Miesiąc po dwóch trzęsieniach ziemi z 24 czerwca, które spowodowały ponad 5 tys. ofiar śmiertelnych, prawie 17 tys. rannych i poważne zniszczenia, biskupi Wenezueli wydali przesłanie duszpasterskie „Samarytanie, świadkowie nadziei”, w którym wezwali do solidarności, odbudowy i chrześcijańskiej nadziei. Konferencja Biskupów Wenezueli przypomina, że tragedia pogłębiła już i tak trudną sytuację społeczną, polityczną i gospodarczą kraju, i wyraża bliskość z rodzinami dotkniętymi katastrofą. „Bóg jest w ofiarach i z ofiarami”, które są „umiłowanymi przez Pana Jezusa”, oraz we „wszystkich Samarytanach, którzy, podobnie jak Jezus, pomagają najbardziej potrzebującym” – stwierdzili hierarchowie. Odrzucili wszelkie przesądne interpretacje tragedii. „Trzęsienia ziemi nie są karą Bożą” – napisali i przypomnieli, że interpretację tę odrzucił sam Jezus. Wyjaśnili, że zjawiska tego typu są częścią natury naszej planety.
Wenezuela, także z powodu trwającej od lat trudnej sytuacji wewnętrznej, długo będzie podnosiła się z gruzów, które spowodowało tragiczne trzęsienie ziemi. Aby umęczeni i tak ponad miarę ludzie potrafili znieść dodatkowy krzyż, potrzeba dalszej solidarności z nimi. Świat, w tym Polska, pospieszył z pomocą po pierwszych doniesieniach. Ważne, by w natłoku różnych informacji, które „spychają” na boczny tor nawet największe tragedie, o Wenezuelczykach nie zapominać. Także w modlitwie.
Arcybiskup Adrian Galbas, pallotyn, odbył w sobotę 17 czerwca uroczysty ingres do katedry Chrystusa Króla w Katowicach. Nowy metropolita katowicki jest Ślązakiem. Urodził się w Bytomiu w 1968 r., tam też ukończył szkoły podstawową i średnią. W 1987 r. wstąpił do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Księży Pallotynów. Po święceniach kapłańskich został wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła w Łodzi, a potem studentem KUL. Studiował jednocześnie teologię pastoralną i dziennikarstwo. W 2012 r. otrzymał tytuł doktora teologii z teologii duchowości na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Jak playlisty na platformach streamingowych ułożone są hierarchicznie według popularności utworów, tak podobnie dzieje się z piosenkami religijnymi. One też migrują w świadomości muzycznej wspólnoty i zamieniają się miejscami. Jedną z najpopularniejszych, śpiewanych z lubością przez młodzież jest piosenka W lekkim powiewie przychodzisz do mnie, Panie. To prawdziwy kościelny hit. Nawiązuje wprost do dzisiejszego pierwszego czytania, ukazującego doświadczenie Eliasza, który właśnie w muśnięciu łagodnego wiatru rozpoznał Boga. Nie było Go natomiast w gwałtownych i przerażających zjawiskach. To bardzo pocieszające. Okazuje się bowiem, że Bóg nie chce straszyć człowieka, ale pragnie się nam objawiać w sposób dla nas przyjemny. Ileż razy słyszeliśmy na rekolekcjach, że trzeba zadbać o silentium sacrum – świętą ciszę, bo w niej można spotkać Boga. On się z nikim nie przekrzykuje, nie konkuruje, nie potrzebuje tuby wrzaskliwej propagandy, tylko cierpliwie mówi do naszego serca. Całymi latami. W religijnej ciszy szepcze do sumienia i wzywa do miłości. Prosi o jej odwzajemnienie. Pokój serca oddanego Bogu jest chyba największą wartością, jaką można mieć w życiu. Młodzież śpiewająca wspomnianą piosenkę ma dobrą intuicję. Rozumiemy to lepiej podczas fali upałów. Lekki zefirek w dusznym pomieszczeniu jest wybawieniem dla rozgrzanego ciała. Tchnienie Ducha Bożego działa jeszcze mocniej na doświadczającą dokuczliwego rozedrgania duszę człowieka. Modlitwa, spowiedź, Eucharystia, bliskość braci w wierze, radość wspólnoty, znaleziona odpowiedź na uporczywe pytanie, rozpoznana droga życia, dobra rada mądrego – to tylko niektóre elementy opisywanego zjawiska. Mawiamy wtedy: Pan jest wielki, alleluja, amen.
Do wieczności odszedł dziś - 8 sierpnia - brat Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, świadek życia i świętości Jana Pawła II. Od wielu lat pełnił posługę w Archikatedrze Warszawskiej.
Brat Marian Markiewicz urodził się w Sulejowie nad Pilicą w 1951 r. Już jako nastolatka jego marzeniem było stworzenie wspólnoty młodych ludzi, którzy mieliby możliwość działania w konkretnych sprawach, obierać cele, dążyć do ich realizacji, razem podróżować, odkładać środki na wspólne potrzeby. Wtedy nie wiedział jeszcze, że tak właśnie wygląda życie zakonne. Wspominał, że potem zdarzyło się coś, co przesądziło sprawę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
