Reklama

Prezentacja parafii pw. Matki Bożej Królowej Świata w Jaśle

Poddani Królowej Świata

Niedziela rzeszowska 16/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia pw. Matki Bożej Królowej Świata w Jaśle-Niegłowicach erygowana w 1957 r. liczy obecnie niespełna 1200 wiernych (zanotowano 352 rodziny) .

Od 1994 r. obowiązki proboszcza pełni ks. kan. Bogusław Bogaczewicz. W pracy katechetycznej pomagają dwie katechetki świeckie.

Z parafii pochodzą trzy siostry zakonne i kapłan pracujący na misjach.

Z dziejów Niegłowic

Niegłowice powstały w tym samym czasie co Jasło i była to jedna z najstarszych osad. Niestety brak aktu lokacyjnego, a pierwsza wzmianka historyczna datowana jest na rok 1388, kiedy wieś Niegłowice należała do dziedzica Jana. Często zmieniali się właściciele. Jak wspomina Jan Długosz w 1477 r. Niegłowice miały folwark, szkołę i karczmę. W 1874 r. zbudowano kaplicę. W dokumentach z 1884 r. wspomniana jest szkoła podstawowa dla ok. 130 dzieci. Przy drodze do Dębowca znajdował się dwór. W 1888 r. założono destylarnię ropy naftowej, w której pracowali najbiedniejsi. Natomiast po II wojnie światowej powstała tu Rafineria Nafty i ludziom zaczęło się żyć nieco łatwiej. W latach 1970-73 Niegłowice stopniowo zaczęto włączać do Jasła. Obecnie jest tu duże bezrobocie, bo likwidowane są zakłady pracy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Rozrywkę zastąpiła modlitwa

Reklama

W Domu Ludowym były zajęcia świetlicowe, zabawy, wieczornice. W czasie II wojny światowej większość mieszkańców Jasła i okolicznych miejscowości była wysiedlona. Ponieważ mieszkańcy Niegłowic i Brzyścia pozostali na miejscu, ówczesny wikariusz jasielski ks. dr Stanisław Mierzwa za zgodą ówczesnych władz gromadzkich utworzył w Domu Ludowym tymczasową placówkę religijną. Sala teatralna została przystosowana do potrzeb kultu i w listopadzie 1944 r. poświęcona.

Po wojnie od 1949 do 1956 r. trwał spór o kaplicę pomiędzy Powiatowym Referentem Wyznań w Jaśle a mieszkańcami Niegłowic. Ludzie uważając, że budynek jest własnością wspólnoty, utrzymali kaplicę dzięki modlitwom, wytrwałości i nieugiętości. W 1957 r. wniesiono prośbę do Kurii Biskupiej o utworzenie samodzielnej parafii. Ordynariusz przemyski - bp Franciszek Barda utworzył 4 maja 1957 r. wikariat eksponowany parafii farnej w Jaśle z prawem spełniania wszelkich funkcji duszpasterskich i wydawania metryk. Dopiero w 1991 r. ostatecznie uregulowane zostały wszystkie formalności prawne związane z prawem własności całej nieruchomości. W sądzie toczy się jeszcze sprawa przeciw osobom mającym ogródki działkowe na ziemi dzierżawionej od parafii, której teraz nie chcą opuścić. Przykre, że wśród tych osób są parafianie.

Miejsce kultu

Budynek kościoła przebudowany był w latach 1932-34 według projektu inż. Luterbacha z Jasła.

W 1996 r. wybudowano nową plebanię, a dawne mieszkanie adaptowano na chór, gdzie jest 60 miejsc siedzących. W 1994 r. dokonano remontu wnętrza świątyni. Od 1999 r. trwa kapitalny remont i przebudowa kościoła jako wotum Roku Jubileuszowego.

Kościół jest poszerzony o nawę boczną, nad nią amfiteatralny chór. Sufit nawy głównej podniesiony jest o 2 m. Zmieniony został dach nad główną nawą i powstała nowa wieża. Wymieniono ogrzewanie. Pozostało do wykonania wykończenie wnętrza oraz elewacja zewnętrzna.

Składka w czasie nabożeństw w drugą niedzielę oraz niewielka comiesięczna składka od rodziny przeznaczone są na potrzeby budowy. Trzeba podkreślić, że wiele osób bezinteresownie pracowało przy remoncie.

