Katecheta to zawód czy powołanie? Z pewnością katechetki i coraz liczniejsi katecheci należą do grupy zawodowej nauczycieli, ale przez swoją funkcję w kościele i zadania, daleko wykraczające poza przekazywanie uczniom wiedzy religijnej, wypełniają misję na podstawie szczególnego powołania. Wraz z wiedzą o religii i Kościele katolickim, niosą katecheci do serc dzieci i młodzieży wiarę w Jezusa Chrystusa. Od ich osobistego świadectwa zależy, czy ziarno wiary zakiełkuje i wzrośnie. Dlatego tak ważna jest duchowa formacja katechety; formacja indywidualna - ta, za którą każdy odpowiada w swoim sumieniu oraz formacja permanentna, jaką proponuje Wydział Katechetyczny Kurii Archidiecezjalnej.
W ramach tej drugiej formacji, w sobotę 13 grudnia 2003 r. w kościele Sióstr Bernardynek w Łodzi, odbyło się adwentowe skupienie katechetów zakonnych i świeckich. Na spotkanie, które poprowadził ks. prał. Józef Fijałkowski - wikariusz biskupi ds. katechizacji, przybyło kilkaset osób z Łodzi i Łasku.
W pięknej świątyni przyklasztornej gości powitała jedna z sióstr, która przedstawiła historię Zakonu w Łodzi i specyfikę powołania do życia klauzurowego. O godz. 10.00 konferencję dla zgromadzonych wygłosił ks. Andrzej Ścieszko, prefekt Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. Mówił on na temat potrzeby modlitwy, opierając się na egzegezie wybranych tekstów ze Starego i Nowego Testamentu oraz na własnym doświadczeniu z kierownictwa duchowego w oazie, na pielgrzymkach i w pracy z młodzieżą. Zdaniem Duszpasterza, modlitwa jest koniecznością, powinna być nieodłącznym elementem życia. Modlitwa domaga się czasu, ciszy i skupienia. Często trudno o spełnienie tych warunków, ale warto się postarać, gdyż bez modlitwy nie można nawiązać dobrych relacji z Bogiem, z sobą samym i z uczniami. Asceza, wynikająca z miłości, jest duszą modlitwy, ćwiczy w wierności i wytrwałości, bez których trudno o prawdziwe postępy w życiu duchowym. Nie sposób podołać trudom realizacji powołania do pracy w katechizacji bez stałego, głębokiego kontaktu z Bogiem, który wybiera i daje moc.
Po konferencji i nabożeństwie pokutnym, prowadzonym również przez Księdza Prefekta, rozpoczęła się adoracja Najświętszego Sakramentu i spowiedź. W konfesjonałach usiedli księża wizytatorzy i prefekci. O godz. 12.00 kilku spośród tych kapłanów stanęło do koncelebry Eucharystii pod przewodnictwem abp. Władysława Ziółka. Byli to: ks. prał. Józef Fijałkowski, ks. wizytator Grzegorz Jędraszek, ks. prefekt Andrzej Ścieszko, ks. wizytator Andrzej Susło. Obecni byli także: ks. prał. Bartłomiej Rurarz - kapelan Księdza Arcybiskupa oraz ks. kan. Józef Janiec - rektor kościoła Sióstr Bernardynek.
W homilii abp Władysław Ziółek ofiarował zgromadzonym pogłębioną refleksję adwentową, opartą na czytaniach Liturgii Słowa. Zwracając się do katechetów, jako do swoich współpracowników w wypełnianiu powierzonej mu misji pasterskiej w Kościele łódzkim, Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że oni, podobnie jak duszpasterze, dzielą się z uczniami największym Darem jaki otrzymali od Boga - Darem miłości Ojca. Jest nim Jezus Chrystus. Poprzez swój trud i wysiłek, zarówno katecheci jak i duszpasterze pragną pozyskać powierzone im dusze dla Chrystusa, wprowadzić Chrystusa w życie dzieci i młodzieży, obudzić w nich autentyczną wiarę i poprowadzić do zbawienia. Na tej drodze bardzo ważne jest osobiste świadectwo życia katechety, będące wypełnieniem posłania „Idźcie i głoście”. Wzorem może być dla nich Jan Chrzciciel - prorok Adwentu, który przez świadectwo i nauczanie przygotowuje miejsce Zbawicielowi.
Po zakończeniu Liturgii, jej uczestnicy wzięli udział w świąteczno-noworocznym spotkaniu. Serdeczną wymianę dobrych życzeń poprzedziła scenka o tematyce Bożego Narodzenia, która wprowadziła zgromadzonych w nastrój zbliżających się Świąt. Scenariusz, kostiumy i oprawę muzyczną przygotowali katecheci, pod kierunkiem opiekunki metodycznej s. Elżbiety. Osobiście wykonali także zadania aktorskie i taniec aniołów.
Przedstawienie to bardzo podobało się wszystkim zgromadzonym i stanowiło doskonały wstęp do wzajemnego dzielenia się opłatkiem i życzeniami. Katecheci udowodnili, że mimo codziennej ciężkiej, obfitującej w sytuacje stresowe pracy, ich serca wypełnia Boża radość i zapał do wspólnego działania. Wiele słów wdzięczności padło pod adresem Sióstr Bernardynek, które na potrzeby adwentowego skupienia udostępniły swój kościół i pomieszczenia w prowadzonym przez Zakon przedszkolu.