Modlić się, znaczy wierzyć, że każde zło i każde cierpienie zostaje zwyciężone Bożą miłością, której Krew Chrystusa jest „znakiem, wyrazem, miarą i gwarancją”.
21 listopada br. w parafii pw. św. Joachima i św. Anny w Legnicy została odprawiona uroczysta Msza św., której przewodniczył proboszcz ks. kan. Marian Zieja. W uroczystości uczestniczyła s. Krystyna
Kusak ze Zgromadzenia Adoratorek Krwi Chrystusa w Bolesławcu. Podczas Eucharystii 28 osób zostało uroczyście przyjętych do Stowarzyszenia Krwi Chrystusa. Wszyscy otrzymali pamiątkowe obrazki św. Marii
de Mattias - założycielki Zgromadzenia Adoratorek. Ksiądz Proboszcz wyraził radość, że w parafii przybywa grup modlitewnych. Stowarzyszenie Krwi Chrystusa w naszej parafii liczy teraz 9 grup.
Ich członkami są nie tylko dorośli, ale również dzieci i młodzież. O piękno oprawy liturgicznej zadbała młodzież wstępująca do wspólnoty Krwi Chrystusa. Uczestniczący we Mszy św. mogli przyjąć Komunię
św. pod dwiema postaciami. Na naszą uroczystość przybyli przedstawiciele Stowarzyszenia Krwi Chrystusa z parafii: św. Jacka, Świętej Trójcy, Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Jadwigi Śląskiej. Przed
rozpoczęciem Mszy św. odmówiono różaniec do Krwi Chrystusa, następnie Rafał Derkacz przedstawił życiorys św. Marii de Mattias.
Po Mszy św. odbyła się agapa, podczas której zorganizowano konkursy dotyczące życia św. Marii de Mattias. Zwycięzcy otrzymywali nagrody w postaci dyplomów, broszurek, obrazków. Dyplom otrzymała również
siostra Krystyna oraz animatorka Emilia. Dużo serca i pomocy w przygotowanie uroczystości włożyła młodzież przyjęta do SKC: Ania, Sandra i Rafał. O godz. 15.00 odmówiono wspólnie Koronkę do Miłosierdzia
Bożego.
Dziękuję wszystkim, którzy podjęli się trudu zorganizowania agapy, niech Pan Bóg wynagrodzi każdy trud obfitością swych łask i obdarzy wszystkich pokojem i radością serca. Św. Maria de Mattias oddała
całe swoje życie po to, by Bóg był bardziej miłowany, a człowiek bardziej świadomy swej godności. W tym duchu pragniemy również my przeżyć swoje życie i tego właśnie ducha pragniemy przekazywać wszystkim,
z którymi Opatrzność Boża nas złączy.
Decyzja sądu jest odpowiedzią na wniosek o wstrzymanie trwających w katedrze prac nad demontażem i wymianą historycznych witraży. Apelowali o to konserwatorzy i przedstawiciele stowarzyszeń zajmujących się ochroną dziedzictwa kulturowego. Obrońcy witraży podkreślali, że skoro przetrwały one tragiczny pożar, to ich zachowanie powinno być naturalnym wyborem w procesie odbudowy.
Inicjatorem pomysłu wprowadzenie do odrestaurowanej katedry współczesnych witraży jest prezydent Francji Emmanuel Macron, który motywuje swą decyzję pragnieniem pozostawienia w bazylice „śladu XXI wieku”, który okazał się dla katedry tak bolesny poprzez wyniszczający pożar. Koszt przedsięwzięcia szacowany jest na około 4 mln euro. Ostateczna decyzja w sprawie urządzenia paryskiej katedry należy do państwa, które od 1905 roku jest jej właścicielem.
Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do Miedniewic – miejsca, które udowadnia, że Bóg wybiera to, co pokorne, by objawić swoją wielkość. Choć dziś wznosi się tu monumentalna świątynia, wszystko zaczęło się w 1674 roku w zwykłej, chłopskiej stodole. To właśnie tam pobożny gospodarz, Jakub Trojańczyk, umieścił zakupiony na odpuście w Studziannie mały drzeworyt przedstawiający Świętą Rodzinę.
Miedniewicka historia jest niezwykła: Jakub powiesił odpustowy obrazek na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i tam każdego dnia żarliwie się modlił. Wkrótce mieszkańcy zaczęli dostrzegać nad stodołą dziwny blask, który brano za pożar. Gdy okazało się, że to nadprzyrodzone zjawisko, do Miedniewic zaczęły płynąć rzesze pielgrzymów. Sam wizerunek – choć wykonany na skromnym papierze – przedstawia Jezusa, Maryję i Józefa siedzących przy wspólnym stole, co czyni go wyjątkowym znakiem bliskości Boga w codzienności domowego życia.
Z miedniewickich pól ruszamy do miejsca, które w XX wieku stało się duchowym fenomenem na skalę światową. Niepokalanów to nie tylko klasztor i bazylika – to urzeczywistnione marzenie św. Maksymiliana, by całą ziemię zdobyć dla Chrystusa przez Niepokalaną. Wchodząc na ten teren, czujemy niezwykłą dynamikę wiary: tutaj modlitwa zawsze szła w parze z pracą, a pokora z nowoczesnością.
W centrum bazyliki, w ołtarzu głównym, wita nas figura Niepokalanej. Nie jest to stary, wiekowy wizerunek, ale postać emanująca światłem i nadzieją, nawiązująca do objawień z Rue du Bac i Lourdes. Maryja w Niepokalanowie jest przedstawiana jako Wszechpośredniczka Łask – z dłońmi otwartymi, z których spływają promienie Bożej miłości. To tutaj św. Maksymilian uczył swoich braci i miliony wiernych, że najkrótszą drogą do stania się świętym jest „całkowite i bezwarunkowe oddanie się w ręce Niepokalanej”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
