Drodzy Siostry i Bracia,
Moi Diecezjanie,

Maryja - Matka Jezusa

Przychodzimy dzisiaj do naszych świątyń, aby spotkać Jezusa Chrystusa. On, rodząc się z Maryi Dziewicy, stał się człowiekiem i zamieszkał wśród nas. W Uroczystość Bożego Narodzenia szczególnie mocno przeżywamy prawdę o bliskości Boga w historii wszystkich ludzi i życiu każdego człowieka. Ta prawda naszej wiary jest źródłem nadziei i pokoju. O tym, że Bóg jest pośród nas, przypomina każda Msza św. W naszych spotkaniach z Jezusem Chrystusem towarzyszy nam Matka Boża. Ona jest obecna blisko nas podczas całego Adwentu, w czasie Bożego Narodzenia i w każdej Mszy św. Najświętsza Maryja Pana jest dla nas wzorem świętości i duchowości eucharystycznej. Zgodnie z żywą tradycją Kościoła, Jej imię jest wspominane ze czcią podczas każdej Mszy św.
Maryja jest do tego stopnia związana z misterium eucharystycznym, że w pełni zasługuje na to, by w encyklice Ecclesia de Eucharistia nazwać ją „Niewiastą Eucharystii” (nr 104). W życiu Maryi z Nazaretu objawia się szczególna tajemnica. Syn Boży przyjął Ciało i Krew z Jej ciała i Jej krwi. Najświętsza Maryja Panna jest zatem wzorem i obrazem Kościoła, którego życie i misja mają swoje źródło i szczyt w Ciele i Krwi Pana Jezusa Chrystusa.
Ukierunkowanie Maryi na Eucharystię wynika z wewnętrznej postawy kochającego serca, która określa całe Jej życie. Jej święte życie, które ma głęboki wymiar kościelny, nabiera również charakteru eucharystycznego.

Maryja - żywe Tabernakulum Chrystusa

Maryja żyła w duchu eucharystycznym zanim ten sakrament został ustanowiony. Ona ofiarowała swe matczyne łono dla wcielenia Syna Bożego. Przez dziewięć miesięcy była żywym tabernakulum Boga. Następnie czyniła eucharystyczne, a zarazem kościelne gesty, ukazując Dzieciątko Jezus pasterzom, Mędrcom ze Wschodu i arcykapłanowi podczas ofiarowania w świątyni. W ten sposób dawała błogosławiony owoc swego łona ludziom, aby Go adorowali i rozpoznali w Nim oczekiwanego Mesjasza.
Podobny charakter miało również troskliwe wstawiennictwo Maryi w Kanie Galilejskiej. Wtedy Jej Syn dokonał pierwszego znaku, dając się poznać przez cud przemiany wody w wino. Zbawczy sens miała także Jej obecność pod krzyżem, kiedy uczestniczyła w cierpieniach swego Syna. Wreszcie jako kochająca Matka przyjęła w swoje objęcia Jego ciało i złożyła je w grobie niczym ukryte ziarno. Ziarno na dzień zmartwychwstania i nowego życia dla zbawienia ludzi i świata. Jej eucharystycznym i kościelnym darem była również obecność w Wieczerniku podczas zesłania Ducha Świętego. Ona była świadkiem i wzorem przyjęcia Ducha Świętego - pierwszego daru zmartwychwstałego Pana dla rodzącego się Kościoła.
Dziewica Maryja od początku była świadoma tego, że poczęła Chrystusa dla zbawienia wszystkich ludzi. Świadomość ta stała się jeszcze bardziej oczywista, kiedy uczestniczyła w misterium paschalnym. Z wiarą przyjęła Ona słowa Jezusa Chrystusa: „Niewiasto, oto syn Twój” (J 19, 26), w których Zbawiciel powierzył Jej w osobie Apostoła Jana wszystkich wiernych. Tak jak Maryja Panna, również Kościół uobecnia Pana Jezusa, sprawując Eucharystię, by dać Go wszystkim i by dzięki temu wszyscy mieli życie w obfitości (por. J 10, 10), dążąc ku świętości i zbawieniu.

Zadania dla Kościoła

Przeżywając obecny rok kościelny, chcemy pogłębiać naszą świadomość, że zadaniem każdego chrześcijanina jest „przywracać nadzieję ubogim”. Przypomina nam Jezus Chrystus, że ubogich zawsze będziemy mieć u siebie (por. Mt 26, 11). Obserwując rzeczywistość, w której żyjemy, zauważamy, że jest tak wielu ludzi potrzebujących naszej pomocy. Sługa Boży Jan Paweł II wskazując Kościołowi wkraczającemu w trzecie tysiąclecie najpilniejsze zadania apostolskie, jakie powinien podjąć, pisał o różnych potrzebach ludzi, które powinny poruszać wrażliwość chrześcijan: „(...) krajobraz ubóstwa może poszerzać się bez końca, jeśli do starych form dodamy nowe, (…) rozpacz płynącą z poczucia bezsensu życia, niebezpieczeństwo narkomanii, opuszczenie w starości i chorobie, degradacja czy dyskryminacja społeczna” (Novo Millennio Ineunte, nr 50). Ubóstwo, które widzimy wokół siebie, jest wezwaniem dla każdego z nas do postawy miłosierdzia, do podjęcia czynnej i konkretnej miłości wobec drugiego człowieka.

Drodzy Siostry i Bracia,

W tym szczególnym dniu życzę Wam wszystkim radości i prawdziwego pokoju, który przyniósł na ziemię Jezus Chrystus. Niech Jego obecność w naszym życiu będzie źródłem nadziei, która zawieść nie może. Niech rodzący się w Betlejem obiecany i wyczekiwany Mesjasz uczy szacunku i miłości do każdego człowieka, który jest obliczem Boga na ziemi. Życzę, abyśmy, adorując dzisiaj Jezusa w betlejemskim żłóbku, odkrywali na nowo, że On, narodzony z Maryi, żyje nadal z nami pod postaciami eucharystycznymi i wciąż czeka na spotkanie z każdym człowiekiem.
Na radosne i pełne wiary przeżywanie czasu Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku 2006 udzielam Wam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa:
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.