Kapliczka w Michałówce datowana jest na 1740 r. Jest to budynek murowany, z dwuspadowym dachem z przyczółkami z przodu i z tyłu. Przed remontem pokryty był blachą trapezową, z podbitką dachową z drewna w kolorze naturalnym. Pokrywający budynek dach zwieńczony jest małą wieżą z dzwonem – sygnaturką, na planie sześciokąta foremnego, zakończoną metalowym krzyżem na ozdobnej kuli. Do wnętrza prowadzą dwa stopnie z piaskowca i dwuskrzydłowe drzwi z metalową klamką i zamkiem – przedwojennym dziełem miejscowego kowala – umieszczone na frontowej ścianie obiektu. Naprzeciw wejścia, w przestronnym wnętrzu na planie kwadratu, znajduje się drewniany ołtarz z obrazem przedstawiającym św. Jana Nepomucena, patrona kapliczki.

Ma prawie trzy wieki

Dokładna historia obiektu, który wciąż jest użytkowany jako miejsce kultu, nie jest znana. Dostępne informacje pochodzą z wmurowanej nad wejściem tablicy inskrypcyjnej, na której zapisano:

Na wiekSza chwałę Boska, y Iana Swiętego

Nepomucena honor, Patrona Wielkiego

Staneła ta kaplica która z poboznosci

Wyfundowali Swoim, Supte przy choynosci

Slachetni PanStwo Marcin, y Anna Sladowscy

Na część temu S. m Miesczanie Krakowscy

Roku Pań. 1740. Dnia 30 Sierpnia”

Z tekstu wynika, że fundatorami kaplicy byli Marcin i Anna Śladowscy z Krakowa, a obiekt został oddany do użytkowania 30 sierpnia 1740 r. Przez dziesiątki lat w kapliczce odprawiano niedzielne Msze święte i nabożeństwa majowe. Chociaż od czasu wybudowania we wsi nowej, większej kaplicy mieszkańcy Michałówki tam uczestniczą w niedzielnej Eucharystii, stara kapliczka wciąż cieszy się wielką estymą. O jej konieczny remont długi czas zabiegała społeczność lokalna – aż wreszcie udało się.

W trosce o dziedzictwo

Szczególne zasługi w zabiegach o pozyskanie środków na remont mają, bardzo zaangażowane w rozwój miejscowości i zachowanie jej dziedzictwa, radna Bernadetta Papaj i pani sołtys Maria Samul, którym udało się uzyskać poparcie wójta Gminy Trzyciąż.

Chociaż obiekt stoi na gruncie prywatnym, starania lokalnej społeczności wsparli gminni urzędnicy. W 2022 r. za pośrednictwem Urzędu Gminy w Trzyciążu dla wpisanej do gminnego rejestru zabytków kapliczki sporządzono program prac konserwatorskich, który zatwierdził Małopolski Konserwator Zabytków. W tym samym roku został też złożony pierwszy wniosek o dofinansowanie prac renowacyjnych do realizowanego przez samorząd województwa małopolskiego programu „Małopolskie Kapliczki”. Dzięki pozyskanej z tego źródła dotacji oraz wkładowi własnemu z budżetu Gminy Trzyciąż rozpoczęły się żmudne prace konserwatorskie, polegające na gruntownym odwodnieniu i renowacji zewnętrznych ścian i otoczenia zabytkowego budynku, a w kolejnych latach również wnętrza wraz z wyposażeniem: ołtarzem i obrazem z wizerunkiem patrona kapliczki Jana Nepomucena. Ponieważ dotacje z wojewódzkiego programu były dość skromne w stosunku do potrzeb (20-30 tys. rocznie), renowację podzielono na etapy, które miały być realizowane w kolejnych latach.

Kluczowym momentem dla dzisiejszego efektu w postaci pięknie odnowionego obiektu było ogłoszenie konkursu z Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji Strategicznych oraz Rządowego Programu Odbudowy Zabytków i uzyskanie z tego programu dużego grantu, dzięki czemu po blisko czterech latach udało się wykonać wszystkie zalecenia konserwatorskie i oddać kapliczkę do ponownego użytkowania.

W ramach rewaloryzacji kapliczka została gruntownie odwodniona – wcześniej obiekt był mocno zawilgocony, co pod koniec XX wieku i w kolejnych latach przyczyniało się do jego szybkiej degradacji. Wymieniono także zagrażający zawaleniem dach wraz z drewnianą konstrukcją. Zgodnie z zaleceniami konserwatorskimi kapliczka odnawiana była z użyciem tradycyjnych materiałów i zastosowaniem jak największej ilości starych, zachowanych elementów. Konieczne było jednak odtworzenie drzwi do obiektu, a także drewnianej podstawy ołtarza – stare, po dokonaniu fachowej oceny okazały się zbyt mocno zmurszałe i nadwyrężone przez szkodniki żerujące w drewnie.

Koniec wieńczy dzieło

Na początku maja 2026 r. kapliczka nie tylko cieszy oko odrestaurowanym, eleganckim wyglądem, ale także znowu może posłużyć spotkaniom wiernych na modlitwie. – Jesteśmy bardzo zadowolone z uzyskanego efektu, kapliczka znowu jest perełką, o którą dbali nasi przodkowie i która jest dla nas bardzo ważnym elementem religijnym i historyczno-kulturowym – cieszą się panie z Michałówki uczestniczące w tradycyjnym nabożeństwie majowym, które na co dzień dbają o swoje dziedzictwo.

– To dla nas ogromna radość i satysfakcja, że pomimo wielu przeciwności, trudów i zabiegów obiekt znów wrócił do dawnej świetności – podsumowują niestrudzone orędowniczki zrealizowanego remontu: Bernadetta Papaj i Maria Samul. – Dziękujemy wszystkim, którzy dołożyli wielu starań, aby kapliczka znów mogła służyć naszej społeczności – dodają zadowolone społeczniczki.