„Moją polityką jest miłość...” powiedziała niegdyś św. Urszula Ledóchowska, wychowawczyni i nauczycielka, założycielka Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Jej pedagogia wiary to pedagogika miłości, której podstawą jest świętość jako odpowiedź miłością na miłość Boga na wzór Chrystusa.
Właśnie Matce Urszuli i jej pracy katechetycznej poświęcono sympozjum Urszula Ledóchowska inspiratorką działań dla współczesnej katechezy, które odbyło się 27 października 2004 r. na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Otwarcia sympozjum dokonał dziekan Wydziału Teologicznego UKSW ks. prof. dr hab. Stanisław Urbański. Wykłady wygłosili: bp prof. dr hab. Marek Jędraszewski z Poznania, prof. dr hab. Katarzyna Olbrycht z Uniwersytetu Śląskiego z Katowic, mgr lic. Monika Wrońska, dr Halina Iwaniuk z UKSW, a także mgr Bożena Kolczyńska. Na koniec siostry Urszulanki z Pniew przedstawiły prezentację Święta Matka Urszula Ledóchowska świadek i apostołka Eucharystii, w której ukazały jak media mogą służyć katechezie.
Matka Urszula została przedstawiona jako ta, która „spalała się miłością” do Jezusa Chrystusa i ta miłość motywowała ją do wszelkiego działania. Kochała człowieka - każdego, bez względu na wyznanie, przekonania, pozycję. Poświęcała się twórczej pracy na rzecz dzieci i młodzieży. Stworzyła ideał katechezy, który ciągle jest wyzwaniem, a zarazem zadaniem dla katechetów.
Jedno ze wspomnień jej wychowanków pokazuje, z jakim oddaniem, poświęceniem i twórczą pasją Matka Urszula Ledóchowska oddawała się pracy wychowawczej: „Matka każdego zawsze przyjęła, nigdy nikogo nie odesłała, nie zbyła byle słówkiem. Wysłuchała każdego do końca z bezgraniczną cierpliwością, doradziła, pomogła, uściskała...”.
Doceniając ogromną rolę organizacji wspomagających katechezę i wychowanie religijne, Matka Urszula organizowała wydawanie pisemek dla dzieci i młodzieży, sama również pisała do nich artykuły.
Z przedstawionych na sympozjum referatów wyłania się obraz Matki Urszuli jako wzoru katechety, a także osoby, która uśmiechem, pogodą ducha i dobrocią dawała świadectwo więzi z Chrystusem.
W jednym ze swoich przemówień do wychowawczyń, mówiła: „Mamy w dziele wychowania dwojakie zadanie: pierwsze - wychowanie dzieci dla Boga, dla ojczyzny niebieskiej, drugie - to wychowanie dzieci dla społeczeństwa, dla ojczyzny ziemskiej”. Te znamienne słowa mogą stać się wytyczną dla współczesnej pracy katechetycznej i wychowawczej.