Obecnie realizowany jest projekt: „Beskidzkie Muzeum Sakralnej Architektury Drewnianej Diecezji Bielsko-Żywieckiej – udostępnienie dziedzictwa kulturowego Podbeskidzia poprzez nadanie nowych funkcji kulturalnych drewnianym obiektom zabytkowym”. Jego realizacja polega na kończeniu prac związanych z wymianą poszycia dachowego na drewnianym kościele w Nidku, Gilowicach oraz w Polance Wielkiej.
Elewacje świątyń nabrały jasnych barw, a to za sprawą oczyszczenia ciemnobrunatnego szalowania ścian kościołów. Tym samym ściany mają zbliżoną barwę do nowo położonego gontu modrzewiowego.
Jak poinformował konserwator zabytków architektury i sztuki sakralnej diecezji bielsko-żywieckiej a zarazem dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Bielsku-Białej, ks. dr Szymon Tracz, na kościele św. Andrzeja Apostoła w Gilowicach i kościele Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Nidku zrekonstruowano charakterystycznie wycinaną z klepek gontowych koronkę wieńczącą kalenice dachu, co przywróciło im późnogotycką stylistykę. Poinformował również, że rozpoczęły się wstępne prace przy konserwacji polichromii w Gilowicach i w kościele św. Mikołaja w Polance Wielkiej, jak również prace przy prospektach organowych w Nidku i Polance. – I już na tym etapie mamy pierwsze zaskakujące odkrycia. Na przykład dobrze zachowane pod względem konstrukcyjnym organy w Nidku, będące dobrym przykładem pozytywu organowego z doby baroku, mimo iż instrument powstał w 1835 r., o czym informuje nas zapis umieszczony na karteczce w jego wnętrzu – podkreślił.
Więcej na ten temat w najnowszej papierowej Niedzieli – Niedzieli na Podbeskidziu nr 34 na 23 sierpnia 2020 r.
Projekt „Beskidzkie Muzeum Sakralnej Architektury Drewnianej Diecezji Bielsko-Żywieckiej – udostępnienie dziedzictwa kulturowego Podbeskidzia poprzez nadanie nowych funkcji kulturalnych drewnianym obiektom zabytkowym” realizowany jest w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 VIII Oś Priorytetowa: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury. Jest on dofinansowany środkami z Unii Europejskiej w wysokości: 16 812 003 zł.
Z chwilą otrzymania wiadomości z Watykanu o śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II
mieszkańcy diecezji toruńskiej, podobnie jak miliony wiernych w Polsce i na całym świecie,
zaczęli przeżywać wyjątkowe chwile. Z jednej strony towarzyszył im smutek i żal, z drugiej
jednak wielu doświadczało swoistych rekolekcji. Do Domu Ojca odszedł człowiek wielkiego
autorytetu, świadek Miłosiernego i Zmartwychwstałego Pana, odszedł Pasterz, dla którego
Kościół był wyjątkową wspólnotą.
W kościołach, w szkołach, w domach prywatnych oraz urzędach pojawiły się
papieskie wizerunki i flagi przybrane kirem. W Toruniu w sobotę 2 kwietnia o godz. 22.30 w
kościele akademickim Ducha Świętego została odprawiona Msza św. żałobna pod
przewodnictwem bp. Andrzeja Suskiego. Następnego dnia, w niedzielę o godz. 15.00 w
Godzinie Miłosierdzia w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i św. siostry Faustyny w Toruniu
pod krzyżem Drzewa Życia Mszę św. koncelebrowali bp Andrzej Suski i bp Józef Szamocki
wraz z kilkudziesięcioma innymi kapłanami.
Usunięcie krzyża z przestrzeni wychowania to gest, który rani nie tylko religijnie, ale także kulturowo. A jednak, paradoksalnie, incydent ze szkoły w Kielnie ma też swoją jasną stronę. Bo uczniowie – ci, których tak często posądzamy o obojętność – nie zgodzili się na usunięcie krzyża. W ich spokojnym sprzeciwie zabrzmiała cicha, ale mocna wiara.
Cyprian Kamil Norwid, który krzyż widział zawsze na tle polskiej historii, przestrzegał dobitnie: „Bo kto, do Krzyża nawet idąc, minął krzyże ojczyste, ten przebiera w męczeństwie!”. To zdanie brzmi dziś jak komentarz do współczesnych prób „czyszczenia” przestrzeni publicznej z symboli, które przez wieki były znakiem polskiej tożsamości, a nie kościelnym rekwizytem. Krzyż szkolny, krzyż w urzędzie, przydrożny krzyż – to właśnie są „krzyże ojczyste”. Mówią o historii narodu, o jego duchowym dziedzictwie, o pamięci wspólnoty, nie o „narzucaniu religii”.
Prof. Grzegorz Górski wraz ze specjalistami z Centrum Analiz Wyborczych wykonał ostatnią prognozę wyborczą w 2025 roku. Stanowi ona swoiste podsumowanie z jednej strony półrocznego okresu badań CAW, z drugiej zaś stanowi puentę dla pierwszego półrocza prezydentury K. Nawrockiego. Uprawnia to zatem zarówno do pewnych podsumowań, jak i do próby postawienia prognozy na 2026 rok.
1. Nieznaczna, ok. 3% (a więc ciągle w granicach błędu) przewaga sondażowa w ostatnich miesiącach KO, przyniosła tej formacji najlepszy w tym roku wynik w ilości mandatów. Oznacza to jednak zaledwie zrównanie się w podziale mandatów z PiSem. Dodatkowo, ów "wzrost" KO jest spowodowany wyłącznie erozją poparcia jej koalicjantów. Przypomnijmy, że o ile w październiku 2023 koalicja 13 grudnia zebrała łącznie ok. 54% głosów, o tyle obecnie oscyluje wokół 45% łącznie. KO kanibalizuje zatem głównie Polskę 2050 i PSL.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
