Ponad 2,5 tysiąca pierogów z kapustą i grzybami, 2 tysiące uszek, 250 litrów barszczu, 100 kg ryby, kilkadziesiąt kilogramów surówki i ciasta zostanie przygotowanych dla uczestników centralnej wieczerzy
wigilijnej dla 400 osób bezdomnych, biednych i samotnych, organizowanej przez Caritas Archidiecezji Wrocławskiej.
Będzie miała ona miejsce 24 grudnia br. o godz. 14.00 w stołówce Domu Akademickiego „Dwudziestolatka”, mieszczącej się we Wrocławiu przy pl. Grunwaldzkim 22.
Tradycyjnie spotkanie wigilijne rozpocznie się odczytaniem fragmentu Ewangelii według św. Łukasza i wspólną modlitwą. Po niej zgromadzeni goście podzielą się opłatkiem m.in. z Metropolitą Wrocławskim,
Biskupami Pomocniczymi oraz pracownikami i wolontariuszami wrocławskiej Caritas.
Następnie wszyscy obecni zasiądą do świątecznego stołu, na którym znajdą się m.in.: barszcz z uszkami, pierogi, ziemniaki z rybą i surówką, bigos oraz ciasto. Przy stole usługiwać będą uczennice Prywatnego
Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej z Wrocławia.
Po zakończeniu uczestnicy wieczerzy otrzymają paczki, w których znajdzie się żywność, środki higieny osobistej oraz odzież.
To tylko jedna z wielu wigilii. Pozostałe są organizowane w parafiach, w których funkcjonują Zespoły Caritas. Mimo że organizowane są one w różnych miejscach, to rozpoczną się o tej samej godzinie.
Organizatorzy chcą, aby wszyscy zaproszeni mogli poczuć się jedną rodziną i aby to spotkanie miało wymiar świąteczny, a nie było tylko okazją do otrzymania gorącego posiłku. Jest to czas, w którym nasi
podopieczni mogą od drugiego człowieka otrzymać odrobinę miłości, życzliwości, pokoju.
Tego samego dnia, po zmroku, uroczyste wieczerze wigilijne odbędą się również w Domach Opieki Caritas Archidiecezji Wrocławskiej w Henrykowie, Malczycach i Dobroszycach. Zasiądzie do nich łącznie
130 pensjonariuszy wraz z 80-osobowym personelem.
List do Galatów zaczyna się bez zwyczajowego dziękczynienia. Zamiast niego Paweł uderza od pierwszych zdań: „nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii”. Natychmiast koryguje własne słowa: „innej jednak Ewangelii nie ma”. Są tylko „ci, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową”. Sprawa galacka dotyczyła nauczycieli żądających od pogan obrzezania i Prawa. Paweł widzi w tym zamach na samą istotę łaski. Stąd zdanie o mocy anatemy, powtórzone dwukrotnie dla powagi: „gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty!” Greckie anathema estō to formuła wyłączenia, oddania pod sąd Boży. Kanonista zatrzyma się tu z zawodowym dreszczem. To zdanie jest praźródłem kościelnych formuł „anathema sit”, którymi sobory przez wieki obwarowywały granice wiary, i dalekim przodkiem dzisiejszych norm o karach za herezję (kan. 751; 1364). Najważniejsze jest w nim jednak co innego. Nawet autorytet osobisty, choćby apostolski, choćby anielski, stoi niżej niż przekazana Ewangelia. Głosiciel pozostaje sługą depozytu (zob. glossę na 17 IX i 23 IX). „Czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga?” Paweł odsłania kryterium, które rozstrzyga o prawdziwości posługi. Kto chce się przypodobać ludziom, nie jest sługą Chrystusa. Dodaje wyznanie o źródle swojej Ewangelii: „nie otrzymałem jej ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus”. Apostoł pogan nie jest uczniem drugiej ręki. Jego posłannictwo pochodzi z tego samego źródła, co posłannictwo Dwunastu. Wspomnienie św. Faustyny kładzie na ten tekst ciekawe światło. Także jej orędzie przeszło próbę badania przez Kościół, łącznie z okresem notyfikacji i zakazu, zanim zostało rozpoznane. Prywatne objawienie nigdy nie poprawia Ewangelii. Może ją tylko przypominać, i po tym Kościół poznaje jego autentyczność.
Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane
„Z całego serca błogosławię wiernych, którzy dzisiaj z tego Placu udadzą się z pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej Objawienia przy Via Laurentina, kontynuując tradycję zapoczątkowaną przez Papieża Piusa XII”. Tymi słowami wypowiedzianymi po modlitwie Anioł Pański Leon XIV pozdrowił pielgrzymów, którzy 4 października wyruszali w pielgrzymce do rzymskiej dzielnicy Tre Fontane, gdzie w 1947 r. miały miejsce objawienia Matki Bożej.
Nie wszyscy wiedzą, że w Wiecznym Mieście miały miejsce objawienia maryjne, ale tylko jedno z nich zostało oficjalne uznane przez Kościół. Chodzi o objawienie się Madonny Alfonsowi Ratisbonne 20. stycznia 1842 r. w kościele Sant'Andrea delle Fratte. Ratisbonne, który był bogatym młodym żydowskim bankierem ze Strasburga, natychmiast po objawieniu zapragnął zostać katolikiem - 31 stycznia 1842 roku został ochrzczony w rzymskim kościele Il Gesù, przyjmując imię Maria. 3 czerwca 1842 roku papież Grzegorz XVI oficjalnie uznał to wydarzenie za cudowne działanie Boże za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.