W prezbiterium, na mozaice ceramicznej widnieje dębowy krzyż. W oknach umieszczone są witraże figuralne.

Dekoracje świąteczne wykonuje specjalna firma, a sprzątaniem zajmuje się pani kościelna.

Działalność duszpasterska

Rada Duszpasterska zbiera się raz na kwartał i doraźnie w razie potrzeby.

W każdą środę mają spotkania ministranci i lektorzy. Ksiądz różnymi sposobami przyciąga młodzież do kościoła: we wrześniu święci przybory szkolne, zorganizował też boiska sportowe. Oaza Dzieci Bożych oraz schola prowadzone przez katechetki Elżbietę Tęczę i Barbarę Myśliwiec mają spotkania w salce katechetycznej. Wcześniej, zimą, trzeba było organizować spotkania w domach prywatnych, ale po remoncie jest już miejsce przy kościele.

Zespół Charytatywny uczestniczy w formacji duchowej, podejmuje działania doraźne, bierze udział w akcjach diecezjalnej i polskiej Caritas. We wrześniu włącza się w obsługę chorych w Dębowcu. Modlą się róże różańcowe kobiet, mężczyzn i młodzieży. Do stałych nabożeństw należą Godzinki śpiewane w niedzielę przez poranną Mszą św. i Różaniec odmawiany przed Sumą.

Ponieważ Ksiądz Proboszcz ma swój autobus często organizowane są pielgrzymki do Kalwarii Pacławskiej, do Częstochowy, do Dębowca i innych sanktuariów. W pierwszą niedzielę września ok. 400 osób uczestniczyło w pieszej pielgrzymce do Dębowca, kilkanaście osób szło pieszo do Częstochowy.

W Jaśle jest OSP ze stuletnią tradycją. Szczególne związki ze strażakami ma parafia Matki Bożej Królowej Świata, bo ks. Bogusław Bogaczewicz jest prezesem ZM OSP Jasło. Pracuje nad formacją duchową swoich strażaków. Straż widoczna jest w parafii przy Grobie Bożym, w procesjach, podczas świąt liturgicznych. W 1998 r. do strażaków dołączyło sześć dziewcząt- druhen. Jak przystało na prawdziwego prezesa Ksiądz ma wóz strażacki.

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Społecznicy stawiają krzyże i kapliczki we Francji

2026-01-14 18:32

[ TEMATY ]

Francja

Monika Książek

Krzyż przy drodze. Figura na rozdrożu. Znak wiary wpisany w krajobraz. We Francji, gdzie przez dekady symbole chrześcijańskie znikały z przestrzeni publicznej, rodzi się cichy, ale wyraźny ruch odnowy. „The Catholic Herald” opisuje działalność organizacji SOS Calvaires, która przywraca krzyże i kapliczki, przez stulecia kształtujące duchową tożsamość Francji.

Już w XVIII wieku św. Ludwik Maria Grignion de Montfort zachęcał wiernych, by francuską wieś ozdabiały przydrożne kalwarie – wizerunki Chrystusa ukrzyżowanego. Przedrewolucyjna Francja odpowiedziała na to wezwanie z entuzjazmem. Krzyże pojawiły się na skrzyżowaniach dróg, przy wejściach do wiosek i wzdłuż ścieżek, stając się nieodłącznym elementem krajobrazu.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Kard. Pizzaballa: Ziemia Święta to jakby „ósmy sakrament”

2026-01-15 21:36

[ TEMATY ]

Ziemia Święta

Ks. Tomasz Podlewski

Lubię nazywać pielgrzymowanie do Ziemi Świętej swego rodzaju „ósmym sakramentem”, ponieważ pielgrzymka ta pozwala doświadczyć spotkania z Jezusem fizycznie, namacalnie – mówi Vatican news kard. Pierbattista Pizzaballa. Łaciński patriarcha Jerozolimy zachęca do pielgrzymowania do Ziemi Świętej, by pogłębić relację z Chrystusem.

W przeprowadzonej w Jordanii rozmowie z Vatican news kardynał Pizzaballa został poproszony o skierowanie kilku słów do polskich wiernych, którzy tradycyjnie dużą liczbą pielgrzymują do Ziemi Świętej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję