Reklama

Jan Paweł II o świętości

7 czerwca br. w foyer Auli UMK w ramach obchodów 5. rocznicy pobytu Ojca Świętego w Toruniu odbyło się sympozjum na temat „Jan Paweł II o świętości”.
Zorganizował je Zakład Teologii Duchowości na Wydziale Teologicznym UMK w Toruniu.

Niedziela toruńska 29/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Otwarcia sympozjum dokonał dziekan Wydziału Teologicznego - ks. prof. dr hab. Jerzy Bagrowicz, który odczytał list z Sekretariatu Stanu z Watykanu zawierający zapewnienie o duchowej łączności Ojca Świętego z uczestnikami spotkania. Następnie swoje przemówienia wygłosili: prezydent Torunia Michał Zaleski oraz prezydent Włocławka Władysław Skrzypek. Gospodarzem sympozjum był ks. dr hab. Ireneusz Werbiński - kierownik Zakładu Duchowości na UMK, który na wstępie, w imieniu nieobecnego bp. Wiesława Meringa przeczytał list wyrażający słowa uznania dla organizatorów za popularyzowanie nauczania Ojca Świętego.
Jako pierwszy prelekcję wygłosił bp Andrzej Suski, ordynariusz toruński i zarazem Wielki Kanclerz Wydziału Teologicznego. Referat dotyczył problematyki Świętości kapłańskiej w nauczaniu Jana Pawła II. W pierwszej części wystąpienia Ksiądz Biskup przedstawił korzenie, z których wyrosło nauczanie Jana Pawła II na temat świętości. Następnie nawiązał do tekstów Pisma Świętego oraz Tradycji, a zwłaszcza do nauczania Soboru Watykańskiego II. Ksiądz Biskup zwrócił również uwagę, że świętość w znaczeniu absolutnym przynależy jedynie Bogu, natomiast człowiek posiada jedynie świętość względną. Świętość w porządku ontologicznym odnosząca się do Boga domaga się świętości moralnej. Powszechne powołanie do świętości jest niczym innym jak powołaniem do doskonałej miłości. Uświęcenie człowieka dokonuje się przez codzienne wypełnienie swojej służby i obowiązków. W drugiej części referatu zostały naświetlone podstawy świętości kapłańskiej. Wynikają one ze świętości Chrystusa, którego kapłani naśladują. Rola kapłanów polega na urzeczywistnianiu powszechnego kapłaństwa świeckich. W ostatniej części prelekcji bp Andrzej Suski scharakteryzował świętość kapłańską. Świętość ta wynika z doskonałej miłości, która w życiu kapłana przybiera postać miłości pasterskiej. Związana jest z nią konsekracja oraz wypełnianie misji - życie słowem Bożym, sprawowanie Eucharystii, sprawowanie i przystępowanie do sakramentu pokuty i pojednania oraz prowadzenie ludu Bożego.
Drugi referat wygłosił bp Józef Szamocki. Dotyczył on świętości kapłańskiej w świetle życia i pism błogosławionego ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. W przemówieniu podjęte zostały następujące zagadnienia: podstawy i wzory świętości u błogosławionego ks. S. W. Frelichowskiego, rozeznanie powołania i jako ostatnie - wizja kapłaństwa.
Jako trzeci prelegent wystąpił ks. dr hab. Marek Chmielewski, kierownik Katedry Duchowości na KUL-u. Poruszył on zagadnienie „poszukiwania sacrum” w życiu osób konsekrowanych. Na podstawie książki Karola Wojtyły Osoba i czyn przedstawił zjawisko podstaw dynamizmu i transcendencji osoby. Zwrócił uwagę na personalistyczną perspektywę widzenia. Podkreślił również, iż wartość osób konsekrowanych zasadza się na realizowaniu w życiu kategorii „być”, a nie jedynie „mieć”. Zdaniem ks. dr. hab. Marka Chmielowskiego „sacrum” można odkryć na takich płaszczyznach, jak: rady ewangeliczne, osoba i wspólnota osób, asceza czy kontemplacja. Na drodze „poszukiwania sacrum” Maryja jest najdoskonalszym wzorem przyjmowania łaski Bożej. Na tej drodze poszukiwań ważną rolę odgrywają też przewodnicy duchowi.
Ostatnim prelegentem był ks. dr hab. Ireneusz Werbiński. Swoje wystąpienie zatytułował: Nie lękajcie się być świętymi. Punktem wyjścia referatu było stwierdzenie, że świętość domaga się świadków. Świętości nie należy się lękać, gdyż nie jest ona tylko dla osób wybranych. Powołanymi do świętości są zarówno dzieci, młodzież, dorośli, jak i osoby w podeszłym wieku. Świętość dziecka wypływa nie tyle ze zdolności intelektualnych, co z serca. Świętość realizowana przez młodzież wynika m.in. z troski o umiłowanie ciszy, umiejętności słuchania - gdyż przyczyniają się one do wzrastania człowieka. W świętości dla dorosłych poruszony został jedynie aspekt świętości artystów, który w szerokim znaczeniu dotyczy każdego człowieka, a polega na kształtowaniu własnego życia. Świętość dla osób w podeszłym wieku wypływa z wyczucia czasu przemijania. Podsumowując swoje wystąpienie, ks. dr hab. Ireneusz Werbiński podał sposoby realizacji świętości - m.in. podczas liturgii, cierpienia oraz w wymiarze ponadczasowym.
Głos w dyskusji zabrał prof. dr hab. Bogdan Burdziej. Przytaczając słowa Cypriana Norwida: „Dobro cenię nawet w sobie”, zwrócił uwagę, że świętość jest nieodłącznie związana z odkrywaniem własnego grzechu.
Na koniec wszyscy uczestnicy sympozjum przeszli pod tablicę upamiętniającą spotkanie Jana Pawła II ze światem nauki w auli UMK. Po przemówieniach ks. prof. Jerzego Bagrowicza - dziekana Wydziału Teologicznego, prof. Jana Kopcewicza - rektora UMK oraz bp. Andrzeja Suskiego dokonano uroczystego złożenia kwiatów pod tablicą pamiątkową.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prowokacja jako narzędzie łaski, czyli „Orzech” bez lukru

2026-02-15 23:27

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

Red

Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.

Największym komplementem, jaki ks. Stanisław Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
CZYTAJ DALEJ

Jasna Góra: Rozpoczęło się 40-godzinne nabożeństwo przed Wielkim Postem

2026-02-15 16:02

[ TEMATY ]

Jasna Góra

BP Jasnej Góry

Kiedy świat „adoruje siebie i galerie”, modlitwa przed Jezusem Eucharystycznym w ostatnich dniach karnawału to czas wejścia w ciszę, pokutę, wynagrodzenie Bogu za popełnione grzechy. Na Jasnej Górze rozpoczęło się nabożeństwo czterdziestogodzinne. Ma charakter głównie pokutny. Wśród intencji te wynagradzające za grzechy i błagalne; m.in. o pokój, nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, za młodzież podejmującą życiowe wybory, o trzeźwość w narodzie.

S. Maria Amabilis, Uczennica Boskiego Mistrza mówiąc o intencjach podejmowanych przez nie w modlitwie wskazuje przede wszystkim potrzeby całego Kościoła Świętego, papieża, kapłanów. - Prosimy o wierność, wytrwanie w powołaniu, miłość, o nowe powołania - mówi siostra Amabilis i zapewnia też o modlitwie zwłaszcza za chorych, cierpiących, za tych, którzy już odeszli do Pana. Zauważa, że czas trwania przy Jezusie Eucharystycznym na Jasnej Górze jest czasem wynagradzania Bogu za grzechy, prośbą dla wszystkich o dobre przygotowanie do przeżycia Wielkiego Postu, o nawrócenie, odnawianie ducha. S. Amabilis, która w zgromadzeniu jest już 43 lata, zapewnia, że czas adoracji, tej wyjątkowej bliskości intymnej przed Jezusem zawsze przynosi owoce. - Bóg wie, co dla mnie w tej chwili jest potrzebne - podkreśla, i mówi, ze dziękuje za wytrwanie w powołaniu, w wierności.
CZYTAJ DALEJ

Prowokacja jako narzędzie łaski, czyli „Orzech” bez lukru

2026-02-15 23:27

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

Red

Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.

Największym komplementem, jaki ks. Stanisław Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję