W tym roku góralskie „święcone” odbyło się w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Juszczynie. Mszy św. w drewnianym kościele przewodniczył ks. Władysław Zązel. Razem z nim przy ołtarzu stanęli: proboszcz parafii ks. Kazimierz Buba, ks. Marek Dąbek - kustosz sanktuarium na Górce w Szczyrku, ks. Władysław Nowobilski z Ciśca, ks. Arkadiusz Talik oraz piastujący od roku funkcję kapelana Związku Podhalan w naszej diecezji ks. Jan Gacek ze Szczyrku.
Swoją homilię ks. Jan Gacek poświęcił Bożej obecności, która jest wezwaniem dla człowieka. - Nie ma kultury góralskiej bez kultu Boga. W Bogu nie ma ani filozofii, ani kaznodziejstwa. Bóg non stop jest - z nami dla nas. Przed nami w Eucharystii staje jakby twarz Boga, która mówi: Paczoj, kim Jo jest, i paczoj, kim mos ty być - mówił ks. Gacek. Zwrócił także uwagę na istotę kultury człowieka. - Być obecnym to więcej niż tak po prostu być. To przytomnie, świadomie i z dobrej woli nieustannie nachylać się w stronę inkszego człeka, by tę jego kruchość, jego małość ocalić przed naporem mocy zła. Po to my tu som. I to jest sednem naszej kultury góralskiej i kultury człeka - by sie tak nachylać nad każdym jak nachylo się Jezus Chrystus nad każdym z nas - mówił gwarą kapelan górali żywieckich.
Z kolei na patriotyczny i rodzinny aspekt góralskiej kultury zwrócił uwagę reprezentujący zarząd ZP Władysław Motyka z Milówki. - Nie ma góralskiej kultury bez kultu Boga. Ale nie ma także góralskiej kultury bez kultu ojczyzny, rodziny, bez miłości do ojczystej ziemi. Jak się to wszystko poskłada, to wiadomo, po co jest Związek Podhalan, wielka wspólnota, w której stowarzyszyli się wszyscy górale.
Eucharystię upiększali śpiewem i góralską muzyką kapele „Grojcowianie” oraz „Goluski” - występujący gościnnie muzycy z Orawskiej Polhory ze Słowacji.
Autor Listu do Efezjan ogłasza wielką zmianę położenia wierzących pochodzących z narodów. Wierzący z narodów otrzymują status sympolitai, współobywateli świętych, oraz oikeioi, domowników Boga. Wchodzą do wspólnoty przymierza jako pełnoprawni domownicy. W świecie starożytnym obywatelstwo dawało ochronę. Dom dawał pamięć, dziedziczenie oraz miejsce przy stole. Tekst mówi więc o przejściu z bezdomności duchowej do pełnej przynależności. To owoc dzieła Chrystusa, który wcześniej w tym rozdziale „zburzył mur wrogości”. Obraz przechodzi od miasta do budowli. Wspólnota została wzniesiona na fundamencie apostołów oraz proroków. W Liście do Efezjan prorocy są związani z nowym ludem Bożym. Świadczą o Chrystusie razem z apostołami. Kamieniem węgielnym jest sam Chrystus. Greckie akrogōniaios oznacza kamień decydujący o ustawieniu całej konstrukcji. Od Niego zależy kierunek. Od Niego zależy spoistość. Werset 21 zawiera czasownik synarmologoumenē. To słowo z języka budowniczych. Oznacza dokładne zespolenie elementów. Kościół nie jest zbiorem luźnych części. Rośnie jako święta świątynia. Użyte tu słowo naos wskazuje na przestrzeń najświętszą, miejsce obecności Boga. Werset 22 dodaje, że wierzący są współbudowani na mieszkanie Boga w Duchu. To obraz, który odsłania realną obecność Pana pośród swego ludu. Dobra nowina jest ogromna. Człowiek przez Chrystusa przestaje stać przed progiem. Zostaje wprowadzony do domu Boga.
Pomimo hojnych starań świętych Pawła VI i Jana Pawła II, decyzji Benedykta XVI o uchyleniu ekskomuniki oraz uprawnień przyznanych przez Franciszka, w wyniku niegodziwych święceń dokonanych wbrew woli papieża Bractwo Kapłańskie ponownie odłącza się od Rzymu.
To burzliwa historia, pełna wielkodusznych starań, otwartych drzwi i ofiarowanych szans. To bolesna historia, naznaczona dwoma poważnymi rozłamami, które doprowadziły Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X, założone przez arcybiskupa Marcela Lefebvre’a, do odłączenia się od papieża i zerwania komunii z Kościołem rzymskim poprzez dokonanie schizmatyckiego aktu - polegającego na wyświęceniu biskupów bez papieskiego upoważnienia i wbrew woli Namiestnika Chrystusa.
Pallotyni posługujący w Wenezueli są blisko ofiar katastrofalnego trzęsienia ziemi. W rozmowie z Vatican News mówią o niezwykłym doświadczeniu solidarności z poszkodowanymi. Misjonarze przyjmują ludzi bez dachu nad głową, organizują zbiórki, niosą pomoc duchową i wspierają ratowników. Jadą też tam, gdzie rodziny wciąż szukają bliskich pod gruzami. Już teraz wiadomo, że pomoc będzie potrzebna nie tylko dziś, ale przez kolejne tygodnie i miesiące.
24 czerwca Wenezuelę nawiedziły dwa silne wstrząsy o magnitudzie 7,2 i 7,5. Według danych z 2 lipca zginęło blisko 2300 osób, ponad 11 tysięcy zostało rannych, a los dziesiątek tysięcy pozostaje nieznany. Największe zniszczenia odnotowano w stanie La Guaira, ale skutki trzęsienia ziemi dotknęły także Caracas i Guarenas, gdzie pracują polscy pallotyni.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
