Niebawem minie dziesięć lat od dnia, w którym bullą "Totus
Tuus Poloniae populus", ustanowiłem nowy podział administracyjny
Kościoła w Polsce. Wraz z nim zrodziła się Diecezja Łowicka. Nie
jest to wielki jubileusz, ale znaczący. Trzeba więc, abym przyłączył
się do dziękczynienia, jakie z tej okazji Kościół w Łowiczu zanosi
do Boga. Czynię to, budząc w sercu wspomnienie naszego liturgicznego
spotkania w dniu 14 czerwca 1999 r., na Błoniach Łowickich. Z miłością
powtarzam słowa, jakie wtedy wypowiedziałem: "Bądź pozdrowiona, ziemio,
tak hojnie ubogacona tradycją chrześcijańską i wiarą twojego ludu,
który pomimo dziejowych burz zawsze niezmiennie trwał przy Chrystusie
i Jego Kościele".
Historia Waszej diecezji jest krótka, ale przecież wpisana
w wielowiekowy nurt dziejów Kościoła w Polsce, które nabrzmiałe były
świętością. Jak, myśląc o Ziemi Łowickiej, nie wspomnieć bł. Marii
Franciszki Siedliskiej, bł. Bolesławy Lament czy zmarłego w opinii
świętości prymasa Jana Wężyka. Jak nie przypomnieć heroicznej posługi
męczenników: Michała Woźniaka, Michała Oziębłowskiego, Franciszka
Drzewieckiego i tylu kapłanów zamęczonych za wiarę i Ojczyznę w hitlerowskich
obozach koncentracyjnych. Ta przeszłość, naznaczona śladami świętych,
zobowiązuje. Jest niejako wezwaniem do tego, aby tradycja świętości
była nieustannie podejmowana przez każdego z wierzących i przez całą
wspólnotę Kościoła zjednoczoną wokół Chrystusa, ożywioną mocą Ducha
Świętego, wytrwale zmierzającą do domu Ojca. Z pewnością minione
dziesięciolecie było tak właśnie przeżywane. Wierzę, że było to czas
wzrastania w świętości biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i
wiernych świeckich. Za to Bogu dziękuję, a Was proszę słowami św.
Pawła: "dokąd doszliście, w tę samą stronę zgodnie postępujcie!" (
por. Flp 3, 16).
Modlę się, aby czas jubileuszowego dziękczynienia był
dla całego Kościoła w Łowiczu okazją do ożywienia tego pragnienia
świętości, które w sercu człowieka nieustannie brzmi echem wezwania: "
Duc in altum!" - wypłyń na głębię! Z głębi wiary, nadziei i miłości
niech wyłania się przeszłość Waszej kościelnej wspólnoty.
Modlitwą obejmuję Ciebie, drogi Bracie, Biskupa pomocniczego,
wszystkich kapłanów, zakonników i zakonnice, i wszystkich świeckich
członków Kościoła w Łowiczu. W szczególny sposób duchem jestem blisko
ludzi starszych, chorych i cierpiących. Z miłością myślę o rodzinach,
o młodzieży i o dzieciach. Wszystkim z serca błogosławię: W imię
Ojca i Syna, i Ducha Świętego!
W bliskości Chrystusa odkrywam w sobie wartość, szczególnie wtedy, kiedy wielu wokół mnie mówi, że już nic nie znaczę, że jestem totalnym „zerem”, że nic nie potrafię. W wierze Jezus mówi mi wtedy, że jestem „skałą” i On chce na niej wznosić coś wielkiego i pięknego.
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.
Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.
Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
To niezwykła, poruszająca biografia Alicji Lenczewskiej szczecińskiej nauczycielki i mistyczki naszych czasów, której duchowe doświadczenia wciąż inspirują tysiące osób w Polsce i za granicą.
Książka Ewy Czaczkowskiej to coś więcej niż klasyczna opowieść o życiu to wnikliwa, rzetelnie udokumentowana i jednocześnie głęboko duchowa historia kobiety, która pozwoliła Bogu prowadzić się daleko w głąb serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
