Reklama

Temat tygodnia

Dynamika Ewangelii

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pan Jezus powiedział: „Idąc nauczajcie wszystkie narody w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (por. Mt 28,19; Mk 16,15). Głoszenie Ewangelii w imię Boga w Trójcy Świętej Jedynego jest wielkim zadaniem chrześcijan. W tym posłaniu przejawia się wiara w Boga, który jest Stworzycielem, Zbawicielem i Uświęcicielem, czyli ujęta jest cała rzeczywistość Boża. Podczas każdej Mszy św. wypowiadamy symbol wiary - Credo: „Wierzę w jednego Boga...”. Czy zdajemy sobie sprawę z tego, że to wyznanie ukierunkowuje człowieka na coś bardzo ważnego? Że wyznajemy wiarę w Boga Stworzyciela wszystkiego? Przypomina się tu filozoficzna sekwencja: „Conservatio mundi est continua creatio” - „Zachowanie świata w istnieniu jest ciągłym stwarzaniem”. Bo rzeczywiście, jakiegoś wielkiego geniuszu umysłu wymaga funkcjonowanie mikro- i makrokosmosu, harmonia i porządek panujące we wszechświecie. To właśnie wyrażają słowa wiary: Wierzę w jednego Boga, Stworzyciela nieba i ziemi, Boga, który jest samą inteligencją i samą miłością.
Odniesienie do Boga ma wymiar dynamiczny. Wierzymy w Boga, który jest Osobą, który kocha nas i którego my kochamy. Ta miłość Boga prowadzi nas do Jezusa Chrystusa, Bożego Syna, który przyszedł po to, by nas zbawić. Nie potępić, ale podnieść z upadku, okazać największą miłość. Jest to jakby druga część dynamiki naszego odniesienia do Boga - nie tylko do Stworzyciela, ale i Zbawiciela. Pamiętajmy też, co powiedział Jezus w obliczu dramatu, jaki miał się niebawem rozegrać: „Jeżeli Ja nie odejdę, to Duch Święty nie przyjdzie. Odejdę do Ojca i poślę wam Ducha Świętego” (por. J 16, 7-8). Duch Święty zstąpił w postaci ognistych języków, jako Duch Uświęciciel, przynoszący ogień miłości i uskrzydlający człowieka.
Bóg w Trójcy Świętej Jedyny. Ojciec, Syn i Duch Święty. Takiego Boga ukazał nam Jezus Chrystus. Pokazał nam Boga, który jest samą Miłością. Jakie będą losy ludzkości, losy człowieka na ziemi - tego nie wiemy. Ale Bóg się nam objawił i proponuje nam przyjęcie do wiadomości Jego objawienia. Te prawdy przekazuje nam dziś przez pośrednictwo Kościoła, który działa przez papieża, biskupów i kapłanów, i cały lud Boży.
Idea Bożego objawienia jest taka, że Bóg zawsze szanuje wolność człowieka, który może w różny sposób ustosunkowywać się do propozycji Boga. Jednocześnie istnieje odpowiedzialność przed Bogiem za wszystko - za wiarę w Boga Stworzyciela, za uznanie dzieła odkupienia dokonanego przez Jezusa Chrystusa, za dzieło uświęcenia, które dzieje się w Kościele. Musimy więc zastanawiać się, jak pełnić dzieło, które zostało nam zlecone przez Chrystusa: „Idąc, nauczajcie wszystkie narody”. Jako członkowie Kościoła mamy obowiązek ewangelizacji. To dzieło dokonuje się w zwykłej działalności Kościoła, homiletycznej, duszpasterskiej, działalności polegającej na przekazywaniu Bożej prawdy. My, ludzie wierzący, musimy zachowywać się tak, że inni, patrząc na nas, wiedzieli, co jest naszą motywacją w działaniu. Aby tak postępować, mamy święty obowiązek rozpoznawania Bożego objawienia, czytania Pisma Świętego, odniesienia do Boga. Nie możemy przejść obojętnie wobec dynamiki ewangelizacji.
Idąc nauczajcie.... Niech obchodzony Tydzień Biblijny umocni nas i będzie okazją do coraz głębszego poznawania Biblii i nauczania Jezusa Chrystusa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

Radom: Ksiądz oskarżony o molestowanie seksualne siedmiolatka prawomocnie uniewinniony

2026-01-14 16:45

[ TEMATY ]

ksiądz

molestowanie

BP Archidiecezji Krakowskiej

83-letni ksiądz z Pionek oskarżony o molestowanie seksualne siedmioletniego chłopca został uniewinniony. Wyrok jest prawomocny. Zdarzenie miało dotyczyć sytuacji sprzed kilkunastu lat. Pokrzywdzony – już jako 18-latek – zaatakował duchownego na ulicy. Śledczym tłumaczył, że kiedyś kapłan go skrzywdził.

Sąd II instancji utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kozienicach, który w czerwcu 2025 r. uniewinnił księdza Leona C. od zarzutu przedstawionego mu przez prokuraturę – poinformowała PAP w środę wiceprezes Sądu Okręgowego Renata Król. W związku z utajnieniem procesu dziennikarze poznali jedynie wyrok, bez jego uzasadnienia.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję