- Najpierw poświęcił Kardynał, a teraz Pan Bóg - stwierdził ktoś sentencjonalnie, gdy nagle zaczęło lać jak z cebra. Ten, kto nie znalazł miejsca w kościele
lub w zakrystii, przeczekał ulewę pod rozstawionymi okazjonalnie piknikowymi namiotami. Kard. Henryk Gulbinowicz zdążył jeszcze przed ulewą. Przybył do podwrocławskich Radwanic, żeby poświęcić
kościół po remoncie popowodziowym i rozbudowie. Uroczystości odbyły się 4 października.
Metropolitę Wrocławskiego powitał wójt gminy Jerzy Fitek w towarzystwie przewodniczącego Rady Gminy Święta Katarzyna Leopolda Gomułkiewicza. Licznie stawiło się duchowieństwo dekanatu Wrocław-wschód.
Po procesjonalnym wejściu do kościoła rozpoczęła się Msza św., podczas której kard. Henryk Gulbinowicz podniósł do godności kanonika honorowego (extra numeris) wrocławskiej kolegiaty Świętego Krzyża
miejscowego proboszcza, ks. Ludwika Grudzińskiego.
Kościół w Radwanicach zbudowano w 1939 r. jako protestancki. Bardzo ucierpiał w wyniku powodzi tysiąclecia (1997 r). Ostatnio wzbogacił się o kruchtę
i zakrystię. Jego historii poświęcona jest lwia część książki o dziejach Radwanic, wydana niedawno nakładem parafii. Jej autorem jest ks. Grudziński.
Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.
– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
„My, chrześcijanie, musimy pokonać pokusę zamykania się: Ewangelia musi być bowiem głoszona i przeżywana w każdych okolicznościach i w każdym środowisku, aby była zaczynem braterstwa i pokoju między osobami, kulturami, religiami i narodami” - powiedział papież 25 stycznia w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
