„Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką… Narodził się wam Zbawiciel…”
(Łk 2,10-11).

Umiłowani Diecezjanie!

1. Uroczystość Bożego Narodzenia niesie nam radosne orędzie nadziei. Nieskończony Bóg, który stworzył świat i powołał do istnienia człowieka, przychodzi do ludzi, by obdarzyć nas swoją bezgraniczną miłością. Ta właśnie miłość przezwycięża grzech, jaki rozrywa więź człowieka z jego Stwórcą i Ojcem, a następstwem tego są bolesne podziały między ludźmi, które przynoszą tak wiele zła i nieszczęść w naszym życiu osobistym, rodzinnym i społecznym.
Bóg Ojciec zlitował się nad ludźmi i posłał na świat jako Zbawiciela swojego Jednorodzonego Syna. Odwieczny Syn Ojca za sprawą Ducha Świętego stał się człowiekiem i narodził się z Maryi Dziewicy. Jezus Chrystus wziął na siebie grzechy świata, by przez swoją Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie wyzwolić nas ze zła i dać nam Ducha Świętego, który jednoczy ludzi z Ojcem i tworzy z nas jedną Bożą rodzinę, jaką jest Kościół Święty. Jezus Chrystus poucza nas, że jako Boża rodzina powinniśmy trwać w jedności i kierować się w życiu największym przykazaniem, to jest przykazaniem miłości Boga i miłości każdego człowieka.

2. Święta Bożego Narodzenia przynoszą nam przeżycie tej jedności i miłości, do jakiej jesteśmy wezwani. Jakże głęboką wymowę ma piękny polski zwyczaj dzielenia się opłatkiem, który przypomina nam chleb Komunii św. rodzącej jedność z Bogiem i ludźmi. Z tym domowym tradycyjnym obrzędem łączymy wzajemne życzenia i przepraszamy się za wszystko, co godziło w naszą miłość i jedność w rodzinie i przyjazną więź z innymi ludźmi. Atmosferę miłości wyraża spożywana w gronie najbliższych wieczerza wigilijna i śpiewanie naszych pięknych polskich kolęd.
Ta jedność z Bogiem i z ludźmi nabiera jeszcze głębszego wymiaru, kiedy udajemy się do kościoła i we wspólnocie wiernych uczestniczymy we Mszy św.
Świątynia jest przecież domem Bożej rodziny, a ołtarz, wokół którego się gromadzimy, jest naszym wspólnym rodzinnym stołem, z którego otrzymujemy Najświętszy Pokarm, umacniający nas w jedności z Bogiem i z ludźmi, a zwłaszcza pogłębiający więź miłości, jaka winna istnieć w życiu rodzinnym.

3. Nie tylko jednak w uroczystość Bożego Narodzenia jesteśmy wezwani do umacniania tak bardzo potrzebnej nam jedności z Bogiem, naszym Ojcem, a także jedności w naszych rodzinach i z innymi ludźmi. Każda niedziela niesie nam zobowiązujące wezwanie, byśmy uczestniczyli we Mszy św. i podczas
Eucharystii karmili się Bożym Słowem oraz Ciałem i Krwią Pana, sakramentem jedności między Bogiem i ludźmi. Jakże w dzisiejszych niełatwych czasach potrzebna jest nam jedność wyrażająca się we wzajemnej życzliwości i pomocy w trudnościach. Zachęcajmy siebie nawzajem do udziału w niedzielnej Mszy św. i starajmy się czynić wszystko, aby w każdą niedzielę z wiarą w niej uczestniczyć. W skierowanej w tym roku do wszystkich chrześcijan encyklice zaczynającej się od słów: Kościół żyje dzięki Eucharystii Ojciec Święty Jan Paweł II poucza nas: „Dar Chrystusa i Jego Ducha, który otrzymujemy w Komunii eucharystycznej, wypełnia z obfitością gorące pragnienia braterskiej jedności, jakie kryją się w sercach ludzkich, i jednocześnie wynosi doświadczenie braterstwa właściwego wspólnemu uczestnictwu w tym samym stole eucharystycznym na poziom daleko wyższy od zwyczajnego ludzkiego ucztowania…” (nr 24).

4. Umiłowani Diecezjanie! W tym świątecznym dniu życzę Wam z całego serca, byście uczestnicząc w Eucharystii w Boże Narodzenie i w każdą niedzielę umacniali swoją jedność z Chrystusem Narodzonym z Maryi, a przez Chrystusa w Duchu Świętym z Ojcem i przez to nabierali duchowej mocy i nadziei potrzebnej w codziennym życiu.
Życzę, byście umacniali jedność i miłość w swoich rodzinach, a także między ludźmi, wśród których żyjecie. Trwając w jedności z Bogiem i ludźmi wspierajmy się wzajemnie w gorliwym chrześcijańskim życiu, a szczególnie w wychowaniu naszego młodego pokolenia w wierności Chrystusowi, Jego Ewangelii i Kościołowi, a także naszej Ojczyźnie Polsce. Jako dzieci tego samego Ojca Niebieskiego obdarzajmy dobrocią serca ludzi chorych, samotnych, cierpiących niedostatek. Spieszmy z pomocą duchową i materialną ubogim rodzinom, zwłaszcza wielodzietnym.
Życzę, żebyśmy umocnieni łaską Świąt Bożego Narodzenia nie tylko pogłębiali jedność i miłość w naszych rodzinach, ale odważne stawali w obronie polskiej rodziny przed tymi, którzy wypaczają prawdę o małżeństwie i rodzinie, głosząc fałszywe poglądy niezgodne z prawem natury, nauką Ewangelii, polską chrześcijańską kulturą i obyczajem.
Umiłowani Diecezjanie! W świętą Noc Bożego Narodzenia ogarniam Was wszystkich serdeczną modlitwą, a na Nowy Rok polecam opiece Najświętszej Rodziny i z serca błogosławię: W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego!

Wasz Pasterz

Boże Narodzenie 2003