Reklama

Wydarzenia z diecezji

Będziemy się za Ciebie modlić

20 lutego bp Roman Marcinkowski uroczyście wręczył krzyż misyjny kolejnemu misjonarzowi z diecezji płockiej ks. Jackowi Kędzierskiemu. To już 15 kapłan, który wyjeżdża na misje z naszej diecezji. Uroczystość miała miejsce podczas Mszy św. w parafii pw. św. Królowej Jadwigi w Płocku, w której wychował się nowy misjonarz.

Niedziela płocka 11/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W wygłoszonej homilii Biskup Roman ukazał wiernym postać Abrahama - przykład bezgranicznego zaufania Bogu jako archetyp przyjęcia Bożego powołania. Misjonarze bowiem podobnie jak Abraham opuszczają wszystko, co znali, by iść w nieznane za Bożym wezwaniem. „Bóg spośród nas do szczególnego zadania powołuje ludzi. Chcę powiedzieć ks. Jackowi, że Kościół, w którym się narodził do kapłaństwa, Kościół diecezjalny będzie uczestniczył razem z nim w tym dziele. Kościół się cieszy, bo w ten oto sposób nasza diecezja poszerza się, spełnia w jakimś stopniu ten mandat Jezusa: »Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię« (Mt 16, 15). Księże Jacku, jedno Ci pozostaje - jak i każdemu z nas: zaufać temu wołaniu Bożemu bez reszty, nie szukać niczego innego, Jemu się powierzyć, Jemu się całemu oddać i w tym będzie największa radość i największy sens” - mówił bp R. Marcinkowski.
Po kazaniu Ksiądz Biskup, posyłając nowego misjonarza do pracy misyjnej, wręczył mu krzyż misyjny, po czym przekazał mu w darze sprzęt liturgiczny potrzebny do sprawowania Eucharystii oraz Pismo Święte - słowo Boże, które będzie już niedługo głosił wśród peruwiańskich Indian.
Wśród żegnających nowego misjonarza byli jego dotychczasowi współpracownicy z Wydziału Duszpasterskiego Kurii, opiekujący się płockimi misjonarzami z ramienia Biskupa Płockiego ks. Dariusz Kisiel oraz przygotowujący się w Centrum Formacji Misyjnej ks. Adam Kubasik z diecezji gliwickiej, który niedługo już dołączy do grona misjonarzy w Peru. W uroczystości uczestniczył także ks. Jan Wnęk, dyrektor Centrum Formacji Misyjnej, który w słowach pożegnania przytoczył zdanie jednego z doświadczonych misjonarzy: „Zanim wyjedziesz na misje, musisz znaleźć sobie przynajmniej 100 osób, które się będą za Ciebie modliły, bo bez tego długo nie wytrzymasz i nic tam dobrego nie zrobić. Życzę Ci, żeby w tej parafii było więcej niż 100 osób, które codziennie będą się modlić za Ciebie”.
Na zakończenie nowy misjonarz podziękował Bogu za dar misyjnego powołania, ludziom zaś, których Bóg postawił na jego drodze - za pomoc w przygotowaniu do pracy misyjnej. Na ręce obecnego podczas uroczystości Biskupa Romana podziękował Biskupowi Płockiemu za wyrażenie zgody na wyjazd, samemu zaś Biskupowi Romanowi - za przewodniczenie Liturgii i wygłoszone słowo, dyrektorowi Centrum Formacji Misyjnej - za troskę i czas formacji, a za wspólne przygotowania - wszystkim przyjaciołom z Centrum. Za pomoc i wsparcie podziękował także ks. Dariuszowi Kisielowi oraz kapłanom, z którymi współdziałał, pracując w Kurii Diecezjalnej i w parafii, a także rodzicom, rodzinie i przyjaciołom.
Warto dodać, że wspólnocie pw. św. Jadwigi Królowej w Płocku sprawy misyjne nie są obce: do Rosji jako misjonarz wyruszył pracujący w tej parafii jako wikariusz ks. Mirosław Danielski. Parafia mogła już także przeżywać podobną uroczystość, kiedy w 2002 r. na misje do Brazylii wyjeżdżał pracujący w niej jako wikariusz ks. Marek Figurski.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Czy warto przyjmować kolędę? Kilka słów o wizycie duszpasterskiej

2026-01-09 15:00

[ TEMATY ]

kolęda

wizyta duszpasterska

Karol Porwich/Niedziela

Wizyta duszpasterska to ten czas w ciągu roku, kiedy kapłan z parafii ma szansę na to, by spotkać się ze swoimi wiernymi w ich domach i poznać ich osobiście. Skąd wzięła się tradycja przyjmowania tzw. kolędy i co jest podczas niej najważniejsze? Odpowiadamy.

W roku 1601 bp Bernard Maciejowski, biskup krakowski i późniejszy prymas Polski zapoczątkował praktykę wizyty duszpasterskiej. Zrobił to poprzez list skierowany do wiernych swojej diecezji, który nazywany jest dziś „Pastoralną Maciejowskiego”.
CZYTAJ DALEJ

Jezus pozostaje posłany od Ojca, namaszczony Duchem i dany światu jako Zbawiciel

2026-01-09 19:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję