Reklama

Ks. prof. Andrzej Siemieniewski biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej

Mamy nowego biskupa

Ks. prał. Andrzej Siemieniewski, profesor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej. Nominację Benedykta XVI ogłosił 5 stycznia w Warszawie nuncjusz apostolski w Polsce, abp Józef Kowalczyk, a w tym samym dniu we Wrocławiu abp Marian Gołębiewski.
Uroczysta konsekracja biskupia ks. prof. Andrzeja Siemieniewskiego odbędzie się 11 lutego br. - we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes i Światowy Dzień Chorego - w archikatedrze wrocławskiej pw. św. Jana Chrzciciela. Głównym konsekratorem będzie metropolita wrocławski abp Marian Gołębiewski.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Biskup nominat jest wrocławianinem. Urodził się 8 sierpnia 1957 r. w rodzinie Henryka i Teresy z domu Hofman. W 1976 r. zdał maturę w II LO we Wrocławiu. Studiował na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki na Politechnice Wrocławskiej. Po trzech latach wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego. W 1985 r. uzyskał tytuł magistra teologii (praca magisterska pt: Więź człowieka z Bogiem w świetle filozofii dialogu Martina Bubera, pod kierunkiem ks. prof. Ignacego Deca), a 1 czerwca 1985 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Funkcję wikariusza pełnił dwa razy: po święceniach przez dwa lata w Świdnicy oraz - po studiach na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza w Rzymie - we włoskiej parafii w miejscowości Forli. Stopień doktora teologii uzyskał na podstawie rozprawy o duchowości kapłańskiej w pismach teologa Hansa Urs von Balthasara. Po powrocie do kraju w 1991 r. został ojcem duchownym we wrocławskim Seminarium oraz adiunktem Papieskiego Wydziału Teologicznego. W 1997 r. przedstawił rozprawę habilitacyjną Ewangelikalna duchowość nowego narodzenia a tradycja katolicka. W 1997 r. został kierownikiem Katedry Teologii Duchowości, w 2000 r. profesorem nadzwyczajnym, a w 2004 r. - zwyczajnym. W latach 1998-2001 pełnił funkcję prorektora PWT we Wrocławiu, był również koordynatorem Wrocławskiego Festiwalu Nauki dla PWT, co zaowocowało wieloma formami popularyzacji teologii w środowisku wrocławskim. Jego bibliografia naukowa obejmuje 6 książek i blisko 80 artykułów. Opublikował też ponad 150 homilii i innych materiałów duszpasterskich.
Jako specjalista życia duchowego głosił rekolekcje w parafiach oraz dla środowisk zakonnych, seminariów duchownych i dla księży. Od 1994 r. jest asystentem kościelnym wrocławskiej wspólnoty „Hallelujah”, należącej do ruchu Odnowy w Duchu Świętym. Od 2004 r. jest wikariuszem biskupim ds. stałej formacji kapłanów; w 2005 r. został kapelanem honorowym Ojca Świętego.
Biskup nominat, dziękując za wyróżnienie, zacytował słowa z Liturgii Godzin na 5 stycznia: „Pamiętaj, abyś wypełnił posługę, którą otrzymałeś od Pana”. Jako wyraz wdzięczności za otrzymaną nominację, a z drugiej strony jako zobowiązanie się do rzetelnego wywiązywania się z zadań posługi biskupiej.

LS

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

"Pojechali się modlić i zginęli...", czyli o Bożej (nie)sprawiedliwości

2026-08-19 07:21

[ TEMATY ]

modlitwa

wiara

wypadek

Medjugorie

Adobe Stock

Katastrofa polskiego autokaru z pielgrzymami jadącymi z Medjugorie spowodowała falę komentarzy i pytań o Bożą niesprawiedliwość, gdy ludzie - przecież jadący, by się modlić lub wracający z modlitwy - giną tragicznie lub odnoszą ciężkie obrażenia. Dla ludzi dalekich od wiary jest to argument na bezsensowność religii, a dla wierzących - trudne pytanie. Jak to zatem jest?

Po pierwsze, modlitwa, pielgrzymka, wszelkie pobożne praktyki to nie "zarabianie", jakaś wymiana z Bogiem za szczęście, bezpieczeństwo, zdrowie. Są one wyrazem wiary, praktyką wynikającą z tego, czym wiara w istocie jest, czyli z relacji z Bogiem. Nie można więc traktować tej sytuacji jako niesprawiedliwości Boga, który nie wziął pod uwagę zasług lub dobrych celów. To nie tak.
CZYTAJ DALEJ

Pozdrowienie, lęk, zapowiedź misji, pytanie, znak

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia wyrasta z konkretnej rany: około 732 roku przed Chr. Tiglat-Pileser III oderwał od Izraela Galileję i ziemie Zabulona i Neftalego, uprowadzając ich mieszkańców (2 Krl 15,29). Te okręgi - „Galilea pogan” - pierwsze doświadczyły ciemności najazdu; i to od nich prorok każe zacząć: „naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką”. Łaska Boga w historii zaczyna od miejsc najbardziej poranionych - Mateusz zacytuje ten tekst, opisując początek galilejskiej działalności Jezusa (Mt 4,15-16). Radość zostaje porównana do żniw i podziału łupów, a złamanie jarzma - do „dnia Madianu”: zwycięstwa Gedeona, odniesionego bez ludzkiej potęgi, garstką trzystu (Sdz 7). Nie o militarnej chwale tu mowa, lecz o działaniu Boga, który sam kruszy „pręt ciemięzcy”. Kulminacją jest narodzenie: „Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany; na Jego barkach spoczęła władza” - barki mówią o odpowiedzialności niesionej publicznie. Poczwórny tytuł ma formę uroczystej tytulatury królewskiej, znanej z ceremoniałów Bliskiego Wschodu: „Przedziwny Doradca” - mądrość rządzenia niepotrzebująca doradców intrygi; „Bóg Mocny” - władca, którego siłą jest Bóg, nie przemoc; „Odwieczny Ojciec” - król jako opiekun ludu; „Książę Pokoju” - cel panowania, szalom bez granic. W pierwszym horyzoncie wyrocznia podtrzymywała nadzieję związaną z domem Dawida w dobie asyryjskiej; jej ostatnie zdanie - „zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona” - przenosi ciężar spełnienia całkowicie na Boga. Liturgia wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Królowej czyta ją jako zapowiedź Króla, którego panowanie „nie będzie miało końca” - i Matki, przez którą to Dziecię zostało nam dane.
CZYTAJ DALEJ

Bałam się mistyki - ona i tak mnie znalazła. O filmie „Mistyczka” i kobiecie, której historii nie chciałam opisać

2026-08-22 22:19

[ TEMATY ]

felieton

Alicja Lenczewska

Mat.prasowy

Dorota Chotecka-Pazura jako Alicja Lenczewska

Dorota Chotecka-Pazura jako Alicja Lenczewska

Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.

Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję