Gdzie możemy zobaczyć egipskie obeliski? Przymiotnik „egipski” wskazywałby jednoznacznie na ich lokalizację - Egipt. Czy jednak jest to prawda? Częściowo tak, ale losy obelisków są znacznie bardziej skomplikowane.
Obelisk to wysoki czworoboczny słup, który zwęża się ku górze i najczęściej zakończony jest tzw. piramidionem, mającym kształt ostrosłupa. W architekturze współczesnej obeliski mogą występować jako pomniki lub elementy dekoracyjne.
Te, które pojawiły się w sztuce egipskiej, były związane z kultem słońca - wyobrażały jego promienie, a także symbolizowały boskość faraona. Były to monolity (jednolite bloki kamienne), stojące najczęściej parami przed wejściem do świątyni, pałacu lub grobowca.
W kamieniołomach granitu niedaleko Asuanu można zobaczyć, w jaki sposób powstawały obeliski. Granity tu wydobywane mają kolor szary lub czerwonawy i noszą nazwę sjenit. Kamieniołomy ciągną się wzdłuż Nilu na długości ok. 6 km. Na ich terenie zachował się tzw. Niedokończony Obelisk - blok o długości prawie 42 m i wadze ok. 1170 ton. Wykuto go z trzech stron. Z powodu pęknięcia w jednym miejscu nie nadawał się do dalszej obróbki. Dzięki temu leży tam od ponad 3 tysięcy lat. Jest to największy ze wszystkich obelisków i przeznaczony był prawdopodobnie dla królowej Hatszepsut. Obeliski takie były transportowane przy pomocy specjalnych sań, a następnie ładowane na barki płynące po Nilu. Było to oczywiście niezwykle skomplikowane i trudne przedsięwzięcie.
Obecnie zachowało się stosunkowo niewiele obelisków. W Egipcie znajdują się one m.in. w Luksorze, Karnaku i Kairze. W Karnaku stoi obelisk Totmesa l (wys. 20 m, waga - 130 t) oraz obelisk Hatszepsut. Drugi z wymienionych ma wysokość 29,5 m, waży 322 tony, jest pokryty hieroglifami oraz reliefami przedstawiającymi królową i innych faraonów. Bliźniaczy monolit uległ zniszczeniu i można go oglądać w pozycji poziomej. Wyryty napis informuje, że prace nad nimi trwały 7 miesięcy, a piramidiony pokryto elektrum (minerał złożony z kryształów srebra i złota z domieszką miedzi i żelaza).
Świątynia w Luksorze również posiada swój 25-metrowy obelisk Ramzesa II. Dużo później obeliski stanęły w Kairze. Dopiero w XX w. stolica Egiptu pozazdrościła tych zabytków innym miastom. Z Tannisu zostały przewiezione tu dwa obeliski Ramzesa II. Jeden z nich postawiono na lotnisku, drugi - na jednej z wysp na Nilu.
W związku z wypowiedzią prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego nt. niepodległości Kosowa, wygłoszoną w sobotę w Belgradzie, władze Prisztiny usunęły w niedzielę z centrum kosowskiej stolicy ogromną flagę z napisem „Wolna Ukraina” - poinformował dziennik „Koha Ditore”.
„Kosowo musi być szanowane. Gdy Kosowo nie jest szanowane, stolica – Prisztina – zawsze reaguje tak samo. Nasza empatia i solidarność zawsze będą po stronie narodów mierzących się z wojną, przemocą i prześladowaniami. Wiemy bowiem – lepiej niż wielu innych – co oznacza walka o wolność, godność i prawo do istnienia jako państwo. Żadnej sprawy ani polityki nie da się jednak budować w oparciu o deprecjonowanie państwowości Kosowa i poświęcenia jego mieszkańców” – napisał na Facebooku burmistrz Prisztiny, Perparim Rama.
Wiedzieli, że grozi im śmierć, ale pozostali z ludźmi, którym służyli. 35 lat temu, 9 sierpnia 1991 r., polscy franciszkanie konwentualni o. Michał Tomaszek i o. Zbigniew Strzałkowski zostali zamordowani w peruwiańskim Pariacoto przez terrorystów z maoistowskiego Świetlistego Szlaku. „Dobry pasterz nie opuszcza swojej owczarni, gdy nadchodzi niebezpieczeństwo” – mówi OSV News ich współbrat o. Jarosław Wysoczański.
Polscy franciszkanie rozpoczęli misję w Peru w 1988 roku. Posługiwali w ponad 70 górskich wspólnotach, do których docierali nieraz przez kilka godzin konno lub na mułach.
W niedzielę 9 sierpnia mieszkańcy wsi Żmiąca tradycyjnie spotkali się na Mszy św. na wzgórzu Cuprówka, przy kapliczce – pomniku, aby modlić się zwłaszcza za czterech poległych żołnierzy podziemia antykomunistycznego wywodzących się z miejscowych rodzin: Ludwika Zelka, Wincentego Bukowca, Władysława Bukowca i Kazimierza Augustyna.
Eucharystii przewodniczył ks. kan. Jan Zając – ppor. Wojska Polskiego. W koncelebrze byli także ks. Marek Wójcik, proboszcz Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żmiącej, ks. prałat Józef Trela, poprzedni proboszcz tej parafii oraz ks. Marek Kita, proboszcz Parafii Przemienienia Pańskiego w Jaworznej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
