8 marca 1966 r. pod przewodnictwem Prymasa Polski, kard. Stefana Wyszyńskiego, odbyło się kolejne posiedzenie Komisji Głównej Episkopatu Polski.

Odczytano - zanotował w swych zapiskach Prymas Tysiąclecia - obydwa listy bp. Choromańskiego do Premiera i jego odpowiedź. Na tym tle wymiana poglądów. Bp Klepacz daje naświetlenie polityczne zagadnienia. Rząd w Polsce jest tworem komunistycznym ZSRR i bazuje na tym tle. Dla swojej egzystencji Rząd musi bronić się. Nasze argumenty mają znaczenie tylko dla społeczeństwa, a nie dla Rządu. Dla Rządu wszystko inne jest podtekstem, nawet Ziemie Zachodnie i granice - istotna jest obrona stanowiska. Polemizowanie z p. Cyrankiewiczem jest nieskuteczne, gdyż tych Panów nic nie uspokoi. Dąży się do obniżenia wartości Episkopatu i i zaczyna się walka z Episkopatem. Uderzenie w biskupów polskich, że pobierają pieniądze z Fuldy, jest próbą obniżenia autorytetu biskupów polskich. Abp Kominek daje dłuższy wywód oceny sytuacji: 1. Trzeba bronić jedności Episkopatu; 2. Trzeba bronić Prymasa Polski. Abp Wojtyła: 1. Rząd chce utrzymać nas w stanie oskarżenia; 2. Panuje znużenie w społeczeństwie nagonką na Episkopat; 3. Koła społeczeństwa dzielą się według tego, co ich to kosztowało (np. nauczycielstwo, które musiało być wykonawcą nacisków Rządu); 4. Czy pozostawić Rządowi ostatnie słowo? Trzeba dać odpowiedź. Bp Klepacz jest zdania, że to nie przesądza, gdyż dadzą odpowiedź, w której żadne argumenty nie będą miały znaczenia.

Po obiedzie przygotowałem dwa projekty listów - do Wł. Gomułki i do premiera Cyrankiewicza. Bp Klepacz jest zdania, że obydwa listy należy wysłać. Szczegóły wymagają poprawek. Abp Kominek uważa, że obydwa listy są przejawem umiaru i heroizmu Prymasa, po takiej kampanii prasowej. Wypowiadam się za wysłaniem. To samo bp Jop i abp Baraniak. Bp Choromański jest przeciwny wysłaniu listu do p. Gomułki. Natomiast list do Premiera należy wysłać. Abp Wojtyła mówi, że dotychczas nie odezwał się Prymas. Są podstawy, by odezwał się Prymas Polski w sposób osobisty i społeczny. Bp Dąbrowski mowi, że na zebraniach POP już mówiono o rozmowie Prymasa Polski z p. Gomułką. Biskup jest zdania, że należy wysłać krótki list do Premiera jako odpowiedź na List Premiera do Biskupów. List ten otrzymali wszyscy biskupi, ale nie przesłano go Prymasowi Polski. Przyjęto, że list do Wł. Gomułki i Rady Państwa w ciągu tygodnia.

Jedna sprawa w tej notatce wymaga dopowiedzenia. Jednym z punktów ataku Rządu było rozpowszechnianie wiadomości zamieszczonej w jednym z niemieckich czasopism na temat wsparcia finansowego, jakiego udzielał Episkopat niemiecki polskim biskupom. Otóż, niemiecki dziennikarz pisał o Konferencji Episkopatu niemieckiego, którego siedziba mieściła się w Fuldzie. W artykule wspomniał, że niemieccy biskupi w ramach pomocy międzykościelnej wspomagali Episkopat Polski, nie pisząc całej prawdy i sugerując, iż niemieccy biskupi bezpośrednio przekazują pieniądze biskupom polskim i to w ilościach, które zapewniają stałe ich utrzymanie. Tę informację do walki z Kościołem wykorzystały komunistyczne władze.

W rzeczywistości chodziło o to, że polscy biskupi otrzymali w czasie kilkumiesięcznego pobytu na Soborze wsparcie ze strony Watykanu, ponieważ władze polskie przyznały im zaledwie po pięć dolarów. Dla młodszych czytelników wyjaśnienie: przez granicę można było przewieźć tylko tyle obcej waluty, ile przyznały władze administracyjne. Pieniądze te pochodziły od bogatych Episkopatów, m.in. od biskupów niemieckich.