23 października 2004 r. po tygodniowych rekolekcjach, które prowadził ks. prof. Jan Machniak, biskup rzeszowski Kazimierz Górny udzielił święceń diakonatu 21 alumnom Wyższego Seminarium Duchownego
w Rzeszowie. Święcenia w stopniu diakonatu otrzymali: Chmielewski Łukasz (Rymanów), Depa Roman (Kamionka), Hawryluk Ryszard (Czudec), Jaracz Marcin (Załęże k. Jasła), Jaworski Bogusław (Chmielnik), Jeż
Mariusz (Ropczyce - Fara), Kardaś Witosław (Strzyżów św. Pelczara), Kawalec Tadeusz (Chmielnik), Kmiotek Wojciech (Bączal Dolny), Krejmas Rafał (Głojsce), Lubas Zbigniew (Niebylec), Olszewski Marcin
(Ropczyce - św. Barbary), Piętowski Sławomir (Rzeszów - Chrystusa Króla), Potyrała Piotr (Święcany), Romanowski Mariusz (Sękowa), Soja Piotr (Strzyżów Fara), Story Marek (Kamień), Winiarski
Marek (Gogołów), Wolan Grzegorz (Strzyżów Fara), Wygonik Marek (Osiek Jasielski), Zapór Przemysław (Frysztak).
Obrzęd święceń diakonatu, miał miejsce po Liturgii Słowa. Po Litanii do Wszystkich Świętych, podczas której święceni leżą krzyżem, miał miejsce gest nałożenia rąk Księdza Biskupa oraz modlitwa święceń.
Następnie nowo wyświęceni nałożyli stułę oraz dalmatykę. Na znak obowiązku głoszenia Dobrej Nowiny została przekazana im Księga Ewangelii. Ostatnim momentem obrzędu święceń było przekazanie pocałunku
pokoju Księdza Biskupa diakonom. Na zakończenie Mszy św. Ksiądz Biskup powierzył diakonów wstawiennictwu Matki Bożej.
Diakoni będą odtąd pomagać biskupowi i jego prezbiterom w posłudze słowa, ołtarza i miłości, okazując się sługami dla wszystkich. Jako słudzy ołtarza będą głosić Ewangelię, przygotowywać Ofiarę Eucharystyczną
i rozdzielać wiernym Ciało i Krew Pańską. Będą mogli głosić kazania i przekazywać Bożą naukę, uroczyście udzielać sakramentu chrztu, asystować w imieniu Kościoła przy zawieraniu związków małżeńskich i
je błogosławić; przewodniczyć nabożeństwom i modlitwie wiernych, sprawować sakramentalia, przewodniczyć obrzędom żałobnym i pogrzebowym.
Otoczmy diakonów naszą serdeczną modlitwą i prośmy Jezusa - Pana Żniwa, aby przez wypełnianie tej zaszczytnej, ale niewątpliwie niełatwej posługi, dobrze przygotowali się do jeszcze pełniejszego
udziału w Jego kapłaństwie.
Przedstawiciele policji francuskiej przekazali w poniedziałek stronie polskiej zabytkową monstrancję skradzioną w 1997 roku z kościoła w Moskorzewie w województwie świętokrzyskim. Uroczystość jej przekazania odbyła się w ambasadzie RP w Paryżu. Wkrótce cenny przedmiot wróci do kraju.
- Jest to dla mnie szczególna okazja, by podkreślić, jak ważna dla Polski jest restytucja zaginionych i nielegalnie wywiezionych z naszego kraju dzieł sztuki, którą we współpracy z polskimi placówkami dyplomatycznymi prowadzi i nadzoruje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Polskie starania o restytucję utraconych z Polski dzieł trwają w zasadzie nieustannie, a lista zaginionych obiektów jest niestety bardzo długa – powiedział na uroczystości charge d'affaires, Wiesław Tarka, pełniący obowiązki ambasadora RP w Paryżu.
Paweł sięga po historię dwóch synów Abrahama i czyta ją metodą, którą sam nazywa po imieniu: „wydarzenia te mają jeszcze sens alegoryczny” (gr. hatina estin allēgoroumena). To jedyne miejsce Nowego Testamentu, gdzie pada termin „alegoria”. Egzegeza duchowa otrzymuje tu swój biblijny list uwierzytelniający. Hagar, niewolnica, rodzi „według ciała”. Sara, wolna, rodzi „na skutek obietnicy”. Dwie matki to dwa przymierza. Hagar odpowiada górze Synaj i „rodzi ku niewoli”, a wolna odpowiada „górnemu Jeruzalem”, które „jest wolne i ono jest naszą matką”. Zdanie o matce stało się jednym z najczulszych tytułów eklezjologii: Jerusalem, quae sursum est, mater nostra. Cyprian przekuje je w aksjomat. Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za matkę. Liturgia i Ojcowie będą mówić o Ecclesia mater rodzącej dzieci w chrzcielnym łonie. Cytat z Iz 54,1, „wesel się, niepłodna”, dopowiada paradoks płodności. Ta, która po ludzku nie mogła rodzić, ma dzieci liczniejsze niż zamężna. Łaska rodzi tam, gdzie natura ustaje. Wniosek Pawła jest deklaracją statusu: „tak to, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej”. Zaraz potem przechodzi w imperatyw, który otwiera piąty rozdział jak fanfara: „ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli”. Wolność jest darem do ustrzeżenia. Można ją oddać dobrowolnie, wracając pod jarzmo. Dla Galatów jarzmem była wymuszona litera Prawa. Każde pokolenie zna własne jarzma, w które ucieka się przed ryzykiem wolności dzieci Bożych. Stare adagium mówi, że łaska zakłada naturę. Paweł dopowiada, że łaska wyzwala naturę, i że wyzwolonych obowiązuje trwanie.
Dziś, aby podzielić się treścią religijną, wystarczy nagrać krótki film, opublikować post albo przygotować podcast. Internet daje możliwości, o których jeszcze kilkadziesiąt lat temu trudno było marzyć. Ewangelizacja nie zaczęła się jednak wraz z rozwojem nowych technologii. W XIX wieku, w zupełnie innych warunkach, swoją misję prowadził bł. Honorat Koźmiński. Nie miał do dyspozycji mediów społecznościowych, a mimo to potrafił docierać do ludzi i pomagać im odkrywać powołanie.
Działalność Honorata przypadła na czas zaborów, kiedy władze carskie ograniczały swobodę życia religijnego, a po kasacie wielu klasztorów życie zakonne w Królestwie Polskim znalazło się w trudnej sytuacji. W takich okolicznościach kapucyn szukał sposobów, by nadal służyć ludziom.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
