Reklama

Dziecko czeka...

Niedziela łomżyńska 10/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Diecezji Łomżyńskiej został powołany przez Biskupa Łomżyńskiego dekretem z 7 października 2002 r. i wpisany do rejestru placówek opiekuńczo-wychowawczych prowadzonych przez Wojewodę Podlaskiego. Celem Ośrodka jest zapewnienie dziecku, pozbawionemu opieki rodziców, jak najlepszych warunków w rodzinie adopcyjnej, zastępczej lub w placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Ośrodek, realizując swoje zadania, kieruje się dobrem dziecka, poszanowaniem jego praw oraz wartościami chrześcijańskimi.
Do zadań Ośrodka należy m. in.:

pomoc samotnym matkom przed i po urodzeniu dziecka, pozyskiwanie, szkolenie i kwalifikowanie kandydatów na rodziców adopcyjnych lub zastępczych, gromadzenie informacji o dzieciach, które mają być adoptowane lub umieszczone w rodzinie zastępczej, dobór rodziny adopcyjnej właściwej ze względu na potrzeby dziecka, udzielanie pomocy rodzinom w przygotowaniu wniosków o adopcję lub ustanowienie rodziny zastępczej, doradztwo rodzinom naturalnym w zakresie wychowania i opieki nad dzieckiem.

Według obowiązujących przepisów ośrodki adopcyjne mają za zadanie przygotowanie kandydatów do przyjęcia dziecka, uregulowanie sytuacji prawnej dziecka oraz dopełnienie innych formalności wymaganych przez sąd. W Polsce istnieje kilkadziesiąt ośrodków adopcyjnych publicznych i niepublicznych, w tym osiemnaście katolickich, uprawnionych do przeprowadzania postępowania przygotowującego rodziców do adopcji. Postanowienie o adopcji, czyli przysposobieniu, wydaje Sąd Rodzinny.
Jakie warunki trzeba spełniać, aby adoptować dziecko?
Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy jest placówką reprezentującą interesy dziecka. Ze względu na jego dobro jest ono powierzane tej lub innej rodzinie. Małżonkowie, którzy starają się o to, by być rodziną adopcyjną lub zastępczą, muszą być poznani przez pracowników Ośrodka, przygotowani do podjęcia nowej roli społecznej oraz zakwalifikowani przez Komisję Kwalifikacyjną Ośrodka.
Wymogi formalne dotyczące rodzin adopcyjnych i zastępczych w Katolickim Ośrodku Adopcyjno-Opiekuńczym w Łomży:

obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania w kraju, niekaralność, dobre zdrowie fizyczne i psychiczne kandydatów (brak chorób społecznych i uzależnień), zawarty związek małżeński (małżeństwo sakramentalne), warunki materialne i mieszkaniowe umożliwiające wychowanie dziecka, różnica wieku między małżonkami a adoptowanym dzieckiem nie większa niż 40 lat, uczestnictwo obojga małżonków w toku kwalifikacyjnym, dojrzałość decyzji o przysposobieniu dziecka u obojga małżonków.

Jak odbywa się przygotowanie kandydatów do zastępczego rodzicielstwa?
W pracy z kandydatami korzystamy z programu „Dziecko czeka...”, który powstał w oparciu o doświadczenia Katolickich Ośrodków Adopcyjnych. Zanim nastąpi spotkanie z dzieckiem, kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą się dobrze zastanowić nad swoją decyzją, umożliwić poznanie siebie, aby pracownicy Ośrodka mieli przekonanie, że małżeństwo, któremu będzie powierzone osierocone dziecko, stworzy mu kochającą, bezpieczną i mądrą rodzinę.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Watykan: podano datę kolejnego konsystorza kardynałów

2026-01-08 22:04

[ TEMATY ]

Watykan

konsystorz

PAP/EPA/VATICAN MEDIA HANDOUT

Papież Leon XIV zwoła drugi konsystorz kardynałów pod koniec czerwca 2026 r. - powiedział dziennikarzom dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, Matteo Bruni. Sprecyzował również, że papież Leon wyraził chęć organizowania corocznego nadzwyczajnego konsystorza kardynałów trwającego trzy-cztery dni.

Po zakończeniu dzisiejszych wystąpień Ojciec Święty zabrał głos. Podziękował kardynałom za ich obecność i udział, za wsparcie, a w szczególności starszym kardynałom „za wysiłek, jaki włożyli, aby przybyć”. „Wasze świadectwo jest naprawdę cenne” - powiedział do nich. Zwracając się natomiast do kardynałów, którzy nie mogli przybyć zapewnił: „Jesteśmy z wami i czujemy waszą bliskość”. Leon XIV ogłosił, że obrady konsystorza „będą kontynuowane zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas spotkań kardynałów przed i po konklawe, a metodologia została wybrana tak, aby pomóc im się spotkać i lepiej poznać”.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję