Reklama

Jak dbać o miłość małżeńską?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Walentynki. Wszędzie czerwone serca, pary spieszące do kina czy na romantyczną kolację. W telewizji emitują romantyczne filmy, a w nich młodzi spotykają się przypadkiem, zakochują w sobie, po drodze pokonują mnóstwo przeciwności losu, rozwiązują problemy, które nie pozwalają im żyć szczęśliwie. Na końcu wszystko staje się jasne - miłość zwycięża! I żyli długo i szczęśliwie... - wzdychamy, mówiąc: „ach, kiedyś my też tacy byliśmy, co się z nami stało?”. Porównujemy się do bohaterów i zauważamy, że w naszym małżeństwie brak takich gorących uczuć. W końcu dochodzimy do wniosku, że taka miłość zdarza się tylko w filmach i jakoś godzimy nasze problemy z miłością małżeńską.
Wiele małżeństw na różnych etapach trwania związku przeżywa kryzysy, dlatego wiele zależy od tego, co zrobimy w takiej sytuacji. Najlepiej - jak mówią specjaliści - nie dopuszczać do nich w ogóle. Zawierając związek małżeński, często pary rezygnują z okazywania sobie uczuć, z przynoszenia prezentów, kwiatów, strojenia się dla siebie, wspólnych wyjść... pasje z biegiem lat zanikają. Po co się starać, skoro i tak już zawsze będziemy razem? No właśnie po to, żeby nasze bycie razem aż do końca było przepełnione wieloma pięknymi momentami, nie gasnącym uczuciem, a przede wszystkim radością ze wspólnego życia.

Nieustanna walka z przyzwyczajeniem

Reklama

Honoriusz Balzac w swojej powieści „Fizjologia małżeństwa” opisywał wiele problemów, które mogą się przytrafić w życiu małżeńskim, do najważniejszych zaliczał „przyzwyczajenie”. Pisał: „W małżeństwie powinno się walczyć bezustannie przeciw potworowi, który pożera wszystko: przyzwyczajeniu”. Trudno się z tym zdaniem nie zgodzić, większość małżeństw narzeka na zżerające ich przyzwyczajenie. Samo zjawisko nie jest niczym złym, bo to naturalne, że budząc się każdego dnia przy małżonku, przyzwyczajamy się do niego. Ważniejsze jest to, co my z tym wszystkim zrobimy - a najczęściej nie robimy nic. Problemy narastają, uczucia słabną, a my jesteśmy coraz bardziej rozgoryczeni. Dlatego obowiązkiem wszystkich małżonków jest walka z przyzwyczajeniem. Trzeba każdego dnia pamiętać o okazywaniu uczuć współmałżonkowi, ale także o „zdobywaniu go”, tak jak mieliśmy w zwyczaju w okresie narzeczeństwa. Drobne miłe gesty, uśmiechy, komplementy, wzajemne docenianie się, a także nowe pomysły na wspólne spędzanie czasu na pewno będą zabijać rutynę dnia codziennego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Dbać o miłość małżeńską

Reklama

O miłość małżeńską można dbać na wiele sposobów, najważniejszym powinno być okazywanie sobie uczuć, bo choć wydaje nam się, że współmałżonek doskonale wie, że go kochamy, to jednak każdy z nas chce być o tej miłości nieustannie zapewniany. O uczuciach można mówić wprost - wystarczy czasem powiedzieć: „kocham cię”, ale także można okazywać miłość przez różne miłe gesty. I wcale nie muszą to być wymyślne prezenty czy romantyczne podróże, czasem wystarczy wspólne wyjście na kolację, do kina czy przyniesienie śniadania do łóżka. Wystarczy coś takiego zrobić i od razu zauważy się zmianę w życiu małżeńskim.
Większość małżeństw narzeka także na problemy z porozumieniem się. Początkowo nieliczne kłótnie, z biegiem lat zamieniają się w niekończące się awantury, które niczego dobrego nie przynoszą. Dlatego tak ważna jest rozmowa o wszystkich problemach. Często słychać głosy małżonków, że oni nie rozmawiają, bo nie mają o czym, w ich życiu nic się nie dzieje, więc brak im tematów. Jednak tematów wokół nas jest mnóstwo: praca, przyjaciele, rodzina, wspólne problemy, pasje, marzenia. Niechęć do rozmów bierze się raczej z braku zrozumienia. Jeśli kilka razy usłyszymy: „nie teraz, nie mam czasu, a co mnie to obchodzi, głupoty opowiadasz”, itd. to w końcu odechciewa nam się rozmów, zamykamy się zupełnie na dialog, co prowadzi do dalszego nawarstwiania się problemów. Warto wtedy skorzystać z pomocy, np. z dialogów małżeńskich, które pomogą nam się porozumieć na nowo.

