Reklama

Lublin ma nowego biskupa

Niedziela lubelska 27/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Archidiecezja lubelska ma nowego biskupa pomocniczego. 28 czerwca Papież Benedykt XVI mianował nim bp. Józefa Wróbla SCJ, dotychczasowego biskupa Helsinek, związanego z Lublinem pracą naukowo-dydaktyczną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Bp Józef Wróbel jest członkiem Zgromadzenia Księży Sercanów i wybitnym naukowcem w zakresie teologii moralnej, specjalizującym się w kwestiach biomedycznych. Od 2000 r. był ordynariuszem Helsinek, jedynej diecezji rzymsko-katolickiej w Finlandii.
Bp Józef Wróbel urodził się 18 października 1952 r. w Bestwinie k. Bielska-Białej. W 1973 r. wstąpił do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego (sercanów). 12 czerwca 1980 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Jako neoprezbiter rozpoczął studia z teologii moralnej na Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, uzyskując 5 lat później tytuł doktora. Po powrocie do ojczyzny był wikarym w parafii Węglówka k. Mszany Dolnej i równocześnie wykładowcą etyki i teologii moralnej w Wyższym Seminarium Misyjnym Księży Sercanów w Stadnikach. W 1987 r. rozpoczął pracę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim jako asystent ks. prof. Franciszka Greniuka przy Katedrze Historii Teologii Moralnej. W tym czasie pełnił szereg funkcji w Zgromadzeniu, m.in. w latach 1990-93 jako rektor seminarium sercanów przeprowadził reformę tej placówki, jednocześnie rozwijał wydawane przez zgromadzenie pisma: dwumiesięcznik dla chorych „Wstań” oraz „Czas Serca”. W 1999 r. uzyskał tytuł doktora habilitowanego, po czym został mianowany kierownikiem Katedry Teologii Życia przy Instytucie Teologii Moralnej KUL. W latach 1999-2002 był wiceprzewodniczącym Komisji Etycznej przy Akademii Medycznej w Lublinie. Jest autorem kilkuset artykułów i kilku książek, m.in. „Czy Kościół broni życia ludzkiego za wszelką cenę?”, „Dawstwo organów w perspektywie teologicznej i pastoralnej. Wybrane aspekty”, „Konsekwencje moralne poznania genomu człowieka” czy „Etyczne aspekty inżynierii komórkowej i tkankowej”. Badania naukowe w zakresie teologii moralnej koncentruje wokół etyki w medycynie, bioetyki, małżeństwa i praw człowieka.
30 listopada 2000 r. ks. Józef Wróbel SCJ został mianowany przez Jana Pawła II biskupem ordynariuszem jedynej katolickiej diecezji w Finlandii. 27 stycznia 2001 r. przyjął święcenia biskupie w Helsinkach. Głównym konsekratorem był kard. Edward Idris Cassidy, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. Podczas uroczystości Episkopat Polski reprezentowali abp Józef Życiński oraz abp Kazimierz Nycz, który pochodzi ze stron sąsiadujących z rodzinną miejscowością bp. Wróbla. Za swoje zawołanie Ksiądz Biskup przyjął słowa „Omnia mea tua sunt”, czyli „Wszystko co moje, jest Twoje”. W herb biskupi ma wpisany krzyż z sercem oraz łódź. Swoją „przygodę” z Finlandią bp Wróbel rozpoczął już w 1992 r., kiedy wygłosił tam dla duchowieństwa cykl wykładów z zakresu teologii moralnej. W zeszłym roku sercanie świętowali jubileusz 100-lecia swojej obecności w Finlandii; od 1997 r. są odpowiedzialni za duszpasterstwo w tym wielowyznaniowym kraju, gdzie katolicy stanowią zaledwie ok. ośmiotysięczną wspólnotę.
Posługa biskupia w Finlandii nie przerwała jego działalności naukowo-dydaktycznej w ramach Instytutu Teologii Moralnej KUL, gdzie cieszy się wielkim szacunkiem współpracowników i studentów. „Gdy ks. Józef Wróbel został biskupem, nigdy nie demonstrował swojej wyższości, czuł się jednym z nas - mówi o. prof. Andrzej Derdziuk OFM Cap. - Przez osiem lat dojeżdżał do Lublina i systematycznie prowadził wykłady, blokując je w kilkutygodniowe serie”. O. Derdziuk poznał nowego biskupa pomocniczego archidiecezji lubelskiej jeszcze podczas studiów, gdy ks. Wróbel wykładał teologię moralną. „To człowiek solidny, dobrze zorganizowany, który do powierzonych mu zadań podchodzi bardzo poważnie - uważa o. Derdziuk. - Jednocześnie jest wyrozumiały; potrafi zrozumieć drugiego człowieka. W posłudze najbardziej charakteryzuje go niezłomne dążenie do prawdy. Jest człowiekiem ogromnej erudycji, doskonale zorientowanym w najnowszych trendach w teologii moralnej, zwłaszcza w bioetyce. Ma dokonały zmysł katolicki do rozstrzygania trudnych przypadków moralnych. Jest otwarty, radosny, a jednocześnie konsekwentny w obietnicach, które składa. Zawsze z miłością mówi o Kościele, szanuje ludzi, do których jest posłany. Cieszę się, że będzie biskupem w Lublinie”.

Biogram na podst. www.episkopat.pl

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Patron Dziennikarzy - św. Franciszek Salezy

Niedziela rzeszowska 5/2003

commons.wikimedia.org

Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100- lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica 400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem pisanym, mówionym w radio i w telewizji. Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną. Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais. Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków. Potem został zwrócony księciu Sabaudii. Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość, pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga. 8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego. Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608 r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których nie mogły przyjmować inne zakony. Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję. W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości. Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie. Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada 1877 r.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Rozmowa z Ojcem: Trzecia niedziela zwykła

2026-01-24 10:24

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

Karol Porwich/Niedziela

Abp Wacław Depo

Abp Wacław Depo

Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję