Historia zatoczyła koło, kiedy 10 kwietnia do grona ponad dwudziestotysięcznej elity polskiego narodu, która straciła życie z rąk sowieckiego NKWD na katyńskiej ziemi, dołączyli wybitni przedstawiciele Polski, z Parą Prezydencką na czele. W katastrofie lotniczej polskiego samolotu w Smoleńsku, do której doszło 10 kwietnia 2010 r. o godz. 8.41 zginęło 96 osób: prezydent RP Lech Kaczyński z małżonką, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, grupa parlamentarzystów, dowódcy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, pracownicy Kancelarii Prezydenta RP, duchowni, przedstawiciele ministerstw, instytucji państwowych, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące, stanowiący delegację polską, a także załoga samolotu. Była to druga pod względem liczby ofiar katastrofa w historii lotnictwa polskiego i największa pod względem liczby ofiar katastrofa w dziejach Sił Powietrznych RP. Katastrofy nie przeżyła żadna z osób obecnych na pokładzie.
W listopadowe dni częściej przychodzi nam refleksja nad życiem, jego sensem, przemijaniem i trwaniem. Mówi się, że człowiek żyje dopóty, dopóki trwa o nim pamięć. Mija 7 miesięcy od tragicznego lotu. Czy ofiary tej katastrofy żyją w naszej pamięci? Dla nich niespodziewanie zakończył się czas ziemskiej pielgrzymki. Nie zakończył się jednak czas naszej miłości i wdzięcznej pamięci o nich.
Na terenie Polski i poza jej granicami wciąż powstają miejsca pamięci - pomniki i tablice pamiątkowe upamiętniające ofiary smoleńskiej tragedii. Po katastrofie w wielu miejscowościach posadzono dęby pamięci poświęcone ofiarom. Pomniki i tablice ku czci tragicznie zmarłych powstały także w naszej diecezji. Zaledwie kilka dni po wypadku, bo 25 kwietnia w kościele Matki Bożej Bolesnej w Czeladzi-Piaskach odsłonięto tablice poświęcone mieszkańcom Piasków zamordowanym na terenie Związku Sowieckiego w 1940 r. oraz ofiarom tragedii smoleńskiej z 10 kwietnia 2010 r. Tablica katyńska poświęcona jest mieszkańcom Piasków zgładzonym z rozkazu Stalina przez NKWD w Katyniu, Charkowie i Twerze w 1940 r. Jej fundatorem jest Zbigniew Krakowski, syn oficera zamordowanego w Katyniu. Druga tablica poświęcona jest ofiarom wypadku lotniczego. W kościele św. Maksymiliana Marii Kolbego w Olkuszu uwagę zwraca podobna tablica w hołdzie Prezydentowi RP Lechowi Kaczyńskiemu oraz wszystkim ofiarom katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. Tablicy patronują słowa Cypriana Kamila Norwida, zdobi ją krzyż z orłem w koronie i wizerunkiem Matki Bożej Katyńskiej. Jej pomysłodawcami oraz fundatorami są duszpasterze i wierni tutejszej parafii oraz poseł na Sejm RP - Jacek Osuch. Miejsce pamięci ofiar roku 1940 i 2010 zostało także wydzielone w parafii św. Jadwigi Śląskiej w Będzinie.
23 lutego Kościół wspomina męczeństwo św. Polikarpa. Imię Polikarp pochodzi od greckich słów: polys - liczny, mnogi, karpos - owoc.
Polikarp był biskupem starożytnej Smyrny,ruchliwego portu i miasta pod administracją rzymską (Izmir w dzisiejszej Turcji). Według tradycji Polikarp biskupstwo miał otrzymać z rąk Apostoła Jana. W
167 r. w Smyrnie rozpoczęło się prześladowanie chrześcijan, w czasie którego zginął Polikarp. Ukrywającego się wydał młody niewolnik, a namiestnik, działając pod naciskiem tłumu, skazał go na śmierć.
Polikarp zginął na stosie w amfiteatrze 23 lutego, mając 86 lat.
Opis jego śmierci jest najstarszym w literaturze chrześcijańskiej pismem poświęconym męczeństwu. Męczeństwo Polikarpa jest niezwykle cennym dokumentem ze względu na jego starożytność i teologiczną
treść. W opisie męczeństwa Polikarp modli się na stosie. Modlitwa ta przypomina modlitwę liturgiczną, a w opisie samej męki są liczne aluzje do Męki Chrystusa. Świadkowie tego wydarzenia widzieli w śmierci
Polikarpa coś więcej. Jego ofiara przypominała im chleb wypiekany na Eucharystię. Napisali: "Rozbłysnął wielki płomień i ujrzeliśmy rzecz przedziwną, my, którym dane było to zobaczyć, i którzy zostaliśmy
zachowani, aby innym ogłaszać to, co się stało. Płomień utworzył coś na kształt sklepienia, coś jak wydęty wichrem żagiel statku, i niby murem otoczył ciało męczennika. I był on w środku nie jak piekące
się ciało, lecz jak chleb wypiekany, lub złoto czy srebro próbowane w ogniu".
Wierni zebrali szczątki Polikarpa, aby w rocznicę jego męczeństwa sprawować przy nich Eucharystię "w weselu wielkim i radości".
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Piotr zaczął tonąć, gdy skupił się na falach. Zwątpienie często rodzi się z nadmiaru bodźców i braku skupienia na Bogu. Najważniejsze też dla nas, uwierzyć w Syna Bożego, w Jego boską moc, w Jego obecność, która oznacza zbawienny ratunek. Doświadczenie mocy Jezusa i Jego zbawczego działania jest uwarunkowane naszą wiarą. Piotr szedł po jeziorze, ale uląkł się i zwątpił w pomoc Jezusa. Trzeba bardziej zaprosić Go do łodzi swojego życia, mieć z Nim osobistą relację wiary i miłości. Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się.
– Zdajemy sobie sprawę, jak bardzo dzisiaj Polska potrzebuje ludzi troszczących się o jej dobro i jej przyszłość, o zachowanie i umacnianie jej chrześcijańskich korzeni. Nasz kraj potrzebuje uczciwych i pracowitych ludzi, wrażliwych na los bliźniego, spieszących bezinteresownie z pomocą biednym i mniej uprzywilejowanym – mówił kard. Stanisław Dziwisz podczas Mszy św. dla Rycerzy Kolumba w katedrze na Wawelu, po zakończeniu której odbyła się ceremonia nadania Stopnia Patriotycznego kandydatom z całej Polski.
Na początku Mszy św. ks. Janusz Kosior, kierujący Radą Programową kapelanów Rycerzy Kolumba w Polsce, powitał kardynała i nawiązał do dwudziestu lat obecności organizacji w naszym kraju. Podkreślił, że rycerze chcą umacniać się „miłosierdziem, jednością, bractwem i patriotyzmem”, a także wspierać tych, którzy potrzebują pomocy. – Chcemy modlić się w intencji Ojczyzny i bronić Ojczyzny, żeby prawo Boże było zawsze mocne w nas – mówił.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
