Maj obfituje w ważne wydarzenia we wspólnocie Kościoła krakowskiego. Zanim przejdę do ich krótkiej prezentacji, chciałbym podzielić się refleksją związaną ze słowem Bożym, skierowanym do nas w 5. niedzielę wielkanocną.
W centrum czytań słowa Bożego jest sprawa najważniejsza: miłość. Jej miarę wyznacza miłość Jezusa Chrystusa do nas: „Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem” (J 13, 34). Jezus umiłował nas do końca, do śmierci na krzyżu. Co więcej, chce, żeby miłość była najbardziej charakterystycznym znakiem rozpoznawczym Jego uczniów: „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (tamże, 36). W powyższych słowach zawarte jest wyzwanie, przed jakim staje codziennie każdy z nas. W miłości drugiego człowieka - w rodzinie, w sąsiedztwie, w pracy, w szkole, we wspólnocie - sprawdza się autentyczność naszej wiary i miłości Boga.
W Dziejach Apostolskich (por. Dz 14, 22) odnajdujemy zachętę do wytrwania w wierze, bo - jak usłyszeliśmy - „przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego”. Wiara - podobnie jak miłość - sprawdza się pośród trudnych doświadczeń, a także w obliczu wyzwań, przed jakimi stajemy osobiście oraz jako wspólnota Kościoła. Nie brakuje nam tych trudnych doświadczeń. Staramy się je przeżywać w duchu wiary. Pamiętamy hasło ubiegłorocznej podróży Benedykta XVI do Polski: „Trwajcie mocni w wierze!”. Ojciec Święty powiedział nam na krakowskich Błoniach: „Wierzyć - to znaczy zawierzyć Bogu, powierzyć Mu nasz los. Wierzyć - to znaczy nawiązać głęboko osobistą więź z naszym Stwórcą i Odkupicielem w mocy Ducha Świętego i uczynić tę więź fundamentem całego życia” (28 maja 2006).
Czytanie z Księgi Apokalipsy (Ap 21) budzi w naszych sercach nadzieję, bo przecież Bóg jest z nami. On „zamieszkuje” pośród nas. Bóg solidaryzuje się z człowiekiem, z jego niełatwym losem. On też nasz los radykalnie odmienił przez swoją śmierć i zmartwychwstanie. To do nas odnoszą się słowa: „I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już [odtąd] nie będzie” (21, 4).
Z wiarą, nadzieją i miłością dzień po dniu realizujmy nasze chrześcijańskie powołanie!
(…) Szczególnym tegorocznym akcentem uroczystości na Skałce była koronacja łaskami słynącego obrazu Matki Bożej z Dzieciątkiem. Obraz ten, otaczany czcią od XVI wieku, znajduje się w kościele Bożego Ciała w Krakowie, a jego kustoszami są Kanonicy Regularni. Troszczą się oni od wieków o kult maryjny związany z tym wizerunkiem. Mamy nadzieję, że koronacja - akt wiary i pietyzmu ludu Bożego - przyczyni się do ożywienia naszej pobożności i serdecznego nabożeństwa do Matki Jezusa.
Podczas tej samej uroczystości uczciliśmy św. Jacka, którego 750-lecie śmierci obchodzimy w tym roku. Jego relikwie spoczywają w kościele Świętej Trójcy w Krakowie. Św. Jacek uczy nas, jak łączyć cześć dla Najświętszego Sakramentu z synowską miłością do Matki Najświętszej. Oddanie czci św. Jackowi jest okazją do wdzięczności za obecność i pracę apostolską Ojców Dominikanów w Krakowie i w Polsce, za to, co wnoszą w życie Kościoła.
Pragnę również wyrazić radość z tego, że 3 czerwca Ojciec Święty Benedykt XVI kanonizuje w Rzymie bł. Szymona z Lipnicy. Cieszymy się wraz z Ojcami Bernardynami, którzy otaczają czcią relikwie swego Współbrata w krakowskim klasztorze koło Wawelu.
W drugą rocznicę śmierci sługi Bożego Jana Pawła II został zamknięty jego proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny na szczeblu diecezji rzymskiej. Z radością informuję, że 18 maja, w dniu urodzin Sługi Bożego, został poświęcony teren pod budowę Centrum Jana Pawła II w Krakowie. Obok sanktuarium Miłosierdzia Bożego rozpoczynamy budowę wielkiego dzieła, które upamiętni jego pontyfikat, będzie miejscem poznawania jego osoby i nauczania oraz otwierania się na promieniowanie jego świętości.
Niech to wydarzenie już teraz mobilizuje nas do poznawania myśli Jana Pawła II, do odczytywania tego, co wniósł on w nasze osobiste życie i życie całego Kościoła. Możemy to czynić osobiście, ale także w grupach modlitewnych, studyjnych i apostolskich. Niech nas pobudza do refleksji fakt, że tysięczne rzesze z całego świata pielgrzymują codziennie do grobu Sługi Bożego: dziękują mu, proszą o wstawiennictwo, modlą się za siebie i za innych. Oto jak promieniuje świętość.
I jeszcze jedno wydarzenie - a właściwie dwa. W najbliższym czasie obchodzą swoje urodziny kard. Franciszek Macharski oraz bp Albin Małysiak. Ksiądz Kardynał Franciszek - arcybiskup metropolita krakowski senior - 20 maja kończy 80 lat. Jesteśmy mu wdzięczni za wieloletnią służbę Kościołowi krakowskiemu, zwłaszcza że pełnił ją jako następca kard. Karola Wojtyły. Z jego imieniem będziemy zawsze łączyć powstanie Sanktuarium w Łagiewnikach. Podobnie jesteśmy wdzięczni Księdzu Biskupowi pomocniczemu seniorowi Albinowi za jego gorliwość apostolską i wierną służbę Kościołowi. Ksiądz Biskup Albin kończy 12 czerwca 90 lat. Obu Jubilatom towarzyszy nasza modlitwa i najlepsze życzenia.