Osoba i dzieło św. Marii De Mattias

Życie konsekrowane kobiet zajmuje bardzo ważne miejsce w posłannictwie Kościoła. Wystarczy wspomnieć o wielkim wpływie życia kontemplacyjnego oraz modlitwie zakonnic, o ich pracy na polu szkolnictwa i szpitalnictwa, ich działalności w wielu parafiach, spełnianiu przez nie ważnych posług w wymiarze diecezjalnym i ogólnokrajowym. Takim posłannictwem zostało obdarzone między innymi Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa (ASC). Poprzez postawę adoracji Krwi Chrystusa mobilizuje ono do służby apostolskiej mocą hasła: „Błogosławiona Krew Jezusowa”. Zgromadzenie założone zostało 4 marca 1834 r., a definitywnie zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1878 r. Jego założycielami byli: św. Maria de Mattias, św. Kasper del Bufalo i sługa Boży ks. Jan Merlini. Do Polski Adoratorki przybyły z byłej Jugosławii w roku 1946, ze ś p. s. Ludwiną Sikorą na czele i osiedliły się w Bolesławcu. Prowincja polska tego Zgromadzenia powstała w 1965 r. W V Niedzielę Wielkanocną 18 maja, w dniu swych 83. urodzin, Jan Paweł II sprawował na placu św. Piotra Eucharystię, podczas której zaliczył w poczet świętych między innymi Marię De Mattias (1805-66). Św. Maria de Mattias urodziła się 4 lutego 1805 r. w Vallecrosa (Włochy), na pograniczu Państwa Kościelnego w zamożnej i głęboko religijnej rodzinie. Zgodnie ze zwyczajem epoki nie chodziła do żadnej szkoły. Miłość do Boga i podziw dla dzieła stworzenia zaszczepił w niej ojciec. Głębsze zainteresowanie religią i życiem duchowym zrodziło się w niej w 1822 r., pod wpływem misji ludowych, głoszonych przez św. Kaspra Del Bufalo, wielkiego krzewiciela kultu Najświętszej Krwi Chrystusa. Nowa wspólnota zakonna rozpoczęła swoją działalność w szkole, powierzonej jej piecze przez administratora apostolskiego diecezji Anagni. Maria, która nauczyła się sama czytać i pisać, nie ograniczała się do pracy w szkole, ale po lekcjach zbierała dziewczęta i kobiety, by uczyć je miłości do Jezusa i zasad życia chrześcijańskiego. Z czasem stała się znana i ceniona przez ludzi. Szerzyła kult Najświętszej Krwi, zabiegała o pokój i jedność między ludźmi. Dzięki swej charyzmatycznej osobowości założyła niemal 70 placówek w Anglii i Niemczech. Zmarła 20 sierpnia 1866 r. w Rzymie w opinii świętości. Papież Pius IX, w dowód uznania dla jej zasług, polecił na grobie postawić płaskorzeźbę zainspirowaną słowami proroka Ezechiela. Beatyfikowana została przez Piusa XI 1 października 1950 r.
Podczas Mszy św. kanonizacyjnej o nowej świętej Jan Paweł II powiedział: „Tajemnicę Krzyża umiłowało do głębi serce Marii De Mattias, która założyła Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa pod sztandarem Boskiej Krwi. Miłość do Jezusa ukrzyżowanego wyrażała w oddaniu duszom i w pokornym poświęcaniu się braciom, drogiemu bliźniemu. Nie szczędźmy siał by zdobywać dusze dla nieba” (18 maja 2003 Watykan).

Bolesławieckie uroczystości dziękczynne

4 lutego, w dniu urodzin św. Marii de Mattias, w kościele parafialnym pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Bolesławcu, podczas Eucharystii dziękowano za dar nowej Świętej, założycielki Zgromadzenia tak bardzo związanego z Bolesławcem. Ofierze Eucharystycznej przewodniczył i homilię wygłosił bp legnicki Tadeusz Rybak, w koncelebrze z ks. bp Stefanem Regmuntem, dziekanem dekanatu Bolesławiec-Wschód ks. Władysławem Rączką, dziekanem dekanatu Bolesławiec-Zachód ks. Edwardem Boberem. Pasterza diecezji powitała s. Przełożona prowincji polskiej ASC z siedzibą we Wrocławiu oraz przedstawiciele wspólnoty parafialnej Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Bolesławcu. W homilii Biskup Legnicki przypomniał, że każdy człowiek jest powołany aby żyć w jedności z Panem Bogiem; wszyscy ludzie mają stanowić wspólną rodzinę, a Bóg przybliża się do ludzi niezależnie od epoki. Dokonywało się to także wtedy kiedy Naród Wybrany szedł do Ziemi Obiecanej i Bóg zawarł z nim Przymierze we krwi. Konsekwencje tego Przymierza sięgają wieczności. Kiedy przyszedł Zbawiciel świata dokonał znowu zawarcia Przymierza, które zostało zerwane przez grzech ludzi. Nowe Przymierze jest też przymierzem krwi. Jest to krew nowego i wiecznego Przymierza. W dokumentach Soboru Watykańskiego II Kościół przypomina nam, że wszyscy są powołani do świętości. Każdy człowiek obdarzony został wielką godnością, ponieważ odkupiony został krwią Chrystusa. W życiu Kościoła jest wielu ludzi świętych, wielu jest powołanych do świętości, wielu jest też takich, którzy na ten dar Boga milczą, nie odpowiadają. Dlatego posyła On do nas ludzi, którzy są naznaczeni przez Niego specjalnym charyzmatem i powołuje ich do apostolstwa, aby głosili prawdę o zbawieniu. Historia Kościoła ukazuje nam, że nie tylko mężczyźni są powołani do głoszenia Dobrej Nowiny, ale także i niewiasty. Dzisiaj dziękujemy Panu Bogu za jedną niewiastę, której Bóg zlecił szczególne zadanie w Kościele i obdarzył ją licznymi łaskami, a także specjalnym charyzmatem, żeby nie tylko sama uświęciła się w życiu, ale żeby innym pomagała żyć z Panem i zmierzać do świętości. Św. Maria zdając sobie sprawę z tego, że została powołana do ważnego dzieła, zwieńczonego powołaniem do życia nowego zgromadzenia zakonnego, niestrudzenie szerząc kult Najświętszej Krwi założyła niemal 70 placówek. Pamiętamy ten wspaniały dzień pełen słońca i radości na Placu św. Piotra w Rzymie, 18 maja 2003 r., gdy Założycielka zgromadzenia została ogłoszoną Świętą przez Jana Pawła II. Dzisiaj dziękujemy Panu Bogu, za tę Świętą, która staje się nam coraz bliższa. Dziękujemy równocześnie za dar powołania Zgromadzenia Adoratorek Krwi Chrystusa. Modlimy się za siostry, aby mocą swojej duchowości przypominały o wielkości człowieka, za którego Chrystus przelał własną krew, aby Przymierze pomiędzy ludźmi i Bogiem prowadziło do świętości. Wspólnie modlimy się, aby za przyczyną Świętej Założycielki zgromadzenie nieustannie się rozwijało i było wierne posłannictwu wypływającego z zamysłu Stwórcy.