Błogosławiona Karolina Kózkówna przyszła na świat 2 sierpnia 1898 r. jako czwarte dziecko Jana i Marii Kózków. Naukę w szkole wiejskiej rozpoczęła w 1906 r. Po jej ukończeniu Karolina uczęszczała do klasy uzupełniającej. Otoczenie Karoliny często używało wobec niej następujących określeń: „prawdziwy anioł”, „najpobożniejsza dziewczyna w parafii”, „pierwsza dusza do nieba”. Jak najbardziej słuszne były to określenia, bowiem gorliwie uczestniczyła we Mszy św., często i długo adorowała Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a ponadto miała wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. W Wielkim Poście towarzyszyła Jezusowi Cierpiącemu podczas Drogi Krzyżowej, uczestniczyła w „Gorzkich Żalach”, w każdy pierwszy piątek miesiąca czciła Najświętsze Serce Jezusa przystępując do spowiedzi i przyjmując Komunię św. wynagradzającą. Szczególne nabożeństwo miała do Najświętszej Dziewicy, codziennie modliła się na różańcu. Była wzorową uczennicą. Uwielbiała lekcje religii. Czytała Pismo Święte, żywoty świętych, książki i czasopisma religijne. Pomagała wszystkim wokół: rodzicom, sąsiadom, rodzeństwu. Apostolska działalność Karoliny uwidaczniała się w działalności grup parafialnych. W jej skromnym, wiejskim życiu dostrzega się wielkie bogactwo życia religijnego; wręcz namacalnie odczuwa się w nim obecność łaski Bożej. Zginęła śmiercią męczeńską z rąk rosyjskiego żołnierza. Jej cnoty nosiły znamię heroiczności. Dnia 10 czerwca 1987 r. podczas Mszy św. na tarnowskich Błoniach papież Jan Paweł II ogłosił Karolinę Kózkówną błogosławioną.
Tysiące gumowych zabawek wypadły z kontenera i rozpoczęły wieloletnią podróż przez oceany. Niektóre przepłynęły tysiące kilometrów, inne na wiele lat zostały uwięzione w lodzie.
Ta prawdziwa historia staje się niezwykle trafnym obrazem informacji, obrazów i opinii, które nieustannie docierają do naszej świadomości. Czy można być nimi tak „przekarmionym”, że zabraknie miejsca na Ewangelię i głos Boga?
Modlitwa, procesja, misterium i świadectwa pielgrzymów złożyły się na uroczystości odpustowe w Sanktuarium św. Filomeny w Gniechowicach. Ich centralnym punktem była Eucharystia pod przewodnictwem o. Damiana Stachowicza OFM.
– To jedyny w Polsce kościół pw. św. Filomeny i zarazem jej sanktuarium. Dziękujemy dziś za jej opiekę nad nami i prosimy o dalsze orędownictwo i wstawiennictwo. Jak mówił św. Jan Maria Vianney, jest to święta, której Bóg niczego nie odmawia. Ona duchowo czeka na swoich czcicieli, którzy do niej przychodzą, i wyprasza potrzebne łaski – mówił ks. Jarosław Wawak, proboszcz i kustosz sanktuarium.
Do wieczności odszedł dziś - 8 sierpnia - brat Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, świadek życia i świętości Jana Pawła II. Od wielu lat pełnił posługę w Archikatedrze Warszawskiej.
Brat Marian Markiewicz urodził się w Sulejowie nad Pilicą w 1951 r. Już jako nastolatka jego marzeniem było stworzenie wspólnoty młodych ludzi, którzy mieliby możliwość działania w konkretnych sprawach, obierać cele, dążyć do ich realizacji, razem podróżować, odkładać środki na wspólne potrzeby. Wtedy nie wiedział jeszcze, że tak właśnie wygląda życie zakonne. Wspominał, że potem zdarzyło się coś, co przesądziło sprawę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
