„Parafio, kim jesteś?”

Przygotowanie do jubileuszu przebiegało na wielu płaszczyznach. Za najlepszą jego formę duszpasterze z ks. prał. Markiem Smogorzewskim na czele uznali parafialny synod, którego obrady dotykałyby wielu dziedzin parafialnego życia. Uroczyste rozpoczęcie synodu pod hasłem „Parafio, kim jesteś?” nastąpiło w grudniu 2005 r. podczas rekolekcji adwentowych. Powołano do istnienia 8 grup tematycznych, których obrady koncentrowały się wokół następujących zagadnień: „Jak dzisiaj głosić Chrystusa? - ewangelizacja, katechizacja, misja”; „Jak stawać się Kościołem miłości i miłosierdzia?”; „Parafia w służbie rodzinie i wychowaniu”; „Jak życie wspólnoty parafialnej kształtowane jest przez liturgię?”; „Rola i miejsce świeckich w życiu lokalnego Kościoła”; „Co robić, by młodzież była nadzieją Kościoła?”; „W jaki sposób parafia może przejawiać troskę o politykę, gospodarkę i kulturę?”; „Jak dzielić odpowiedzialność za duchowy i materialny wymiar życia parafialnego?”. Grupom tematycznym towarzyszyła grupa wsparcia modlitewnego, która wypraszała dobre owoce synodu przed Najświętszym Sakramentem. Wierni mogli też przeżyć bezpośrednie duchowe przygotowanie do jubileuszu przez sakrament pokuty, sprawowany przez kapłanów 11, 12 i 14 czerwca br. aż do godz. 21.
„Synod miał pomóc zrozumieć, że wszyscy jesteśmy Kościołem i wszyscy jesteśmy za Kościół odpowiedzialni” - mówi w rozmowie z „Niedzielą” ks. prał. Marek Smogorzewski, informując jednocześnie, że obradom towarzyszyła modlitwa, ofiarowane cierpienia, a także celebracje liturgiczne. „Miały one przyczynić się do tego, że 25. rocznica parafii nie będzie tylko wspomnieniem, jednorazową uroczystością, mniej lub bardziej udanym obchodem religijnym, ale stanie się okazją do konkretnego programu duszpasterskiego, nowego zapału, wzmożonej gorliwości, poszukiwaniem nowych metod i sposobów duszpasterskich oraz świętem lokalnego Kościoła w drodze” - podkreśla Ksiądz Prałat.

„Zmarłym pamięć”

Jubileuszowe obchody rozpoczęły się w niecodziennym miejscu, bo na cmentarzu, gdzie 13 czerwca wieczorem zgromadzeni w wielkiej liczbie parafianie wzięli najpierw udział we wspólnej Koronce do Bożego Miłosierdzia. Przed zgromadzonymi wystąpili członkowie Bractwa Literackiego, którzy zaprezentowali program poetycko-muzyczny zatytułowany „Śpieszmy się kochać ludzi”. Wieczorna pora sprzyjała i refleksji, i modlitwie: po pełnym głębokich myśli programie tłum wyruszył cmentarnymi alejkami, modląc się różańcem fatimskim, by w godzinie Apelu Jasnogórskiego wziąć udział we Mszy św., w trakcie której zanoszono modlitwę w intencji pierwszego duszpasterza wspólnoty śp. ks. kan. Antoniego Podlesia. Na jego grobie złożono kwiaty, zaś na grobach innych zmarłych zapalono jubileuszowe znicze.

„Powrót do źródeł życia”

Kolejny dzień obchodów wyznaczono na 15 czerwca - w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, którego wezwanie nosi parafialny kościół. Tego dnia w świątyni zgromadziły się osoby chore i dźwigające różnorakie życiowe krzyże. Chorzy przyjęli sakrament namaszczenia, wszyscy zaś zostali oddani w opiekę Sercu Jezusowemu i pobłogosławieni Najświętszym Sakramentem. Po południu duszpasterze odwiedzili pacjentów szpitalu, hospicjum i domach rodzinnych.
Przez cały dzień w świątyni trwała adoracja Najświętszego Sakramentu, w domu parafialnym chętni mogli natomiast oddać krew - najcenniejszy dar, jaki można przekazać drugiemu człowiekowi.
Dzień zwieńczyło jubileuszowe nabożeństwo dla dzieci, mających szczególny udział w krzyżu Chrystusa. Wzięli w nim udział najmłodsi parafianie, którzy już u progu życia borykają się z różnorakim cierpieniem. Umocnieniem dla starszych spośród nich był sakrament namaszczenia.

„Powrót do źródeł wiary”

Sobota 16 czerwca upłynęła pod hasłem „Powrót do źródeł wiary”. Świętowanie w tym dniu przybrało formę jubileuszowego nabożeństwa światła. O godz. 21 parafianie zgromadzili się w świątyni, gdzie została zapalona i pobłogosławiona świeca, która pozostanie w kościele jako pamiątka jubileuszu. Zebranym została także przypomniana historia parafii, po czym wszyscy udali się na przykościelny plac, gdzie ustawiono pamiątkowy kamień „Oto jestem”. Tam zebrani odnowili przyrzeczenia chrztu św., wyznali wiarę i wyrzekli się zła oraz ułożyli na ziemi przyniesione przez siebie kamienie, symbolizujące ich udział w życiu wspólnoty i jej jubileuszu. Nabożeństwo zakończyła procesja i poświęcenia nowej figury Niepokalanej Matki Kościoła, wyrzeźbionej z białego marmuru przez Jana Słupkowskiego ze Strzegowa, będącej darem miasta dla parafii. Warto dodać, że całe nabożeństwo odbywało się w niezwykłej aurze płonących w ciemnościach pochodni, które wyznaczyły szlak do obelisku, jednocześnie go oświetlając.

„Powrót do źródeł wspólnoty”

Nic nie spaja lepiej chrześcijan niż wspólne przeżywanie Eucharystii. Z tego też powodu ukoronowaniem czerwcowej części jubileuszu stała się Msza św., której 17 czerwca przewodniczył proboszcz ks. prał. Marek Smogorzewski. Eucharystię koncelebrowali pochodzący z parafii kapłani: ks. dr Tomasz Lewicki, wicerektor płockiego Seminarium, oraz ks. Krzysztof Świerczyński, wikariusz z parafii św. Benedykta w Płocku.
„Gdy stajemy przy ołtarzu Pana i zaczynamy wielkie dziękczynienie, wyrażam swą radość z obecności całej zgromadzonej tu wspólnoty, witając szczególnie gości: parlamentarzystów, władze miasta, starostwa, gminy, kapłanów dekanatu, przedstawicieli urzędów, instytucji, szkół, zakładów pracy, reprezentowanych przez wspaniałe znaki, jakimi są sztandary. Dziękujemy wraz obecnym ks. prał. Czesławem Chojeckim, który towarzyszy tej wspólnocie od jej początku, bo to jego starania i modlitwy doprowadziły do powstania tej parafii” - mówił ks. Smogorzewski, wprowadzając zebranych w treść uroczystości.
Do zebranych specjalny list wystosował biskup płocki dr Piotr Libera. Słowa przesłania odczytał ks. Tomasz Lewicki. Ksiądz Biskup napisał m.in.: „Gdy dzisiaj przeżywacie tak wspaniały jubileusz, nie sposób nie zauważyć jeszcze jednego, niezwykle ważnego w tym dziele Bożym elementu. Tak naprawdę to dzieło, któremu na imię parafia św. Stanisława Kostki w Rypinie, nie powstałoby w takim wymiarze, na jaki dziś patrzymy i jakim się radujemy, gdyby nie parafianie, gdyby nie katolicy, gdyby nie ludzie. Należy dzisiaj wspomnieć ze czcią i szacunkiem całą rzeszę tych, którzy wkładali swoje siły, serce, modlitwy i pieniądz, a którzy dzisiaj oczekują na swoje zmartwychwstanie. Dziękujemy im za piękne świadectwo dobrego i szlachetnego życia i wiary”. W liście Pasterz złożył także duszpasterzom i parafianom najlepsze życzenia i zapowiedział swą obecność na wrześniowej części uroczystości jubileuszowych.
W homilii Ksiądz Prałat przypominał, że pierwszym duszpasterzem każdej parafii jest zawsze Jezus Chrystus. „To Jemu zaufał ks. Antoni Podleś, gdy przyszedł tu na gołe pole i rozpoczynał tworzenie parafii” - mówił ks. Smogorzewski, zachęcając, by każdy parafianin, jak najmocniej zbliżał się do Chrystusa. „Trzeba bardzo się starać, żeby poznawać tego Pasterza: to dlatego przychodzimy tu na Mszę św., dlatego tworzymy grupy duszpasterskie, staramy się służyć biednym” - mówił ksiądz proboszcz.
Uroczyste liturgiczne dziękczynienie zwieńczyła Litania do Serca Pana Jezusa i akt zawierzenia wypowiedziany przez młodzież oraz dorosłych, a także pochwalny hymn „Te Deum”.
Mniej oficjalna część odbyła się w domu parafialnym, gdzie zostało zorganizowane okolicznościowe przyjęcie, na które przybyli zaproszeni goście, chcący złożyć najlepsze życzenia na ręce proboszcza wspólnoty. Srebrna jubilatka odwdzięczyła się za nie wspaniałym urodzinowym tortem. Obchodom towarzyszyła okolicznościowa wystawa umieszczona na parkanie parafialnej posesji, gdzie znalazły się fotogramy ukazujące początki wspólnoty parafialnej.

