Reklama

Leczyć całego człowieka

7 kwietnia 2005 r. międzynarodowe organizacje obchodziły Światowy Dzień Zdrowia. Również w tym dniu WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) ogłosiła Światowy Raport o Stanie Zdrowia.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Globalne spojrzenie na problemy zdrowia całych narodów, państw i regionów, wybór kierunku prozdrowotnych działań (bieżący rok związano ze zdrowiem matki i dziecka) - wszystko zmierzać ma do poprawy zdrowia ludzkości. Spojrzenie globalne to jedno. A spotkanie z konkretnym człowiekiem, z jego chorobą, cierpieniem, często życiową tragedią - to drugie. Ze strony służby zdrowia personel szpitala, lekarze, pielęgniarki, salowe pochylają się nad chorym ciałem człowieka. Nad duszą pacjenta w szpitalu w sposób szczególny, konkretny pochyla się kapłan. Kapelani szpitalni dbają o to, by w chorych ciałach był zdrowy duch.

Wiem, z kim idę i do kogo idę…

Trzy szpitale w centrum Bielska-Białej (ogólny i pediatryczny przy ulicy Sobieskiego oraz ogólny im. dr. Edmunda Wojtyły przy ul. Wyspiańskiego) codziennie odwiedza ks. Edward Mazgaj. Jest kapelanem od 11 lat przy kościele katedralnym. Rano od 6.30 i po południu - gdy już wróci ze szkoły - idzie z Komunią św. do chorych. - Przekraczając próg szpitala trzeba mieć nieustanną świadomość tego, z Kim idę - z Jezusem Eucharystycznym, z Jego mocą oraz do kogo idę - do chorych, cierpiących, przeżywających dramat choroby: dzieci, dorosłych, starszych, matek rodzących, niemowlaków, do rodzin, które są przy łóżku chorego, do wierzących, niewierzących, bliskich Jezusowi i bardzo dalekich od Niego - mówi ks. Edward.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wierzę, że Bóg to wszystko dobrze załatwi…

Tak brzmi fragment wypowiedzi osoby chorej udzielającej odpowiedzi na pytanie: Czym jest, co daje codzienna Eucharystia, jak ją Pan (Pani) przeżywa w warunkach szpitalnych? Ks. Edward postawił to pytanie w ankiecie przygotowanej dla osób powierzonych jego kapłańskiej opiece. Ze wszystkich wypowiedzi jasno wynika, że posługa sakramentalna jest ogromną, duchową podporą dla chorych przebywających w szpitalach. Dodaje duchowych sił, tak bardzo potrzebnych w znoszeniu choroby, czy to krótkotrwałej, czy przewlekłej.
- Tyle jest postaw wobec cierpienia ilu ludzi. Jedni potrafią je przyjąć pokornie, często traktując jako pokutę, inni się buntują pytając - dlaczego ja, dlaczego jeszcze to, skoro tyle już problemów w domu; jeszcze inni, szczególnie starsi, żalą się, że na lekarstwa ich nie stać. Ale ogólnie rzecz biorąc, postawa ludzi jest budująca. Wiele razy widziałem, jak bardzo wiara, modlitwa, pomaga chorym przetrwać czas choroby. - podsumowuje Ksiądz Kapelan.

Dziękuję siostro…

Ogromną rolę i znaczenie w leczeniu chorego ma oczywiście personel szpitala. Ten sam personel pomaga również pacjentom w zbliżeniu się do Chrystusa przez wspólną modlitwę, pociechę, przypomnienie o sakramentach. To właśnie pielęgniarki często wzywają księdza do chorego w sytuacjach zagrożenia życia. Zdarza się, że rodzina w trudnej psychicznie sytuacji nie zawsze pamięta o sakramentach dla swych bliskich- wtedy właśnie siostry potrafią przypomnieć, podać numer telefonu do Księdza Kapelana, ośmielić.
- Moje doświadczenie posługi w szpitalu potwierdza naprawdę duże zaangażowanie personelu szpitala w sprawy duchowej pomocy chorym. Współpraca układa się naprawdę dobrze, wszyscy przecież wiemy, że chodzi o zdrowie chorego. - tłumaczy ks. Edward Mazgaj. Tak, zarówno personel medyczny, jak i kapelani posługujący w szpitalach mają leczyć człowieka. Całego człowieka. Jego ciało i jego duszę.

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważania na niedzielę: W Wielkim Poście przebacz sobie. Wielkie odkrycie słynnej psycholog

2026-03-20 09:57

[ TEMATY ]

rozważania

ks. Marek Studenski

Mat.prasowy

W tym odcinku dotykam jednej z najbardziej poruszających scen Ewangelii — sceny, w której wiara spotyka się z bólem, rozczarowaniem i milczeniem Boga.

Wiara nie polega na udawaniu, że nic nie boli. Chcę pokazać, że Boże działanie nie przypomina magicznego ratunku w ostatniej sekundzie. Bóg nie pojawia się po to, by szybko usunąć problem, ale prowadzi człowieka głębiej — przez cierpienie, próbę i ciemność — ku wierze, która nie opiera się już tylko na emocjach, ale na prawdzie.
CZYTAJ DALEJ

Silna i przedsiębiorcza kobieta

Niedziela Ogólnopolska 12/2022, str. VIII

pl.wikipedia.org

Św. Benedykta od Bożej Opatrzności Cambiagio Frassinello

Św. Benedykta od Bożej Opatrzności
Cambiagio Frassinello

Ideał, który realizowała św. Benedykta od Bożej Opatrzności stał się fundamentem nowoczesnego podejścia do edukacji i roli kobiety w społeczeństwie.

Już w dzieciństwie Benedykta Cambiagio miała pragnienie życia w zakonie, ale jej rodzice byli temu przeciwni. Dlatego, zgodnie z ich wolą, 7 lutego 1816 r. wyszła za mąż za Giovanniego Battistę Frassinellego. Postanowili jednak żyć w czystości. Za zgodą męża, w lipcu 1825 r., Benedykta wstąpiła do klasztoru sióstr urszulanek w Capriolo. Giovanni natomiast został bratem zakonnym w zgromadzeniu ojców somasków. Po kilku miesiącach pobytu u urszulanek Benedykta zrozumiała, że jej powołaniem nie jest kontemplacja, lecz apostolstwo czynne. Wróciła do domu rodziców w Pawii i, mimo ogromnych trudności – głównie materialnych, opiekowała się młodymi dziewczętami. W 1826 r. założyła dla nich ośrodek pomocy. Tak powstało dzieło apostolskie wspomagane przez licznych dobroczyńców i wolontariuszy. W tej pracy pomagał jej również Giovanni. W 1827 r. oboje odnowili przed biskupem ślub czystości. Pobyt w Pawii przyniósł jednak Benedykcie dużo cierpień. Na skutek pomówień w 1838 r. musiała opuścić miasto i przekazać biskupowi założony przez siebie ośrodek.
CZYTAJ DALEJ

List KEP z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej

2026-03-21 18:26

[ TEMATY ]

KEP

św. Jan Paweł II

judaizm

Vatican Media

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.

Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję