W blasku zwycięstwa Jezusa nad grzechem, śmiercią i szatanem przeżywamy Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Ten dzień przypomina niepojętą miłość Boga towarzyszącą nam w każdej sekundzie życia. Bóg kocha każdego z nas, nawet największego grzesznika, przebacza grzechy i słabości, umacnia oraz prowadzi do świętości. Czeka, kiedy odkryjemy, że zawsze jest z nami, że jest samą dobrocią i miłością oraz zdecydujemy się żyć dla Niego. Jest wszechmocny, ale nie może złamać wolnej woli człowieka. I tu jest problem. A trudność polega na tym, że chcemy być samowystarczalni, żyć po swojemu, czasem nawet czujemy się jak bogowie, a od Boga oczekujemy, by spełniał nasze zamiary. Tak trudno jest uznawać, że On wie lepiej, co dla nas jest dobre, nie tylko teraz, lecz także w przyszłości. Żyjemy bowiem dzięki Miłości, ale możemy ją przyjąć albo odrzucić. Przyjąć to znaczy zaufać Bogu i pełnić Jego wolę, a nie swoją. Wszak On jest władny zaspokoić wszelkie pragnienia, tęsknoty i niepokoje, gdy odrzucimy stereotypy i pozwolimy Mu działać. Warto uświadomić sobie, że często dokonuje się to inaczej, niż sądzimy.
Rozważając tajemnicę Miłosierdzia Bożego, nie można nie przypomnieć słów Jezusa przekazanych przez św. s. Faustynę Kowalską, którą wybrał sekretarką i apostołką swego miłosierdzia: „Wszystko, co istnieje, wyszło z wnętrzności miłosierdzia mego - mówi Chrystus. - Każda dusza w stosunku do mnie rozważać będzie przez wieczność całą miłość i miłosierdzie moje. Święto miłosierdzia wyszło z wnętrzności moich, pragnę, aby uroczyście obchodzone było w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Nie zazna ludzkość spokoju, dopokąd nie zwróci się do źródła miłosierdzia mojego” („Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej” 699). W tym zwracaniu się są pomocne następujące nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego: obraz, święto, Koronka, Godzina i szerzenie czci miłosierdzia. Z wymienionymi formami kultu są związane obietnice zostawione przez Jezusa tym, którzy mają ufność w dobroć Boga i są miłosierni względem bliźnich. Chodzi tu o sprawy najważniejsze, dlatego należy je znać oraz zastosować w swoim życiu.

Obraz

Obraz Jezusa Miłosiernego przedstawia Zmartwychwstałego, który za cenę swojej męki i śmierci przynosi nam odpuszczenie grzechów, a w konsekwencji życie wieczne. Wizerunek ten z napisem: „Jezu, ufam Tobie” jest naczyniem, z którym możemy przychodzić po łaski do źródła miłosierdzia (por. Dz. 327). Na tym obrazie Chrystus spogląda na nas tak jak z krzyża. Dlatego nie dziwi, że sam mówi: „Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały” (Dz. 48). Jego pragnieniem jest, by ten obraz był publicznie uczczony.

Święto

Święto Miłosierdzia jest najważniejsze spośród wymienionych nabożeństw. Jest ono niedzielą uwielbienia Boga w tajemnicy Jego miłosierdzia oraz łaski dla całego świata. „W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia mego, wylewam całe morze łask na dusze, które zbliżają się do źródła miłosierdzia mego” (Dz. 699) - zapewnia Jezus. W tym dniu przyjęcie Bożych darów jest możliwe przy zachowaniu warunków takich, jak: ufność w dobroć Boga i czynna miłość bliźniego, stan łaski uświęcającej i godne przyjęcie Komunii św. (por. Dz. 570).

Koronka

Koronka do Miłosierdzia Bożego ma szczególną moc przebłagania za nasze grzechy i całego świata. Jezus pragnie, by każdy był zbawiony. Dlatego obiecuje: „Dusze, które odmawiać będą tę Koronkę, miłosierdzie moje ogarnie je w życiu, a szczególnie w śmierci godzinie” (Dz. 754). Jak każda modlitwa, także ta winna być wytrwała, pokorna i ufna oraz zgodna z Bożą wolą. Wszystko więc, co jest zgodne z wolą Stwórcy, jest dobre dla człowieka.

Godzina

Godzina Miłosierdzia (godz. 15) upamiętnia śmierć Jezusa na krzyżu. Istotą tego nabożeństwa jest modlitwa kierowana wprost do Chrystusa, odwołująca się do wartości i zasług Jego męki, zanoszona, gdy zegar bije godz. 15. Zbawiciel zapewnił św. s. Faustynę, że „w tej godzinie stała się łaska dla świata całego - miłosierdzie zwyciężyło sprawiedliwość” (Dz. 1572). Polecił jej więc, by w tym momencie odprawiała Drogę Krzyżową albo nawiedzała Jego Serce w Najświętszym Sakramencie, albo pogrążyła się w cichej modlitwie serca tam gdzie jest, choć na chwilę (por. Dz. 1572).

Szerzenie czci

Miłosierdzie jest darem dla zbolałej ludzkości, która znajdzie pokój, gdy „przytuli się do miłosiernego serca mojego” (por. Dz. 1074), oraz szczególną okazją do doświadczenia największego przymiotu Boga, który pragnie zbawić wszystkich ludzi. Sam Jezus przez św. s. Faustynę przekazał ludzkości, by uciekała się do Jego miłosierdzia, głosiła je światu oraz umacniał ją słowami: Nie bój się, jestem z tobą. W „Dzienniczku” wielokrotnie zapewniał, że pragnie zbawienia dusz oraz przelewać swe Boskie życie w dusze ludzkie i uświęcać je.
Niebo jest otwarte. Teraz jest czas miłosierdzia. Bóg uczynił wszystko, co mógł. Dziś, w XXI wieku, nie stracił nic ze swojej wszechmocy; nadal puka do naszych serc. Czy to usłyszymy? Czy przyjmiemy łaski, dochowamy wierności, zdamy się całkowicie na Boga oraz z czystym i wolnym sercem będziemy korzystać z Jego hojności? Ruch jest po naszej stronie...
Niech ten artykuł będzie formą głoszenia miłosierdzia. Dozwól mi, Dobry Panie, zatonąć w Twoim miłosierdziu.