Dialogi Małżeńskie

Reklama

Jak twierdzą psychologowie, sposobem na rozwiązywanie problemów w związku jest przede wszystkim rozmowa. Jednak im problem jest większy, tym trudniej ją zacząć. Wiele małżeństw zostawia problem sam sobie, co jest najgorszym z możliwych rozwiązań. Kiedy widzimy, że sami już nie jesteśmy sobie w stanie pomóc, to warto skorzystać z czyjejś pomocy. Doskonałą pomocą są Spotkania Małżeńskie odbywające się zawsze na wyjeździe.
Popularne dialogi trwają 2 dni, w trakcie których małżonkowie nastawieni są na wspólny dialog. Rekolekcje prowadzą pary małżeńskie i kapłan, zachęcając do pogłębiania relacji małżeńskich. Nikt tu nie ingeruje w relacje małżeńskie, a wszystkie problemy rozwiązywane są przez samych współmałżonków. Na dialogi warto się wybrać nie tylko wtedy, gdy nasze uczucia już całkowicie wygasły i nie jesteśmy się w stanie porozumieć ze współmałżonkiem. Należy je traktować także jako możliwość pogłębiania miłości małżeńskiej. Jak podkreślają organizatorzy na swojej stronie internetowej: „Siła oddziaływania Spotkań Małżeńskich polega na tym, że małżeństwo może podczas ich trwania przeżyć świeżość wzajemnych uczuć, odnowić lub odkryć na nowo swoją jedność. Małżeństwo wyjeżdżające z weekendu jest też na ogół zdolne do rozwiązywania konfliktów. Program jest tak ułożony, że pozwala każdej parze spojrzeć na własne życie w duchu miłości, oparty jest na nowoczesnej wiedzy z zakresu psychologii komunikacji i teologii”. O celowości i sukcesach dialogów świadczą setki par małżeńskich i narzeczeńskich, które wzięły udział w warsztatach.

Walentynki

Choć wiele osób myśli o Walentynkach jako komercyjnym święcie zakochanej młodzieży, to może jednak warto skorzystać z takiej formy świętowania naszej miłości. Często jesteśmy zajęci pracą, brakuje nam czasu na wspólne wyjścia i taka okazja może się stać doskonałym pretekstem dla małżeństw na spędzenie romantycznych chwil. Takich okazji pomagających naszym uczuciom może być więcej - rocznice, urodziny czy inne święta. Warto wykorzystywać takie dni, a nasze małżeństwa tylko na tym skorzystają.

* * *

SŁOWO NA WALENTYNKI

Dzieci potrzebują widzieć, że ich rodziców łączy romantyczna miłość. Zanim same zaczną poważnie randkować - a to zwykle dobrze, aby miało miejsce już na wylocie z gniazda rodzinnego - warto, by mogły wcześniej zobaczyć, że mama z tatą z przyjemnością organizują sobie wyjścia sam na sam, że randka to nie określenie zarezerwowane dla młodych zakochanych, ale również dla dojrzałej miłości.
Dzień św. Walentego to doskonała okazja, aby to rodzice poświętowali daną sobie „obietnicę miłości” albo, jeśli jest kryzys, pomodlili się rodzinnie o umocnienie, odnowienie miłości. Na co dzień, jeśli chcemy obudzić w młodym pokoleniu wiarę w trwałą i wierną miłość małżeńską, powinniśmy jako małżonkowie być świadectwem czułych, miłosnych gestów. Na pewno widok zakochanych w sobie rodziców to najlepszy prezent dla dziecka na Walentynki. A jeśli dzieci wysyłają swoich rodziców na randkę, nawet rezerwując stolik w restauracji lub kupując bilet do kina, to nigdy im nie odmawiajmy i zastanówmy się, dlaczego im na tym tak zależy. Natomiast jeśli dzieci nie mają pomysłu, gdzie ich mama i tata mogliby dobrze spędzić wspólnie czas lub mówią „nasi rodzice i randka - niemożliwe!” - to jest to bardzo smutne i warto chociażby z okazji Walentynek sprawić im miłą niespodziankę.

Elżbieta Łozińska, doradca pedagogiczno-psychologiczny, terapeuta, wykładowca, a przede wszystkim żona i matka trójki dzieci

2011-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy na uniwersytecie można powiedzieć wszystko? Rusza cykl debat „Dobrze się myśli (literaturą)”

2026-06-03 21:37

[ TEMATY ]

debata uniwersytecka

wolność akademicka

Rok 1984

Orwell

humanistyka

cykl debat

Materiał organizatora

Debata: Czy na uniwersytecie można powiedzieć wszystko?

Debata: Czy na uniwersytecie można powiedzieć wszystko?

Wierzyć w istotę humanistyki i autentyczne myślenie krytyczne – to hasło przyświeca nowej inicjatywie międzywydziałowej Uniwersytetu Jana Długosza w Częstochowie. Już 11 czerwca o godz. 17.00 w Auli Humanitatis odbędzie się pierwsze spotkanie z cyklu „Dobrze się myśli (literaturą)”, podczas którego zaproszeni goście wspólnie z publicznością zmierzą się z fundamentalnym pytaniem: Czy na uniwersytecie można powiedzieć wszystko?

W czasach, gdy granice wolności słowa, szczególnie w środowisku akademickim, budzą coraz więcej kontrowersji, jedna z najważniejszych instytucji nauki wraca do swoich korzeni. Z inicjatywy osób wierzących w misję uniwersytetu jako miejsca autentycznego myślenia krytycznego i twórczego, rusza nowy cykl debat interdyscyplinarnych „Dobrze się myśli (literaturą)”.
CZYTAJ DALEJ

Nie – adorujcie, czcijcie, kłaniajcie się, ale bierzcie i spożywajcie!

2026-06-02 11:02

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Karol Porwich/Niedziela

Dzisiejsza Uroczystość nie jest świętem dla adoratorów. Jest natomiast świętem dla wszystkich tych, którzy Chrystusa pragną przyjmować do siebie, którzy chcą wprowadzać Go w każdy zakamarek swojego życia, pokazywać Mu dosłownie wszystko, wszystkie swoje słabości i radości, swoje lęki i oczekiwania, swoje nadzieje i doznane porażki.

Jezus powiedział do Żydów: «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata». Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?» Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».
CZYTAJ DALEJ

Abp Galbas: ksiądz ma być celebransem spraw Bożych, a nie celebrytą samego siebie

2026-06-04 13:17

[ TEMATY ]

Boże Ciało

Abp Adrian Galbas

PAP/Leszek Szymański

Ksiądz ma być celebransem spraw Bożych, a nie celebrytą samego siebie - podkreślił w czwartek metropolita warszawski abp Adrian Galbas podczas centralnej procesji Bożego Ciała w stolicy. Każdy ksiądz jest sługą Eucharystii, a nie jej właścicielem - wskazał.

Centralne uroczystości Bożego Ciała w archidiecezji warszawskiej rozpoczęły się w czwartek mszą św. pod przewodnictwem abp Adriana Galbasa w archikatedrze św. Jana Chrzciciela. Po niej wyruszyła tradycyjna procesja do czterech ołtarzy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję