W Wielki Czwartek o godz. 10.00 w katedrze rzeszowskiej bp Kazimierz Górny odprawił Mszę św. Krzyżma. Wokół Pasterza diecezji bardzo licznie zgromadziła się służba liturgiczna ołtarza, ministranci, lektorzy,
kandydaci na lektorów, schole parafialne wraz ze swoimi opiekunami, kapłanami i rodzicami. Wraz z Księdzem Biskupem Mszę św. koncelebrowało 120 kapłanów z całej diecezji, którzy po homilii wygłoszonej
przez bp. Edwarda Białogłowskiego odnowili przyrzeczenia złożone w dniu święceń. Przed udzieleniem błogosławieństwa Biskup Ordynariusz poświęcił i przekazał koncelebransom oleje święte - „znaki
łaski Bożej” - aby wszyscy, których będą nimi namaszczać, mogli osiągnąć świętość życia i zbawienie. Kapłani zabrali je do swoich parafii, ażeby tam mogły służyć sprawowaniu świętych sakramentów.
Zgromadzeni wierni modlili się za kapłanów, aby byli wierni powołaniu, które otrzymali od Chrystusa dla dobra Kościoła.
Poranna Liturgia Wielkiego Czwartku dokonuje się zwykle tylko w katedrach biskupich, kiedy to wokół Pasterza diecezji gromadzą się kapłani, którzy stanowią jej prezbiterium. Wielki Czwartek jest świętem
kapłaństwa. Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa właśnie w tym dniu, podczas Ostatniej Wieczerzy. Odnawiane przyrzeczenia przez kapłanów w tym dniu mają umocnić ich na drodze obranej za sprawą Ducha
Świętego. Mają na nowo rozpalić pragnienie kapłańskiego posługiwania całemu ludowi Bożemu, gdziekolwiek ich Duch Święty pośle z kapłańską posługą. Dzień ten przypomina kapłanom namaszczenie, jakie otrzymali
w dniu swoich święceń. W tym dniu Biskup namaścił dłonie kapłanów, a przy konsekracji biskupiej namaszczone zostały czoła. To namaszczenie oznacza moc Ducha Świętego, którą każdy kapłan otrzymuje do sprawowania
Eucharystii. Biskup otrzymuje moc Ducha Świętego, ażeby przewodniczyć Kościołowi świętemu i czuwać nad sprawowaniem Eucharystii.
W Wielki Czwartek sprawowany jest obrzęd poświęcenia olejów i konsekracji krzyżma. Liturgia zna trzy rodzaje olejów, którymi się posługuje przy sprawowaniu sakramentów oraz przy innych okazjach. Są
to: olej chorych, olej katechumenów używany przy udzielaniu sakramentu chrztu św. oraz krzyżmo używane przy chrzcie, namaszczeniu ochrzczonych przy bierzmowaniu, namaszczeniu kandydatów do kapłaństwa
i biskupstwa, namaszczeniu ołtarza i ścian kościoła.
Namaszczenie przynosi przemianę osoby, która jest tym samym włączona do strefy sacrum.
Pobudza ono także każdego namaszczonego do większej odpowiedzialności za tę nową godność człowieka.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.
Największym komplementem, jaki ks. Kazimierz Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
W niedzielę po południu Leon XIV odwiedził parafię NMP Królowej Pokoju w nadmorskiej Ostii. To pierwsza z jego pięciu wizyt w rzymskich parafiach, zaplanowanych przed Wielkanocą. Podczas homilii apelował o odpowiedź „rozbrajającą mocą łagodności” na szerzącą się kulturę przemocy., szczególnie obecną właśnie w tej miejscowości. W serdecznej atmosferze spędził kilka godzin na spotkaniach z parafianami.
„To moja pierwsza wizyta w parafii w mojej nowej diecezji. Bardzo się cieszę, że zaczynam tutaj, w Ostii. W parafii, która nosi imię Matki Bożej Królowej Pokoju, tak ważne w czasie, w którym żyjemy” – mówił Leon XIV na początku wizyty w pallotyńskiej parafii w Ostii – nadmorskiej miejscowości, związanej m.in. z kultem św. Augustyna i św. Moniki. Podczas spotkań i celebracji w parafii, towarzyszyli mu m.in. wikariusz Diecezji Rzymskiej, kard. Baldo Reina i lokalny proboszcz, ks. Giovanni Patané SAC.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
