Biblijne określenie „Duch Pański” (hebr. Ruach Adonai, gr. Pneuma Kyriou) to jedno z najważniejszych wyrażeń w Biblii, które ewoluuje od starotestamentowej siły Bożej, wskazującej na bezpośrednie działanie Boga w świecie i w życiu człowieka, do nowotestamentowego objawienia Osoby Trójcy Świętej. W Biblii Hebrajskiej słowo ruach oznacza pierwotnie oddech, wiatr, tchnienie, a nawet duch. Wiatr sam w sobie jest niewidzialny, a jednak odczuwalny w skutkach (działa z mocą). Oddech natomiast, także niewidoczny, to tchnienie, które czyni człowieka istotą żywą (por. Rdz 2, 7), bez niego nie ma przecież życia. Duch to wewnętrzna siła, która nadaje dynamizm. A zatem słowo ruach, gdy występuje w zestawieniu z imieniem Boga, oznacza dynamiczną moc Boga wkraczającą w historię człowieka i świata.
Arcybiskup Rino Fisichella, proprefekt watykańskiej Dykasterii ds. Ewangelizacji, podkreślił znaczenie ciszy dla pielgrzymów docierających do miejsc kultu maryjnego. Podczas zakończonego w sobotę w Fatimie i Nazaré, na środkowym zachodzie Portugalii, kongresu seminariów maryjnych, włoski hierarcha wskazał na potrzebę zaspokojenia tam wśród pątników potrzeby ciszy.
„Pielgrzym pragnie ciszy, a sanktuarium maryjne musi umieć je zaspokoić" - powiedział, wskazując też na potrzebę zapewnienia w tych miejscach „doświadczenia spotkania, słuchania i bliskości”. Zaznaczył, że jest to szczególnie ważne dla ludzi młodych „poszukujących duchowości”. Podkreślił, że cisza jest jednym z warunków dla dobrej modlitwy, której głód wyczuwalny jest we współczesnym świecie.
Czy można zmarnować życie tylko dlatego, że za bardzo boimy się porażki? Czy pragnienie doskonałości może stać się pułapką? I dlaczego człowiek, którego uznano za mało zdolnego, stał się jednym z najbardziej niezwykłych duchownych Ameryki, nazywanym „amerykańskim Ojcem Pio”?
W dzisiejszej „Szklance Dobrej Rozmowy” opowiem Wam historię genialnego kompozytora, który z obawy przed niedoskonałością zniszczył własne dzieło, oraz bł. Solanusa Caseya – skromnego zakonnika, któremu nie pozwolono nawet głosić kazań, a który stał się duchowym przewodnikiem tysięcy ludzi. Co łączy te dwie pozornie zupełnie różne historie? Dlaczego jedni, mimo niezwykłych zdolności, nie potrafią ich wykorzystać, a inni, choć niewiele mają, dokonują rzeczy zdumiewających?
Antoine Taveneaux \Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
Młody mężczyzna ukradł, spalił i roztrzaskał część relikwii palca św. Mikołaja z bazyliki w Saint-Nicolas-de-Port w Lotaryngii. Według francuskich mediów, podczas przesłuchania powiedział policji, że chce „walczyć z fetyszyzmem”. Relikwia palca św. Mikołaja jest czczona w Lotaryngii od ponad 900 lat.
Miejscowi wierni, diecezja Nancy-Toul i burmistrz miasteczka określili czyn jako bezsensowny. Na 20 listopada jest zaplanowany w bazylice katolicki obrzęd pokutny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
