Dziś przyzwyczailiśmy sie do pandemii. Rok walki z COVID-19 nas moralnie znieczulił, co niestety widać było na prezentacji raportu NiK ws. nieudanych wyborów korespondencyjnych sprzed roku. Obecnie na Polakach nie robi wrażenia 30 tysięcy zakażeń na dobę, dziesiątki tysięcy chorych w szpitalach i ponad pół tysiąca ofiar dziennie. Jednak rok temu wszyscy wirusa sie bali i nawet opozycja twierdziła, że koperty Polaków będą zabijać.

Gdy podejmowano próby zorganizowania wyborów korespondencyjnych w terminie przewidzianym konstytucyjnie wszyscy się bali, a eksperci z całego świata przekonywali, że zdalne głosowanie jest najbezpieczniejsze. W świetle ówczesnej wiedzy Racją Stanu były właśnie wybory korespondencyjne, które chroniły życie i zdrowie obywateli.

Dlatego też wielu prawników wskazuje, że premier miał prawo podjąć takie działanie. "Decyzje miały charakter przygotowawczy, stawiając w stan gotowości przedsiębiorców, którym powierzony miał być druk kart wyborczych oraz doręczenie i obrót dokumentami w zakresie korespondencyjnej formy wyborów prezydenckich" - czytamy w opinii Ośrodka Analiz Cegielskiego.

Interpretacje prawne wskazują, że premier nie tylko miał prawo, ale nawet obowiązek podjęcia działań w celu organizacji wyborów korespondencyjnych. "Wydanie polecenia przez Prezesa Rady Ministrów zgodnie z realizowanym wnioskiem, w oparciu o regulację zawartą w art. 11 ust. 2 specustawy, należy ocenić jako działanie konieczne, niezbędne i wyjątkowe, ukierunkowane bezpośrednio na zwalczanie i zapobieganie epidemii. Stan epidemii (...) niewątpliwie uzasadnia wykorzystanie wprowadzonej w specustawie możliwości interwencji Prezesa Rady Ministrów" - podkreśla dr Krzysztof Wąsowski.

Innymi słowy premier miał prawo do podejmowania decyzji, których celem było chronienie obywateli przed utratą zdrowia i życia, a właśnie celem przeprowadzenia wyborów korespondencyjnych była ochrona Polaków. Podobne działania podjęto w wielu europejskich krajach m. in. w Szwajcarii i w Niemczech. W Bawarii władze zorganizowały wybory i wydały pieniądze wcześniej niż nowe prawo wyborcze zaczęło obowiązywać.

W Polsce było inaczej. Najpierw opozycja ogłosiła bojkot wyborów z zamiarem podmiany swojego kandydata, a potem pojawiała się także różnica zdań w samym obozie władzy Zjednoczonej Prawicy. Jeżeli ktoś ma być pociągnięty do odpowiedzialności za to, że niedoszło do bezpiecznych wyborów korespondencyjnych, to tym kiś powinien być Jarosław Gowin.

Ostatecznie do wyborów korespondencyjnych nie doszło. Pieniądze zostały wydane, ale nikt ich nie ukradł i nikt na tym prywatnie nie skorzystał. Nietypową sytuację można porównać do budowy wielu szpitali tymczasowych. Również opozycja krzyczała, że są puste i niepotrzebnie wydano publiczne środki. Kolejna fala pandemii pokazała, że te niby na wyrost działania rządu uratowały życie wielu Polaków.

Od polityków oczekuje się, że w sytuacjach nadzwyczajnych, których prawo nie przewidziało, będą działać zgodnie z Racją Stanu, by przede wszystkim chronić swój naród. Prawnicy i urzędnicy instytucji państwowych takich jak NiK powinni wiedzieć, że prawo jest dla ludzi, a nie ludzie dla prawa. W tym przypadku polska Konstytucja i wiele ustaw okazało się bezradne wobec koronawirusa. Niektórzy powiedzą trzeba było wprowadzić stan wyjątkowy. Problem w tym, że taki stan musiałby trwać do czasu aż zaszczepią się Polacy. Czyli do dziś kłócilibyśmy się o wybory, co bez wątpienia byłoby jeszcze gorsze.

W czasie zagrożenia pierwszeństwo powinno mięć prawo naturalne, które zawsze podkreśla, że życie ludzkie jest wartością podstawową o wiele ważniejszą niż prawo wyborcze. Gdy na jednej szali mamy zdrowie i życie obywateli, a na drugiej jedynie prawne interpretacje, to zawsze powinniśmy być po stronie tych, co starają się chronić przed zagrożeniem polskich obywateli. Z tych właśnie powodów oskarżenia na podstawie raportu NiK są po ludzku niesprawiedliwe.