Bajki i baśnie to takie opowieści, które w krótkiej i ciekawej formie, przy okazji wciągającej historyjki, prowadzą do morału, jakim jest jakaś życiowa prawda, mądra sentencja, nauka na przyszłość. W grubym tomie baśni Andersena były ich dziesiątki, ogromne ilustracje na całą stronę i pod spodem krótka treść.

Jak jest w dzisiejszych czasach? Zamiast wielu prostych bajek o prostej treści mamy wiele tomów, a w nich – jedną bajkę. To m.in. Harry Potter, „seria książek fantastycznych”. To przygody młodego czarodzieja, którego rodzice zginęli, gdy był jeszcze dzieckiem. Harry wraz ze swoimi przyjaciółmi poznaje przez 7 lat tajniki magii w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.

W niejednym domu na półkach stoją te tomiska rzędem i potrzeba wiele czasu, by je wszystkie przeczytać. Nie wystarcza już tego czasu, by czytać inne, jak choćby te o krasnoludkach i sierotce Marysi, o Kocie w Butach, brzydkim kaczątku, szatach cesarza, Kopciuszku, panu Twardowskim, Śpiącej Królewnie. Zamiast tego wtłaczane są w młode głowy te niesamowite historie o czarownikach i magii i trudno z nich wyciągnąć jakieś proste, życiowe wnioski, np. że dobro powinno być nagrodzone, a zło ukarane, że piękno i dobroć zawsze zwyciężają i że nie wolno oszukiwać.

Był kiedyś taki program o współczesnych bogaczach. Z jakim staraniem dobierają oni szkoły i nauczycieli dla swoich dzieci, jak wielki nacisk kładą na wszechstronność kształcenia! Wychodzą bowiem z założenia, że choć wychowują swoje pociechy na milionerów, to gdyby ta opcja nie wypaliła, ich dzieci dadzą sobie radę i bez odziedziczonych pieniędzy.

I pomyślmy o wychowywaniu naszych pociech – w sposób bezstresowy, żeby się przypadkiem zbytnio nie przemęczyły, ucząc się na sprawdziany, i żeby ich nie było za dużo. Bo ich przyszłe prawdziwe życie przecież lekkie nie będzie, bywa okrutne i niesprawiedliwe, trzeba będzie „czarować” i oszukiwać, żeby osiągnąć swoje cele. Ale też nikt chyba nie chce być złym człowiekiem, a tym bardziej nie życzy tego swoim dzieciom! ?