Chcemy dzisiaj udać się z Tobą do Rzymu, do kapliczki „Quo vadis” na Via Appia. Nasz polski noblista Henryk Sienkiewicz pod takim tytułem napisał niezwykłą opowieść. Przypomniał rzymską legendą, jak św. Piotr nękany prześladowaniami chciał opuścić Rzym. Zastąpił mu drogę Jezus, Twój Syn. Św. Piotr skierowanym do Niego pytanie: Quo vadis, Domine? - Dokąd idziesz, Panie? W tym natchnionym dziele zawarte są wielkie symbole, bo Jezus odpowiedział: „Idę do Rzymu, aby dać się ponownie ukrzyżować, bo ty uciekasz”.

Jesteśmy w przeddzień wiekopomnego wydarzenia. 16 października 1978 r. na tron papieski wstąpił kard. Karol Wojtyła, papież Słowianin, dzisiaj św. Jan Paweł II. Pamiętamy ten wieczór i jego niezwykłe świadectwo dane Jezusowi Chrystusowi: Sia lodato Gesu Christo - Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. W tym pozdrowieniu wybrzmiał Kościół, a w sposób szczególny polski Kościół. W ojczyźnie nowego Papieża tak pozdrawiają się ludzie od wieków. To chcielibyśmy przypomnieć jako wieczór spotkania nie tylko nowym Piotrem ale i z samym Jezusem Chrystusem, który z nim przyszedł do bazyliki watykańskiej, gdzie z loggii wypowiedział to wspaniałe pozdrowienie.

W ten wigilijny wieczór udajemy się także do św. Piotra, do papieża Franciszka, na Synod Biskupów, którzy podejmują bardzo ważny problem - temat rodziny. Zagrożony jest świat i nasza ziemia przez tzw. nowoczesne nurty, które uderzają w rodzinę, w ludzkość. Bóg stworzył człowieka na obraz i podobieństwo swoje. „Mężczyzną i kobietą stworzył ich”. Ów Boży ład jest piękny i mądry. Kiedy mężczyzna i kobieta wiążą się węzłem sakramentalnym małżeńskim, gdy razem budują rodzinę, a przez nią świat, to nowe prądy zwane ideologią genderowską chcą zniszczyć porządek świata, chcą urządzić pobojowisko polegające na destrukcji i zniszczeniu rodziny.

Pragniemy oprzeć się tym prądom. Niekiedy zdarza się, iż tworzą tzw. rodziny jednorożców, którzy zapominają o ladzie opartym o naturę, że jest mężczyzna i kobieta, ojciec i matka, i chcą wprowadzać różne partnerstwa i jakiś ustrój stadłowy. To zagrożenie.

Do Ciebie, Matko Kościoła, zanosimy prośbę o pomoc. Potrzeba nam tego bardzo. Wiemy, że Kościół to wielka rodzina Chrystusowa, że chrześcijanie to katolicy, ale i wiele innych rodzin chrześcijańskich, które wierzą w Jezusa Chrystusa, że swoją wiarę opierają o Biblię - Stary i Nowy Testament, gdzie jest zawarty jasny obraz życia, zgodny z prawem natury. Gdy mówimy o świętym polskim Papieżu warto przypomnieć jego nauczanie, które znakomicie określił papież Franciszek, nazywając go Papieżem rodziny.

Upraszaj u swojego Syna łaski, otwieraj umysły Ojców synodalnych, którzy oby umieli wspierać papieża Franciszka w podejmowaniu najlepszych, zgodnych z Objawieniem, decyzji dotyczących sakramentalnego cudownego małżeństwa i ludzkiej rodziny, która ma ojca i matkę oraz błogosławione potomstwo. Taki jest najgłębszy sens nauki objawionej, za którą stoi Kościół i nie wolno tej nauki wyprowadzać gdzieś daleko.

Symbol przy kapliczce Quo vadis jest dla nas niezwykle znaczący. Niestety, są u nas ludzie, którzy chcieliby wyprowadzić Kościół z Ojczyzny i robią to różnymi sposobami. Odzywamy się więc do Ciebie, Polski Królowo i Matko Kościoła, pomóż nam wszystkim, byśmy umieli zostać w Kościele, być oddanymi, porządnymi chrześcijanami i nie wyprowadzali się z Kościoła. Mówimy o tym współczesnemu Polakowi i Europejczykowi: Nie wychodź z Kościoła, nie opuszczaj go, bo w nim jest Jezus Chrystus, twój Zbawiciel. Nie uratuje ani Polski, ani Europy ateista dążący do usunięcia Kościoła ze Starego Kontynentu i tegoż Kontynentu z Kościoła.

Quo vadis Europo? Quo vadis Polsko? Czyż byś chciała wygnać Chrystusa, twojego Zbawiciela? Polsko, tobie dzisiaj przed wyborami parlamentarnymi zadaje pytanie: Czyż byś chciała wyprowadzić się z Kościoła? A ty, Polaku, czy chcesz wyprowadzić się z Kościoła albo Kościół z Polski? Musimy przypomnieć niektórym Polakom: nie wyprowadzajcie Kościoła z Polski i sami nie czyńcie tego. Jesteście ochrzczeni, popatrzcie na swoje metryki, macie chrześcijańskie imiona. Jerzy, Janusz, Ewa, Bronisław, kiedyś był Władysław, Józef, Wojciech i tyle innych. Czy wolno zaprzepaścić chrześcijański charakter tych imion? Czy można odrzucić z polskiego życia te święte imiona naznaczone sakramentem chrztu św.?

Staniemy kiedyś wszyscy przed sądem Bożym. Poruszmy wyobraźnię, że w naszych trumnach wiecznego spoczynku, choćby były nawet spopielone, będą krążyły ogniki naszych uczynków, dobrych albo złych, a może i ustaw rządowych, może ateistycznych, przeciwko Bogu i Stwórcy, przeciwko Dekalogowi. Prefacja żałobna mówi: Opera ilorum sequntur illos - Uczynki idą za nimi. Uczynki wszystkich, także polityków, parlamentarzystów, ich glosowania idą za sąd Boski. Bóg będzie sądził każdego z uczynków.

Musimy mieć świadomość, że staniemy przed Zbawicielem świata, przed Sędzią sprawiedliwym i będziemy prosić o miłosierdzie. Bóg jest Sędzią, który za dobro wynagradza a za złe karze. Stąd niech ostrzeżenie, obowiązujące każdego z nas, także modlącego się podczas tego Apelu, będzie wielkim rachunkiem sumienia, który człowiek winien sobie zadawać wobec samego Boga.

Matko Najświętsza, prosimy za Kościół święty, za naszą katolickość i chrześcijaństwo. Bo wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za przyszłość nie tylko Polski ale całej Europy. Gdy trwa wielki Synod, gdy wspominamy św. Papieża Rodziny Jana Pawła II, prosimy o dary Ducha Świętego, szczególni o dar rozumu i roztropności, by nasze decyzje, także te podejmowane przy urnie wyborczej, były zgodne z pytaniem: Quo vadis, Domine. Dokąd idziesz, Polaku? Dokąd idziesz, Europejczyku? Dlaczego uciekasz z Kościoła, od Chrystusa? On przecież idzie do Ciebie, szczególnie w Roku Miłosierdzia. Chrystus kiedyś szedł do Rzymu, bo uciekał Piotr.

Chcemy iść do Rzymu razem z Piotrem, z papieżem Franciszkiem, by pozostać z Chrystusem. O to trwanie z Chrystusem Polski, Europy i świata gorąco się modlimy.