W poranek wielkanocny obie Marie usłyszały od Jezusa: „Nie bójcie się! Idźcie i powiedzcie moim braciom, aby poszli do Galilei; tam Mnie zobaczą” (Mk 28, 10). Galilea jest nie tylko biblijną miejscowością. Takie miano przybrała sobie także działająca w naszej archidiecezji Wspólnota Chrystusa Zmartwychwstałego „Galilea”.

Droga do Boga

Kilkanaście lat temu Janusz modlił się własnymi słowami i opowiadał Bogu o tym, jak sobie w swoim życiu nie radzi. Zdał sobie sprawę, z tego, że Bóg jest tak silny, że może mu pomóc i przemienić jego życie. W tym momencie ustąpiły w Januszu wszelkie wątpliwości w wierze, nurtujące go pytania egzystencjalne i walka duchowa. Doświadczył wewnętrznego pokoju. Dostrzegł, że jest to działanie Boga, i postanowił mu oddać resztę swojego życia, aby to Bóg nadal je przemieniał. Kilka dni później spotkał koleżankę. Mówiła o Bogu wiele rzeczy, które już wcześniej słyszał, ale teraz wydawały mu się one jakby jaśniejsze i bardziej zrozumiałe. Koleżanka opowiedziała także o wspólnocie” Galilea”, do której należała. Janusz postanowił się w nią zaangażować. Trwa w niej już 17 lat. Poznał w niej swoją żonę Magdę. Razem z dwoma synami mieszkają dziś w centralnym domu wspólnoty w Stryszawie-Siwcówce k. Suchej Beskidzkiej i pomagają w administrowaniu wspólnotą.

Wzgórze Miłosierdzia

Bóg w Biblii na miejsce najważniejszych spotkań z ludźmi wybierał często jakąś górę, lub przynajmniej wzniesienie. Na miejsce spotkania we wspólnocie „Galilea” wybrał wzniesienie w Beskidzie Żywieckim, zwane tutaj Wzgórzem Miłosierdzia. Niełatwo tutaj trafić, zwłaszcza w pochmurną pogodę, która nam towarzyszyła. Ten obszar, położony z dala od asfaltowej drogi, zakupiło 30 lat temu Zgromadzenie Zmartwychwstania Pańskiego. Początkowo znajdował się tu ośrodek rekolekcyjny wykorzystywany przez Ruch Światło-Życie. Jednak w 1992 r., kiedy założono wspólnotę „Galilea”, Wzgórze Miłosierdzia stało się jej siedzibą i zarazem miejscem spotkania ze Zmartwychwstałym. Już po przekroczeniu bramy ośrodka wyczuwa się charakterystyczny rekolekcyjny klimat. Cisza. Naokoło las. Nad wszystkim góruje kaplica. Pewne oddalenie od zabudowań mieszkalnych przypomina o dystansie, jaki należy pokonać między sprawami świata a sprawami duchowymi, by owocnie przeżywać swoją religijność. - Byłem tu od początku - z uśmiechem na twarzy opowiada ks. Krzysztof Czerwionka CR, główny duszpasterz wspólnoty. Przywitał nas w stroju świeckim, ale z dużym krzyżem na piersi - oznaką misjonarskiego zaangażowania. Dowiedział się, że o wspólnocie opowiedział nam Janusz i stwierdził z pełnym zaufaniem, że on nie musi już nic dodawać. Na myśl przyszło mi rozesłanie przez Chrystusa 72 uczniów po dwóch. Po dwóch dlatego, aby dawać przykład wzajemnej miłości.

Ewangelizacja

Wspólnota Chrystusa Zmartwychwstałego ma charakter ewangelizacyjny. Ewangelizacja prowadzona jest poprzez liczne kursy i rekolekcje. Jedne z nich niosą elementarne informacje o Bogu i chrześcijaństwie i przeznaczone są dla ludzi poszukujących. Inne bardzo precyzyjnie skupiają się na danym temacie, np. na modlitwie wstawienniczej lub metodach ewangelizacji. Wspólnota „Galilea” podkreśla, że kursy mają nie tylko charakter teoretyczny i warsztatowy. Mają przede wszystkim za zadanie zbliżać uczestników i ludzi, do których uczestnicy zostaną posłani, do Pana Boga.
„Galilea” i jej Szkoła Nowej Ewangelizacji św. Marka włączają swój program w prace Międzynarodowego Stowarzyszenia Koordynatorów Katolickich Szkół Nowej Ewangelizacji (ACCSE 2000). Część kursów realizuje zatem program znany również w innych wspólnotach. Część z nich ma jednak charakter autorski. O wszystkich można zasięgnąć informacji na stronie internetowej: www.galilea.pl.

Modlitwa i post

Duch Święty nie mógłby działać przez wspólnotę, gdyby ta nie otwierała się na Niego i nie chciała przyjmować nowych wyzwań. Osią życia wspólnoty jest nie tylko formacja duchowa, ale przede wszystkim modlitwa - nieocenione źródło łask. Każdy członek „Galilei” dba o nią osobiście oraz podczas cotygodniowych spotkań w małych grupach, a także w czasie comiesięcznego spotkania okolicznych członków wspólnoty, zwanego świętowaniem. Ponadto w każdą środę w kaplicy na Wzgórzu Miłosierdzia ma miejsce modlitwa wstawiennicza, zarówno za osoby ze wspólnoty, jak i osoby spoza niej. Intencje tych modlitw można także zgłaszać telefonicznie lub drogą mailową. Poszczególne osoby modlą się również codziennie w ramach kampanii modlitwy za kapłanów.
W każdy pierwszy piątek miesiąca członkowie wspólnoty mają post o chlebie i wodzie w intencjach ustalonych na cały rok. Warto przyjrzeć się niektórym intencjom, by zrozumieć, jak bardzo wspólnota „Galilea” chce troszczyć się o Kościół: zadośćuczynienie za rozłamy w Kościele i wojny na świecie z prośbą o pokój i jedność, zadośćuczynienie za zniewagi wyrządzone Sercu Jezusa Najwyższego Kapłana z prośbą o ochronę i świętość kapłanów oraz o nowe powołania kapłańskie; zadośćuczynienie za braki w miłości w małżeństwach i rodzinach z prośbą o odnowienie sakramentu małżeństwa oraz uzdrowienie relacji między pokoleniami; zadośćuczynienie za osoby żyjące w związkach niesakramentalnych z prośbą, by wzór świętej Rodziny pociągnął je do uporządkowania życia.

Winnica

Dla zobrazowania radości wynikającej z obcowania Kościoła z Bogiem Pismo Święte używa symbolu winnicy. Jest to także obraz płodności duchowej. W Winnicy Pańskiej z głównego pędu wyrastają szczepy, które dając winny owoc, przynoszą ludziom radość i przywołują na myśl Ofiarę Eucharystyczną. Z obrazu tego skorzystała także „Galilea” dla opisania swoich struktur. Wspólnota dzieli się na lokalne Winnice. Pierwsza - Winnica Stryszawa działa na pograniczu diecezji krakowskiej i bielsko-żywieckiej i skupia ok. 130 osób. Każda Winnica dzieli się na Domy Zmartwychwstania. Są to prywatne domy członków wspólnoty, w których spotykają się 8-10-osobowe grupy. W naszej diecezji wspólnota spotyka się w: Krakowie, Sidzinie, Stryszawie, Ślemieniu, Zembrzycach, Myślenicach, Rabce, Wieliczce i Zabawie.
Mimo posiadania swoich struktur „Galilea” nie działa poza Kościołem hierarchicznym. Ma swoje stałe miejsce w Kościele powszechnym i lokalnym. Poszczególne Winnice i Domy Zmartwychwstania wręcz zobowiązane są do tego, by na ile jest to możliwe i akceptowane przez proboszczów, wspierać życie parafialne. Toteż członkowie wspólnoty prowadzą np. Drogi Krzyżowe, adoracje Najświętszego Sakramentu lub inne nabożeństwa parafialne, do których prowadzenia Kościół dopuszcza osoby świeckie.

W służbie Zmartwychwstania

Poprzez osobę założyciela - ks. Krzysztofa Czerwionkę CR - „Galilea” od zarania uczestniczyła w charyzmacie Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego. Założenie wspólnoty korespondowało z konstytucjami zgromadzenia: „Wzywamy wszystkich, a szczególnie młodzież i rodziny, do wspólnot Zmartwychwstałego Chrystusa, w których promieniuje wiara, nadzieja i miłość - znak zjednoczenia w Kościele z Chrystusem i Jego Matką Maryją”. Wierni gromadzący się wokół tej idei w Stryszawie doskonale zrozumieli to wezwanie: „Pragniemy być wierni charyzmatowi (…) którym jest życie nadzieją i niesienie jej innym oraz paschalna dynamika ciągłego umierania i zmartwychwstawania z Chrystusem”. W 1998 r. wspólnotę włączono do struktur polskiej prowincji ww. zgromadzenia.
Świadectwo tej żywej wspólnoty, której postanowiliśmy poświęcić artykuł w wielkanocnym numerze „Niedzieli Małopolskiej”, ma być drogowskazem dla wszystkich, którzy zadają sobie pytanie, jak tym, co przeżywamy w Święta Zmartwychwstania Pańskiego, żyć cały rok. Kroczenie za Jezusem nie miało swojego finału na Golgocie, przed którą zresztą apostołowie uciekli. Po swej chwalebnej śmierci i zmartwychwstaniu Chrystus kazał im udać się w dalszą drogę - na Eucharystię do Galilei.