Bóg wkroczył w dzieje świata w chwili stworzenia. W ten sposób włączył się w ludzki wymiar czasu. Ostatnia wieczerza także posiadała konkretny wymiar czasowy i właśnie podczas jej trwania Pan Jezus zlecił Kościołowi czynić to, czego dał nam przykład w słowach: „To czyńcie na moją pamiątkę!” (Łk 22, 19). Kościół posłuszny temu nakazowi uobecnia w czasie historię zbawienia, dzieło zbawienia dokonane przez Jezusa Chrystusa. Ma to swój wymiar w obchodach roku liturgicznego, którego początkiem jest Adwent.
Słowo „adwent” pochodzi od łacińskiego słowa adventus. W języku religijnym oznacza coroczne przybywanie bóstwa do świątyni. W chrześcijaństwie termin ten stał się klasycznym wyrażeniem na oznaczenie przyjścia Chrystusa - w sensie Wcielenia, jak również powtórnego przyjścia w chwale.
Czas Adwentu, który poprzedza uroczystość Bożego Narodzenia, trwa ok. 4 tygodni. Zawsze jednak na Adwent przypadają 4 niedziele. W tym okresie trwa przygotowanie do świąt narodzenia Zbawiciela. Jest to również czas oczekiwania na powtórne przyjście Chrystusa, które nastąpi pod koniec ziemskiego czasu.
W Adwencie używa się wprawdzie koloru fioletowego, ale chrześcijanie trwają w radosnym oczekiwaniu na modlitwie do chwili przyjścia Pana. Przejawem tego nabożnego trwania na modlitwie z Maryją jest Msza św. roratnia, na której zapala się dodatkową ozdobną świecę, zwaną roratką. Sama nazwa Mszy wywodzi się od pieśni na wejście Rorate. Natomiast ozdobna świeca - roratka symbolizuje Najświętszą Maryję Pannę jako Jutrzenkę zbawienia „przed przyjściem Słońca - Jezusa Chrystusa”.
Drugim symbolem tego okresu jest wieniec adwentowy z 4 świecami zapalanymi w kolejne niedziele, podczas wspólnej modlitwy rodzinnej. Światło, zieleń i krąg wieńca posiadają swoją wymowę (światło, nadzieja, życie, Bóg). „W całości wieniec adwentowy jest obrazem wspólnoty oczekującej w miłości i radości swego Pana”.
Głównymi postaciami tego okresu są: prorok Izajasz zapowiadający narodzenie Mesjasza, św. Jan Chrzciciel głoszący spełnienie się czasów mesjańskich i Najświętsza Maryja Panna, Matka Zbawiciela.
„Wyjdźmy z czystym sercem na przyjęcie Najwyższego Króla, gdyż przyjdzie i nie będzie zwlekał” - czytamy w adwentowych antyfonach.
Najświętsza Maryja Panna, Nadzieja nasza, dopomoże nam wykorzystać ten czas przygotowania się na przyjście Pana. Ona z wielkim skupieniem oczekuje narodzenia swego Syna, który jest Mesjaszem. Wszystkie jej myśli zwracają się ku Jezusowi, mającemu się narodzić. Wraz z Nią będzie nam łatwiej przygotować się na nadejście Pana, by nie zastało nas rozproszonymi wśród wielu innych spraw, które wobec Jego przyjścia mają niewielkie znaczenie.