Parafia pw. św. Stanisława Kostki

została erygowana dekretem biskupa płockiego Bogdana Sikorskiego wydanym 11 kwietnia 1982 r. Pierwszym proboszczem nowej wspólnoty został ks. Antoni Podleś, który wkrótce przystąpił do organizacji życia parafialnego i budowy kościoła. 29 czerwca 1982 r. nabył działkę o powierzchni 1,1 ha, potem wzniósł prowizoryczną kaplicę, której budowę zakończono we wrześniu 1982 r. W tym samym roku został zamówiony projekt techniczny kościoła, zatwierdzony został w lipcu 1983 r. Rok później, 10 czerwca 1984 r., na zakończenie pierwszych misji parafialnych, wmurowano kamień węgielny.
Budowę kościoła ukończono w 1990 r. 26 sierpnia, w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej, w kościele została odprawiona pierwsza Msza św., zaś 16 września 1990 r. bp Zygmunt Kamiński dokonał konsekracji nowej świątyni pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wraz z kościołem powstały także budynki parafialne.
Po śmierci ks. kan. Antoniego Podlesia w styczniu 1997 r. jego następcą został ks. prał. Marek Smogorzewski, który rozpoczął urzędowanie od marca 1997 r. Nowy proboszcz podjął intensywną pracę duszpasterską na bardzo wielu odcinkach parafialnej rzeczywistości. Podczas jego urzędowania w parafii powstało bardzo wiele grup (obecnie jest ich ok. 50), zrzeszających ok. tysiąca świeckich katolików ściśle zaangażowanych w życie parafii. Ks. Smogorzewski kontynuuje i rozwija także dzieła materialne. Z jego inicjatywy dokonane zostały zmiany w wystroju kościoła, powstały także potężne, liczące wiele metrów kwadratowych witraże, ukazujące dzieło Stworzenia i Uświęcenia, dopełniające zamontowany jeszcze za proboszczowania ks. Podlesia witraż z dziełem Odkupienia. W planach jest ozdobienie świątyni kolejnymi oknami witrażowymi.
W ciągu ostatnich 10 lat parafia była współorganizatorem Sacrosongu Diecezjalnego (1998), Dożynek Diecezjalnych (1999) oraz Diecezjalnego Kongresu Misyjnego (2005). W budynkach parafialnych znajduje się m.in. świetlica dla dzieci z biednych rodzin oraz noclegownia dla bezdomnych, które to dzieła parafia prowadzi wraz z miastem. Od 9 lat parafia systematycznie pomaga misjonarzom z naszej diecezji, aktualnie ks. Jackowi Kędzierskiemu w Peru. Od śmierci Ojca Świętego Jana Pawla II wspólnota prowadzi parafialny fundusz stypendialny, z którego korzysta ośmioro studentow z parafii.

(AŁ)