions from the Social Sciences (Dlaczego małżeństwo jest ważne: 21 wniosków z nauk społecznych). Raport ten obejmuje kilkudziesięcioletnie badania, a jego wnioski są wstrząsające. Po raz pierwszy czołowi badacze życia rodzinnego ogłosili wspólny końcowy raport dotyczący finansowych, uczuciowych i zdrowotnych konsekwencji małżeństwa dla mężczyzn, kobiet, dzieci i społeczeństwa. Badania zostały przeprowadzone przez czołowych specjalistów do spraw rodziny o odmiennych orientacjach politycznych i dyscyplinarnych grup, w tym przez psychologa Johna Gotmana - autora bestsellerów na temat małżeństwa i rodziny, Norvala Glenna i Stevena Nocka - dwóch czołowych socjologów w Stanach Zjednoczonych, Williama Garstona - doradcę administracji B. Clintona ds. rodziny i Judith Wallerstein - autorkę bestselleru The unexpected legacy of divorce (Niespodziewane dziedzictwo rozwodu).
Od 1960 r. do lat 90. proporcja dzieci, które nie mieszkają ze swymi własnymi rodzicami, wzrosła z 19,4% do 42,3% . Ta zmiana została spowodowana głównie przez znaczny wzrost rozwodów, a ostatnio przez zjawisko samotnych matek i wspólnie zamieszkujących par ("wolnych związków" lub "związków faktycznych"), które mają dzieci, lecz nie stanowią małżeństwa. Znaczenie tych dramatycznych zmian w strukturze rodziny było przedmiotem długotrwałej dyskusji między uczonymi. Badania te przeprowadziło 13 uczonych z trzech organizacji: Coalition for Marriage, Family and Couple Education oraz Institute for Americian Values i Center of American Experiment. Obecnie wnioski te służą jako poparcie dla polityki rządowej. Wnioski te mówią:

O dzieciach

- Rozwód rodziców zmniejsza prawdopodobieństwo, iż ich dzieci ukończą szkołę i zdobędą prestiżową pracę.
- Dzieci mieszkające wraz z obojgiem rodziców będą się cieszyć lepszym zdrowiem fizycznym aniżeli dzieci z innych związków. Korzyści zdrowotne dla domów rodzinnych pozostają oczywiste.
- Rozwód rodziców podwaja prawdopodobieństwo, że ich dzieci, kiedy dorosną, również się rozwiodą.

O mężczyznach

- Żonaci mężczyźni zarabiają od 10 do 40% więcej aniżeli mężczyźni samotni, o tym samym wykształceniu i stażu pracy.
- Żonaci mężczyźni mają nadzieję dłuższego życia aniżeli samotni.
- Małżeństwo zwiększa prawdopodobieństwo, że stosunki ojca z dziećmi będą dobre. 65% młodych dorosłych, których rodzice się rozwiedli, mają złe stosunki ze swoimi ojcami (tymczasem w rodzinach nierozwiedzionych - 29%).

O kobietach

- Rozwód i pozamałżeńskie urodzenie dziecka znacznie zwiększa stopę ubóstwa matki i dziecka. Od 1/5 do 1/3 rozwiedzionych kobiet popada w nędzę w wyniku rozwodu.
- Zamężne matki przeżywają niższy poziom depresji aniżeli kobiety samotne lub współzamieszkujące z mężczyzną.
- Kobiety zamężne są mniej narażone na przemoc domową aniżeli kobiety żyjące w konkubinacie. Kobiety nie żyjące w małżeństwie są trzykroć więcej narażone na przemoc.

W Anglii

W tym samym czasie brytyjski Center Policy Studies opublikował studium Broken hearts - Family decline and the consequences for society ( Złamane serca - Upadek rodziny i jego następstwa dla społeczeństwa) . Zawiera ono dramatyczne statystyki:
- W ciągu ostatnich 30 lat liczba małżeństw spadła o 40%. Anglia jest stolicą rozwodów w Europie, ze wskaźnikiem rozwodów 2,7 promila małżeństw (dane z 1998 r.), w porównaniu z przeciętną europejską, która wynosi 1,8 promila.
- 1/4 wszystkich dzieci w Anglii żyje w rodzinach niepełnych.
- Liczba dzieci pozamałżeńskich wyniosła w 1999 r. - 39%, (w 1961 r. - 6%). W 2000 r. poczęło się więcej dzieci poza małżeństwem aniżeli w małżeństwie, ale 1/3 z tych poczęć skończyła się aborcją.
- Wskaźnik umieralności dzieci w Anglii wynosi 5,8 promila, Anglia pod tym względem zajmuje drugie miejsce w Europie. W ciągu ostatnich 30 lat wśród młodzieży w wieku 15-24 lat podwoiła się liczba samobójstw. Wzrosła też liczba przestępstw dziecięcych (http://www.cps.org.uk/jillkirby.htm)
Równocześnie stan małżeństwa i rodziny uległ pogorszeniu. Wiele wskaźników wykazuje tendencje negatywne. Rozbicie rodziny prowadzi do tego, że dzieci tracą dom, uciekają się do narkotyków, dokonują licznych przestępstw.